Κρατάμε φορέματα για «κάποια στιγμή», βιβλία για τις διακοπές, έρωτες για όταν θα είμαστε έτοιμοι και την ξεγνοιασιά για όταν θα έχουμε χρόνο. Κι ύστερα ο Αύγουστος περνά, αφήνοντάς μας με την ίδια γνώριμη αίσθηση: πως κάτι δεν προλάβαμε να ζήσουμε. Ίσως, όμως, να μην έφταιγε ποτέ ο Αύγουστος.