ΔΕΥΤΕΡΑ
17
ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
Σήμερα ξυπνήσαμε με την είδηση ότι η Hayden Panettiere, η star του Χόλιγουντ που μεγάλωσε στο πλευρό των millennials, έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία μόλις 36 ετών.
Ξεκινώντας από πολύ μικρή την καριέρα της στην τηλεόραση – σε ηλικία 4 ετών ήδη έπαιζε στην αμερικανική σαπουνόπερα One Life to Live – η Hayden Panettiere “μεγάλωσε” μπροστά στα ματιά μας, μέσα από αγαπημένες ταινίες και σειρές. Στα 20 της, συμπρωταγωνίστησε με την Solange στο iconic sequel του “Bring it on”, ενώ καθ’ όλη τη δεκαετία των 10s μεσουράνησε στην αμερικανική τηλεόραση μέσα από τη σειρά “Heroes” (ίσως το highlight της καριέρας της) και το “Nashville”, μια σειρά για την country σκηνή, στην οποία ανέδειξε και την υπέροχη φωνή της. Φυσικά, δεν ξεχνάμε και τον ρόλο της ως Kirby στις ταινίες “Scream”.
Η Hayden Panettiere στα γυρίσματα του Bring it On
Με τόσες τηλεοπτικές (και κάποιες κινηματογραφικές) επιτυχίες από νεαρή μάλιστα ηλικία, κάποιος που θα έκρινε μόνο από τις λαμπερές εμφανίσεις της στα κόκκινα χαλιά, θα μπορούσε εύκολα να φτάσει στο συμπέρασμα ότι η ζωή της ήταν αυτό που λέμε “τέλεια”. Κι όμως, η ίδια είχε μιλήσει ανοιχτά για τη σκοτεινή πλευρά της βιομηχανίας του θεάματος, για την πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν οι ηθοποιοί, ιδιαίτερα εκείνοι που κάνουν τα πρώτα τους βήματα σε τρυφερή ηλικία, όπως εκείνη.
Στην τηλεοπτική σειρά One Life to Live
Από τα 14 της διέκοψε το σχολείο και λάμβανε ιδιαίτερα μαθήματα στο σπίτι, για να μπορέσει να “κρατήσει” την καριέρα της στην υποκριτική. Η μητέρα της τής είχε ξεκαθαρίσει από μικρή ηλικία ότι η “εταιρία” που είχε χτίσει γύρω από το όνομά της, ήταν εκείνη που πλήρωνε τα έξοδα της οικογένειας. Φυσικά, τότε ήταν ένα ανήλικο παιδί, αυτές τις αποφάσεις δεν τις έπαιρνε, προφανώς, εκείνη. «Με χειραγωγούσαν. Ήμουν σαν ένας μικρός στρατιώτης και πάντα ήμουν έτσι. Το “όχι” δεν ήταν ποτέ επιλογή. Μου έλεγαν απλά “ορίστε οι σκηνές σου, ορίστε οι διάλογοί σου, απομνημόνευσέ τα, κάνε ό,τι σου λέει ο σκηνοθέτης”. Έπαιρνα μόνο διαταγές» έλεγε για τον τρόπο που μεγάλωσε σε συνέντευξη που έδωσε στο Hollywood Reporter μόλις πριν από λίγους μήνες, με αφορμή την κυκλοφορία της αυτοβιογραφίας της “This is Me: A Reckoning” τον Μάιο.
Το εξώφυλλο της αυτοβιογραφίας της
Στην ίδια συνέντευξη, είχε μοιραστεί ότι μεγαλώνοντας, δεν καταλάβαινε πόσο αφύσικη ήταν η ζωή της μεγαλώνοντας στη βιομηχανία του θεάματος. Τα πράγματα άλλαξαν όταν άρχισε να αυτο-τραυματίζεται, όπως το χαρακτηρίζει η ίδια, μέσα από την κατάχρηση ουσιών. «Η ανάγκη μου να ικανοποιώ τους άλλους είχε συσσωρευτεί, είχε μετατραπεί σε οργή, άγχος, απογοήτευση. Η ζωή μου περιστρεφόταν γύρω από τους άλλους ανθρώπους και ζούσα για να κάνω τους άλλους χαρούμενους. Η πίεση από αυτό συσσωρευόταν όλο και περισσότερο, μέχρι που απλά εξερράγη».
Ακόμα και η σχέση με τη μητέρα της είχε πάρει τη μορφή “συναλλαγής”. Η μητέρα της, Leslie Vogel, πρώην ηθοποιός που γνώρισε μικρή επιτυχία κυρίως σε σαπουνόπερες τη δεκαετία του ’80, ήταν εκείνη που την έσπρωξε στη βιομηχανία του θεάματος, εκείνη που έγραψε την τετράχρονη τότε Panettiere σε πρακτορεία ηθοποιών και μοντέλων.
Η Vogel αποτέλεσε, μάλλον αναπόφευκτα, κυρίαρχη φιγούρα στην αυτοβιογραφία της Panettiere. Μιλώντας με μεγάλη προσοχή για εκείνη, περιέγραφε μια γυναίκα που στερούσε από τα παιδιά της την τρυφερότητα που χρειάζονταν, που έδειχνε αποδοχή μόνο στις επαγγελματικές επιτυχίες. Μια γυναίκα που λαχταρούσε τόσο πολύ να γίνει “διάσημη”, που ζούσε μέσα από την επιτυχία της κόρης της – την οποία όμως έφτασε, όπως συχνά γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις, να ζηλεύει.
Η Panettiere είχε, μάλιστα, μοιραστεί σε συνέντευξή της, ότι όταν ενηλικιώθηκε θέλησε να κόψει κάθε επαγγελματικό δεσμό με τη μητέρα της, με την ελπίδα ότι έτσι θα μπορέσουν να έχουν για φυσιολογική σχέση. Η απάντησή της, όταν της ανακοίνωσε την απόφασή της, την πλήγωσε βαθιά. Η Vogel είχε μόνο δύο λέξεις να πει: “Μου χρωστάς”. Όσο για το τι ήταν αυτό που της χρωστούσε; Η απάντηση μοιάζει μάλλον αυτονόητη. «Απογοητεύτηκα όταν έμαθα ότι ήταν χρήματα. Δεν μπορούσα να καταπιώ με τίποτα το γεγονός ότι δεν την ενδιέφερε να έχει καμία σχέση μαζί μου» είχε πει.
Η Hayden Panettiere στο “Heroes”
Έχοντας μεγαλώσει στο καθόλου ασφαλές περιβάλλον του Χόλιγουντ, δεν υπήρξε κανείς να την προστατεύσει. Στην αυτοβιογραφία της, περιέγραψε διάφορες “δυσάρεστες” συναντήσεις με άνδρες του Χόλιγουντ, ως νεαρή ηθοποιός. Όταν πρωταγωνιστούσε στο “Heroes”, ένας «σημαντικός διευθυντής του NBC» την φίλησε στα χείλη σε ένα πάρτι το 2008, ενώ σε ένα άλλο πάρτι, όταν ήταν μόλις 19 ετών, ένας βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός και σκηνοθέτης την στρίμωξε και της έδειξε τα γεννητικά του όργανα. Μια άλλη φορά, κάποιος που θεωρούσε φίλο της την οδήγησε στο κρεβάτι με έναν γυμνό, «διάσημο Βρετανό τραγουδοποιό στα τριάντα του» που δεν ονομάτισε, ενώ βρίσκονταν σε ένα γιοτ. «Το σώμα μου δεν μου φαινόταν πια δικό μου», περιέγραφε η Panettiere. «Το σοκ ήταν τόσο μεγάλο που δεν μου πέρασε καν από το μυαλό να πω όχι». Κατάφερε, ωστόσο, να βγει από το κρεβάτι και να τρέξει έξω από το δωμάτιο.
Οι τραυματικές εμπειρίες συσσωρεύονταν και η ζωή στα φώτα της δημοσιότητας έμοιαζε πλέον αφόρητη. Κάποια στιγμή, ένας υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων τής έδωσε ένα «χάπι χαράς» για να την βοηθήσει να εμφανιστεί στο κόκκινο χαλί. Αυτό κατέληξε να είναι «το ναρκωτικό-πύλη που με οδήγησε προς τα “οφέλη” των φαρμάκων και την καταστροφή του εθισμού», έλεγε η ίδια.
Ο εθισμός της στο αλκοόλ και τις ουσίες, μετά από χρόνια μάχης με την επιλόχειο κατάθλιψη και το στρες, ήταν ο λόγος που έχασε την επιμέλεια της κόρης της, με τον Ουκρανό πρωταθλητή του μποξ, Wladimir Klitschko. Αυτή ήταν μια από τις πιο δύσκολες αποφάσεις της ζωής της, αλλά και το κίνητρο για να ζητήσει βοήθεια. Πολύ πριν την αυτοβιογραφία της, είχε μιλήσει ανοιχτά, με ειλικρίνεια για τη μάχη της με την επιλόχειο κατάθλιψη, αλλά και τον εθισμό, με την ελπίδα να βοηθήσει, να ρίξει φως σε αυτές τις δύο πολύ διαφορετικές, αλλά εξίσου συνηθισμένες ασθένειες.
View this post on Instagram
Μετά από πολύ κόπο, είχε καταφέρει να απεξαρτηθεί, όμως ήξερε ότι ο χρόνος που έχασε με τους αγαπημένους της, λόγω του εθισμού της, δεν θα γύριζαν πίσω. «Πάντα προσπαθούσα να είμαι θετικός άνθρωπος, αλλά θρηνώ για όλες τις ώρες που έχασα εξαιτίας του εθισμού», έγραφε στην αυτοβιογραφία της.
Όταν σε μία από τις πολλές συνεντεύξεις που έδωσε για την προώθηση του βιβλίου, την ρώτησαν, αν θα άφηνε την κόρη της, τη σήμερα 12χρονη Kaya, να ακολουθήσει το ίδιο μονοπάτι με εκείνη στο Χόλιγουντ, η απάντηση της Hayden Panettiere ήταν αποκαλυπτική. Είπε ότι θα την ικέτευε να δώσει πρώτα μια ευκαιρία στην “πραγματική” ζωή, να σπουδάσει, να εξερευνήσει τα ενδιαφέροντά της. Μια ευκαιρία που σε εκείνη δεν δόθηκε ποτέ, αφού δεν πρόλαβε να ζήσει σαν φυσιολογικό παιδί, να μεγαλώσει και να ανακαλύψει τον εαυτό της, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, χωρίς το άγχος και το τραύμα που φέρνει το αστείρευτο κυνήγι του κέρδους. Την ίδια πάντως κανείς δεν την ρώτησε ως παιδί, αν θα επέλεγε μια φυσιολογική ζωή από τη ζωή μιας “star”.
Σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις της πριν τον θάνατό της, τον Μάιο στο Jay Shetty Podcast, η Hayden Panettiere έμοιαζε θετική, με όρεξη για ζωή. Είχε πει πως ένιωθε ότι είχε “ακόμα πολλή ζωή να ζήσει”, ότι είχε κλείσει την πόρτα στα σκοτάδια και την αρνητικότητα, ότι έτσι άνοιγε μια νέα πόρτα μπροστά της. Δυστυχώς, δεν πρόλαβε να ζήσει όλα όσα ήθελε, ενώ, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, ο θάνατός της ήταν αποτέλεσμα υπερβολικής δόσης και καρδιακής προσβολής. Οι ακριβείς λεπτομέρειες δεν έχουν γίνει ακόμα γνωστές, όμως, όλα όσα μοιράστηκε πριν τον θάνατό της, στην αυτοβιογραφία της, ίσως ρίχνουν φως και στο τέλος της. Το σίγουρο είναι, ότι με αυτό το βιβλίο, μπόρεσε επιτέλους να μοιραστεί την αλήθεια της, να μιλήσει για όλα όσα εκείνη ήθελε, να μεταφέρει ένα πολύτιμο μάθημα για όλα τα δεινά της κουλτούρας της διασημότητας. Να αποδείξει με λίγα λόγια ότι δεν είναι φυσιολογικό να υπάρχουν “child stars”, ότι τα παιδιά – αλλά και οι νέοι ενήλικες – αξίζουν προστασία από τον αμείλικτο κόσμο της βιομηχανίας του θεάματος.
