Τα Μικρά Όνειρα της Νιότης Μου

Ο Τομάς, ένας παντρεμένος 50χρονος οικογενειάρχης, έχει φθαρεί από την πλήξη της καθημερινότητας. Επιστρέφοντας από ένα επαγγελματικό ταξίδι, παίρνει κατά λάθος άλλο τρένο και καταλήγει στην πόλη όπου μεγάλωσε και την οποία δεν είχε επισκεφθεί για χρόνια. Πηγαίνει στον τάφο της μητέρας του, γεμάτος από αναμνήσεις, τόσο από εκείνη όσο και από τον πατέρα του, που εξαφανίστηκε την παραμονή της επετείου του γάμου του 40 χρόνια πριν. Νιώθοντας έντονη ζαλάδα, χάνει τις αισθήσεις του. Όταν όμως συνέρχεται, το όνομα της μητέρας του δεν αναγράφεται πλέον στον τάφο. Άραγε ονειρεύεται… ή μήπως έχει ταξιδέψει στο παρελθόν; Μπορεί ίσως, ως παιδί και πάλι, να αποτρέψει αυτή τη φορά την επικείμενη εξαφάνιση του πατέρα του; 
Χαμηλόφωνο και νοσταλγικό, στηρίζεται από τους πρωταγωνιστές του και την ατμόσφαιρα της εποχής (προς τα τέλη του ’60). Δεν εκμεταλλεύεται φτηνιάρικα το εύρημα που κινείται στα όρια του φνταστικού (το ‘ταξίδι’ του ήρωα στο χρόνο), αλλά, από την άλλη, με το να επικεντρώνεται στην ιστορία του πατέρα, χάνει την ευκαιρία –πέρα από κάποιες χαριτωμένες πινελιές- να πάρει προεκτάσεις (σουρεαλιστικές,  ποιητικές, κωμικές, υπαρξιακές) που θα μπορούσαν να το απογειώσουν.

Θοδωρής Τσιάτσικας