Σε συνέχεια της πρώτης ταινίας, η Νελ Σουίτζερ προσπαθεί να ξαναχτίσει τη ζωή της, μετά τα τραγικά γεγονότα. Εντελώς τραυματισμένη, δεν μπορεί να θυμηθεί κομμάτια της ζωής της από τους τελευταίους μήνες, παρά μόνο ότι είναι ο τελευταίος επιζών της οικογένειάς της. Αν και η ίδια προσπαθεί να ξαναχτίσει τη ζωή της, δεν μπορεί να αγνοήσει τους τρομερούς εφιάλτες ή να αρνηθεί το γεγονός ότι ακούει φωνές και ότι βλέπει και αισθάνεται πράγματα που κανείς άλλος δεν μπορεί. Ξέρει ότι κάτι πάει εντελώς λάθος και μια σκοτεινή δύναμη την κυριεύει, χωρίς να μπορεί να την ελέγξει.
Αχρείαστη συνέχεια, όπως είναι φανερό και από τον τίτλο (Ο «Τελευταίος Εξορκισμός» δηλαδή ήταν ο προτελευταίος;). Χωρίς τη χρήση της ‘found footage’ τεχνικής, με την προσθήκη των γραφικών στοιχείων της Νέας Ορλεάνης (βάλε και λίγο βουντού στη συνταγή), αξιοπρεπώς γυρισμένη αλλά χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση και με εκνευριστική επιμονή στα ηχητικά ξεσπάσματα για να προκαλέσει το φόβο, η ταινία δεν έχει να προσθέσει κάτι στην ήδη κορεσμένη θεματολογία του είδους. Η πρωταγωνίστρια Άσλι Μπελ πάντως, που φέρνει στο μυαλό την Σίσι Σπέισεκ του «Carrie», έχει δυνατότητες.
Θοδωρής Τσιάτσικας
