Μετά Τη Λουτσία

Έξι μήνες μετά τον θάνατο της συζύγου του σε τροχαίο, ο Roberto και η έφηβη κόρη του Alejandra κάνουν ένα καινούριο ξεκίνημα μετακομίζοντας στην Πόλη του Μεξικού. Πατέρας και κόρη προσπαθούν ο καθένας να ξεπεράσει το πένθος του με τον δικό του τρόπο. Όσο ο πατέρας παραμένει απρόσιτος, η κόρη αρχίζει να συναναστρέφεται με μια μάλλον επικίνδυνη παρέα στο καινούριο της σχολείο. Η Alejandra θα γίνει σταδιακά το θύμα μιας ολοένα και πιο απάνθρωπης συμπεριφοράς από τη μεριά των συμμαθητών της, χωρίς να τολμάει να αντιδράσει ή να μοιραστεί κάτι από την προσωπική της κόλαση με τον πατέρα της.

Η δεύτερη ταινία του Μεξικάνου Μίτσελ Φράνκο (που διακρίθηκε στο φεστιβάλ των Καννών) δίνει θετικά δείγματα, στη διεύθυνση των ηθοποιών -με τους περισσότερους μάλιστα να είναι έφηβοι, και στην ικανότητα να δώσει με λιτά μέσα μια καλή αίσθηση του περιβάλλοντος στο οποίο κινούνται. Είναι αρκετά πειστική η καταγραφή της προσπάθειας της μαθήτριας (πολύ καλή η Τέσα Ία) να αντιμετωπίσει την απώλεια της μητέρας της και να προσαρμοστεί σε ένα νέο περιβάλλον, όπως και της σχέσης με τον πατέρα της αλλά και αυτή με τους καινούριους φίλους της που σταδιακά εξελίσσεται σε μια ιστορία σχολικού εκφοβισμού, απομόνωσης και βίας, θίγοντας ακανθώδη θέματα. Οι ισορροπίες της ταινίας όμως αρχίζουν να κλονίζονται όταν συσσωρεύει σε υπερβολικό βαθμό τις συμφορές και τις κτηνώδεις πράξεις σε βάρος της ευάλωτης και παθητικής Αλεχάντρα και όταν κάνει μια απότομη στροφή στο τελευταίο κομμάτι της.

Θοδωρής Τσιάτσικας