«Η σαραντάρα κι ο εικοσπεντάρης» θα μπορούσε να είναι ο τίτλος αυτής της ρομαντικής κομεντί που τη βλέπεις ευχάριστα και την ξεχνάς αμέσως.
Η σαραντάρα Σάντι μια μέρα ανακαλύπτει ότι ο σύζυγός της την απατά, και μετακομίζει με τα παιδιά της στη Νέα Υόρκη για να βρει δουλειά και να κάνει μια νέα αρχή. Εκεί συναντά τον Άραμ Φίνκελσταϊν, ένα ρομαντικό 24χρονο που δουλεύει στην καφετέρια κάτω από το σπίτι της και προσπαθεί να ξεπεράσει τον πρόσφατο χωρισμό του. Όταν η Σάντι βρίσκει δουλειά, προτείνει στον Άραμ να της κρατάει τα παιδιά τις ώρες που θα λείπει κι εκείνος σταδιακά γίνεται σα μέλος της οικογένειας. Κι ενώ υπάρχουν δεκάδες λόγοι που θα μπορούσαν να τους κρατήσουν μακριά, τελικά ερωτεύονται. Οι φίλοι και οι συγγενείς τους αντιδρούν, και τότε θα πρέπει να αποφασίσουν αν αυτό που βρήκαν ο ένας στον άλλο είναι κάτι παροδικό ή αν θα μπορούσε να κρατήσει για πάντα…
Η ταινία, χωρίς να ξεχωρίζει, δεν είναι και από τις χειρότερες του είδους. Ο σκηνοθέτης Μπαρτ Φρόιντλιχ κρατάει την Κάθριν Ζίτα Τζόουνς και τον Τζάστιν Μπάρτα σε σχετικά χαμηλούς τόνους, δείχνει κάποια ίχνη indie ευαισθησίας από το παρελθόν του και συμπαθητικό ρυθμό αλλά προδίδεται από το γλυκερά ‘βολικό’ τέλος.
Θοδωρής Τσιάτσικας
