Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας: Όλα τα ντοκιμαντέρ που διαγωνίζονται

Ντοκιμαντέρ σημαίνει ανακάλυψη, αποκάλυψη, αναζήτηση, ανατροπή, αλήθεια, αγωνία, ευαισθησία, γέλιο.

Ανάμεσα σε αρκετές πρωτιές φέτος, το  49ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας (6-12 Σεπτεμβρίου 2026) καλωσορίζει και ένα νέο διεθνές διαγωνιστικό πρόγραμμα, αυτό του Ντοκιμαντέρ με συνολικά 17 ταινίες απ’ όλον τον κόσμο σε τρεις θεματικές: Young at heart, Cement takeover και Yours truly.

Πέντε από τις ταινίες είναι από την Ελλάδα, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία τους είναι σκηνοθετημένη από γυναίκες. Ως προς τα ελληνικά ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, το φεστιβάλ φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως πλατφόρμα προβολής, ώστε να αναδειχθούν τα νέα ταλέντα που θα διαμορφώσουν το κινηματογραφικό πλαίσιο τα ερχόμενα χρόνια και να δοθεί η ευκαιρία σε Έλληνες σκηνοθέτες να ασχοληθούν με τις απεριόριστες δυνατότητες του ντοκιμαντέρ μικρού μήκους.

Το πρόγραμμα των ντοκιμαντέρ θα ενισχυθεί από τις δράσεις του Short Film Hub και την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου θα διοργανωθεί ένα πάνελ για τις δυνατότητες συμπαραγωγής, προώθησης και διανομής του ντοκιμαντέρ μικρού μήκους.

Αφίσα του 49ου Φεστιβάλ Δράμας από τον Κωνσταντίνο Παυλίδη

Το monopoli συγκέντρωσε πληροφορίες για κάθε μια από τις διαγωνιζόμενες ταινίες τεκμηρίωσης και μίλησε με την επικεφαλής του διεθνούς διαγωνιστικού προγράμματος ντοκιμαντέρ, Γιάννα Σαρρή:

«Είναι μεγάλη μου τιμή να αναλάβω το τμήμα με τα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους στο Φεστιβάλ Δράμας! Θέλω να ευχαριστήσω τον Γιώργο Αγγελόπουλο για την εμπιστοσύνη και την άψογη συνεργασία. Από την πρώτη στιγμή, είχαμε έναν κοινό στόχο, να φέρουμε τους θεατές κοντά σε ένα από τα πιο ενδιαφέροντα είδη των ταινιών μικρού μήκους. Επειδή είναι η πρώτη χρονιά που δημιουργήσαμε το πρόγραμμα αυτό, σκοπός εξ αρχής ήταν να αναδείξουμε το είδος του ντοκιμαντέρ με μια χαρούμενη, θετική και εξαιρετικά δημιουργική ματιά. Η κάθε θεματική συγκεντρώνει ταινίες φαινομενικά διαφορετικές που καταλήγουν όμως σε κοινά συμπεράσματα. Η δε επιμέλεια του κάθε slot έχει γίνει με γνώμονα να φέρει γέλιο στους θεατές αλλά και αφύπνιση, να φέρει αισιοδοξία αλλά και προβληματισμό. Θα έχουμε πολλά θέματα να συζητήσουμε μετά τις προβολές!», μας λέει.

Γιάννα Σαρρή

Το φεστιβάλ έλαβε πάνω από 460 καταθέσεις ταινιών τεκμηρίωσης από όλο τον κόσμο, ενώ οι αρχικές προσδοκίες δεν ξεπερνούσαν τις 200. «Το επίπεδο ήταν εξαιρετικά υψηλό και έγινε μεγάλη μάχη για να καταλήξουμε στις 17 ταινίες του προγράμματος. Η επιλογή ήταν πολύ δύσκολη. Και από τις καταθέσεις ταινιών φάνηκε η ανάγκη για τη δημιουργία ξεχωριστού προγράμματος ντοκιμαντέρ. Το θετικό είναι ότι ο ανταγωνισμός αυτός ήταν εμφανής και στις ελληνικές ταινίες που κατατέθηκαν. Δυστυχώς έμειναν εκτός εξαιρετικές ταινίες αλλά αυτό ανεβάζει το επίπεδο και τις προσδοκίες για το νέο αυτό τμήμα».

Ρωτώ τη Γιάννα για τις προκλήσεις και τις χάρες της μικρής φόρμας στα ντοκιμαντέρ: «Η μικρή φόρμα στις ταινίες τεκμηρίωσης φέρνει μεγαλύτερη ελευθερία στους δημιουργούς. Μπορεί να ακούγεται οξύμωρο, επειδή υπάρχει ο χρονικός περιορισμός, αλλά ταυτόχρονα οι δημιουργοί μπορούν να πειραματιστούν και να εκφράσουν τους προβληματισμούς τους χωρίς το άγχος ότι θα γίνουν κουραστικοί και φλύαροι. Οι ταινίες ντοκιμαντέρ μικρού μήκους ενισχύουν την εφευρετικότητα των δημιουργών, καθώς αναζητούν τρόπους να επικοινωνήσουν τα μηνύματά τους χωρίς να έχουν την ευχέρεια του χρόνου, αλλά παράλληλα, με όπλο την ευρηματικότητα, μπορούν να διηγηθούν μοναδικές ιστορίες».

Σκηνή από το τρέιλερ του 49ου Φεστιβάλ Δράμας

Ως προς την αντικειμενικότητα και την υποκειμενικότητα των ντοκιμαντέρ, αλλά και την αισθητική και το κινηματογραφικό ύφος των ταινιών τεκμηρίωσης, η Γιάννα σχολιάζει: «Στην τέχνη δεν υπάρχει αντικειμενικότητα. Όλες κουβαλάμε βιώματα, ιδεολογίες, θέσεις και είτε παίρνουμε μια κάμερα να γυρίσουμε μια ταινία είτε επιμελούμαστε προγράμματα, έχουμε μια πολιτική θέση. Το μεγάλο προσόν για τις ταινίες ντοκιμαντέρ, είναι ότι οι θεατές δεν προσδοκούν να δουν μια συγκεκριμένη φόρμα. Οι δημιουργοί έχουν αυτό το τεράστιο πλεονέκτημα όπου μπορούν να προτείνουν μοναδικές αισθητικές φόρμες, να χρησιμοποιήσουν με δημιουργικό τρόπο αρχειακό υλικό, να αναζητήσουν μοναδικούς χαρακτήρες και να φτιάξουν ένα πορτραίτο, να παίξουν με το χώρο και το χρόνο όπως επιθυμούν».

Όπως παρατηρεί η Γιάννα Σαρρή, το ντοκιμαντέρ βιώνει εξαιρετική άνθιση παγκοσμίως αλλά και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Πολλά Ελληνικά ντοκιμαντέρ ταξιδεύουν σε μεγάλα φεστιβάλ του εξωτερικού και γνωρίζουν επιτυχία. Επίσης, στις ελληνικές αίθουσες υπάρχουν παραδείγματα ταινιών που έχουν κόψει πολλά εισιτήρια, ενώ μετά το τέλος των προβολών γίνονται εξαιρετικές συζητήσεις με τους σκηνοθέτες, καθώς το κοινό έχει ανάγκη να συνομιλήσει και να επικοινωνήσει με τους δημιουργούς. «Το θετικό είναι ότι υπάρχει θέληση να ενισχυθεί το είδος αυτό με μεγαλύτερη χρηματοδότηση ώστε να γίνουν ακόμα καλύτερες ταινίες».

Τέλος, ως προς την Τεχνητή Νοημοσύνη στις ταινίες τεκμηρίωσης: «Το τελευταίο διάστημα, έχουν γίνει ταινίες με AI και το αποτέλεσμα έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Από την άλλη όμως, είναι αρκετά φεστιβάλ κινηματογράφου που αντιστέκονται και δεν δέχονται ταινίες που έχουν χρησιμοποιήσει AI. Στο κομμάτι αυτό, οι εξελίξεις τρέχουν τόσο γρήγορα που συχνά μας προλαβαίνουν».

Always Ready

Καταφύγια από την εποχή του καθεστώτος του Χότζα βρίσκονται ακόμη διάσπαρτα σε κάθε γωνιά της Αλβανίας. Παρότι για τους περισσότερους δεν έχουν πλέον ιδιαίτερη σημασία, σχεδόν όλοι έχουν άποψη για το αν πρέπει να διασωθούν ή να κατεδαφιστούν.

Baisanos

Μέσα από τη σκιαγράφηση των φιλάθλων της Club Deportivo Palestino, εκτυλίσσεται ένας διάλογος ανάμεσα στη Χιλή και την Παλαιστίνη γύρω από τις έννοιες της ταυτότητας και της επιστροφής, συνδέοντας τους δύο τόπους σε έναν χώρο εορτασμού, όπου το όνειρο της νίκης γεννά την προοπτική ενός πιθανού μέλλοντος.

Πριν Κρυώσει το Γεύμα (Before the meal got cold)

Μέσα από τη ρουτίνα μιας οικογενειακής συνάντησης, ξεδιπλώνεται η ιστορία μιας γυναίκας που έζησε ενάντια στις έμφυλες νόρμες της εποχής της: ανεξάρτητη, αντιφατική, τολμηρή. Ένα πορτρέτο που αναδύεται μέσα από τις σιωπές και τις λεπτές εντάσεις ενός οικογενειακού γεύματος.

The Boys and the Bees

Σε ένα ειδυλλιακό αγρόκτημα στην αγροτική Τζόρτζια, δύο γονείς μελισσοκόμοι μοιράζονται με τρυφερότητα με τους μικρούς τους γιους τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους για τη ζωή, την αγάπη και τη φύση, ενώ παράλληλα ανακαινίζουν το οικογενειακό τους κτήμα.

Buckskin

Ένα πειραματικό πορτρέτο του παππού του δημιουργού, Carroll B. Williams Jr., ενός πρωτοπόρου Αφροαμερικανού δασολόγου, ο οποίος αναστοχάζεται το έργο και την παρακαταθήκη που αφήνει πίσω του.

Your City

Ένα φαινομενικά συνηθισμένο τηλεφώνημα εκτυλίσσεται σταδιακά σε καταιγίδα αβεβαιότητας. Ανάμεσα στη Σενζέν και τη Νέα Υόρκη, δύο πόλεις που διαμορφώθηκαν από τη μετανάστευση και τη συνεχή μεταμόρφωση, δύο κουήρ φωνές συναντιούνται εκεί όπου το αναλογικό φιλμ συναντά τις θερμογραφικές εικόνες.

My Cosmonaut

Κάνοντας ένα προσωπικό ταξίδι στους φάρους που κάποτε φρόντιζε ο εκλιπών πατέρας της, μια σκηνοθέτις αναζητά -μέσα από τη μνήμη- να οικειοποιηθεί εκ νέου τα μέρη που έζησαν μαζί και να εξερευνήσει τη σχέση τους που διαμορφώθηκε από απόσταση.

DASMA ’96

Το 1996, στην ύπαιθρο της Αλβανίας, ένας από τους πρώτους βιντεοσκοπημένους γάμους μετά την πτώση του κομμουνισμού καταγράφει μια κοινωνία σε μεταβατική φάση. Σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, αυτό το οικογενειακό αρχείο ξαναζωντανεύει μέσα από το βλέμμα της κόρης τους.

A Fighter

Μέσα από αδιάκοπη προπόνηση, ένας νεαρός τζουντόκα οδηγείται σε κατάσταση λήθης και παραίτησης.

Fruits of Despair

Ενώ κινηματογραφεί μια ταινία για τη σύγκρουση Ισραήλ-Παλαιστίνης, ένας Ιρανός σκηνοθέτης βρίσκεται ξαφνικά στο επίκεντρο του πολέμου όταν το Ισραήλ επιτίθεται στο Ιράν. Μέσα σε δώδεκα ημέρες αγωνίας και έντασης, αυτό που ξεκίνησε ως ένα πολιτικό δοκίμιο μετατρέπεται σε ένα προσωπικό ημερολόγιο επιβίωσης και εξορίας.

Guided Tour

Η νύχτα πέφτει στο νησί της Ζουάνια, άλλοτε στρατιωτική βάση και σήμερα περιζήτητος τουριστικός προορισμός της Καραϊβικής. Την ώρα που τα νεογέννητα χελωνάκια κατευθύνονται προς τη θάλασσα, ένα φέρι γεμάτο επισκέπτες καταφθάνει στο νησί. Ένας ξεναγός μάς οδηγεί στην ενδοχώρα, όπου ένα άλλο είδος ελεύθερα περιπλανώμενων πλασμάτων πολλαπλασιάζεται διαρκώς.

How to Catch a Butterfly

Το 2021, ο 21χρονος Robert Aaron Long δολοφονεί έξι Ασιάτισσες σε κέντρα μασάζ στην Ατλάντα της Τζόρτζια, επιχειρώντας να καταστείλει την ανεξέλεγκτη σεξουαλική επιθυμία του. Η Ολλανδοϊαπωνέζα δημιουργός Kiriko Mechanicus απευθύνει επιστολές στον νεαρό δράστη, σε μια προσπάθεια να κατανοήσει πώς συνδέονται οι φόνοι του με τη δική της σεξουαλική ζωή. Τι αποκαλύπτουν οι φυλετικές σεξουαλικές φαντασιώσεις μας για τις κρυφές ανθρώπινες επιθυμίες μας;

If You Don’t Like It, Look Away

Κάθε μέρα, η Joëlle συναντά τους συνταξιούχους φίλους της στην παραλία Μπεν-ντε-Νταμ στη Μασσαλία. Εκεί, σαν σε υπαίθριο θέατρο, γελάνε, συζητάνε για τον έρωτα, το σεξ και τα σώματα που γερνούν, αναπλάθοντας τον κόσμο με την ελευθερία εκείνων των ανθρώπων που δεν έχουν πια τίποτα να αποδείξουν.

In Search of a Goodbye

Τι είναι πιο εύκολο, να θυμάσαι ή να ξεχνάς; Ένας μετανάστης επιστρέφει στη γενέτειρά του, αναζητώντας την αιτία πίσω από τις άγρυπνες νύχτες του. Το σπίτι τον προσκαλεί σε ένα ταξίδι επανασύνδεσης με το παρελθόν και η διαδικασία του αποχωρισμού ξεκινά.

Χαρταετός (Kite)

Καθαρά Δευτέρα. Ο Πάνος, ενήλικας πια, επιστρέφει στο παιδικό τελετουργικό του: πετάει χαρταετό με τον πατέρα του. Όμως οι μνήμες δεν είναι ποτέ απλές. Ήχοι και εικόνες, θραύσματα του παρελθόντος, μπλέκονται και ανασυνθέτουν τη σχέση τους. Ένα ντοκιμαντέρ για τον δεσμό πατέρα-γιου και τη μνήμη που δεν ησυχάζει.

Loutropolis

Όταν το έργο αστικής ανάπλασης του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού ξεκινάει μπροστά από την πόρτα του, ο Βάσος, ένας από τους παλαιότερους κατοίκους της περιοχής, καλείται να προσαρμοστεί σε έναν τόπο που μοιάζει να μην τον χωράει πια.

Ruins Talking Back

Διάσπαρτα ερείπια στη σημερινή Τουρκία μαρτυρούν την αρμενική ιστορία της Ανατολίας. Η İklim Doğan ξεκινάει μια πολιτισμική και ιστορική αναζήτηση, ωθούμενη από μια επιτακτική πολιτική και προσωπική ανάγκη: την αναζήτηση μιας Αρμενίας που διασώζεται πλέον μόνο ως ανάμνηση.