ΚΥΡΙΑΚΗ
06
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Στο τέλος κάθε εβδομάδας, η ομάδα του Monopoli μοιράζεται μαζί σας όλα όσα συζητά στο γραφείο ή στον “έξω” κόσμο, με φίλους, παρέες, συνεργάτες και γνωστούς. Συγκεντρώνουμε, δηλαδή, όλα όσα μας τράβηξαν την προσοχή (θετικά ή αρνητικά) αυτή την εβδομάδα, όσα ξεχωρίσαμε στην επικαιρότητα, την πόλη και τον πολιτισμό.
(+) Sterling Point: Η πιο GEN Z σειρά που έχει υπάρξει μέχρι τώρα
Μπορεί οι εξελίξεις στον κόσμο να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο, η βιομηχανία της δημιουργίας σειρών όμως – και ταινιών – βρίσκεται σε τρομερή άνθηση. Φαντάζομαι πως κάπου εδώ κρύβεται μία τρομερά περίπλοκη (ή και όχι) εξήγηση ως προς το γιατί, αλλά τώρα δεν θα ασχοληθούμε με αυτό. Δημιουργικός “οργασμός” έχει πιάσει τους showrunners (τους ανθρώπους που «τρέχουν» για τα projects αυτά) και έχουν γεμίσει τις streaming πλατφόρμες με σειρές για κατασκόπους, για ερωτικά δίδυμα αγοριών που τυχαίνει να παίζουν hockey, με μεταφορές πασίγνωστων best seller στη μικρή οθόνη – και όχι μόνο. Μία από τις τελευταίες προσθήκες στη λίστα must watch του διαδικτύου είναι το απολύτως feelgood, coming-of-age story της σειράς Sterling Point, που έκανε πρεμιέρα στο Prime Video αρχές Αυγούστου.
Η σειρά της Megan Park ακολουθεί ένα κορίτσι 17 χρονών, που μαζί με τον αδερφό της μαθαίνουν πως ο αποξενωμένος παππούς τους έχει πεθάνει και τους έχει αφήσει κληρονομιά ένα νησί στον Καναδά. Αυτή η περιγραφή δεν μπορεί να χωρέσει όλα τα τρομερά κουλ, περίεργα και relatable πράγματα που κρύβει αυτή η σειρά στα 8 της επεισόδια. Μεταξύ άλλων, πρόκειται για μερικά παιδιά που προσπαθούν να βρουν πού ανήκουν, πολλές ιστορίες μέσα σε ένα storyline. Η ειλικρίνεια των χαρακτήρων, η χημεία τους, η επένδυση που κάνει η συγκεκριμένη σειρά στη φιλία και στην οικογένεια είναι από τα στοιχεία που την έχουν καταστήσει στα hot topics του διαδικτύου. Το βασικό όμως συν της είναι οι τρομερά άμεσοι, γεμάτοι αυτοσχεδιασμό – από την πλευρά των ηθοποιών – διάλογοί της. Συζητήσεις και ατάκες που συμπληρώνουν η μία την άλλη, φυσικότητα, πολλά references στην πραγματική ζωή και λεξιλόγιο και νοοτροπία πλήρως Gen Z. We haven’t been more seen on TV! Στα (λίγα) θετικά της περιόδου μας ας βάλουμε και τις σειρές για τη ζωή μας.
Μαρία Βαλτζάκη
Όσο τυχερή κι αν είναι η Anya Taylor Joy στον ρόλο της Lucky, στην ομώνυμη σειρά, δεν μπορεί να ξεφύγει από τα κλισέ της πλοκής της, τους μέχρι ως ένα βαθμό χαρακτήρες της, και κυρίως την αίσθηση ότι κάπου την έχουμε ξαναδεί. Με λίγα λόγια, η συνταγή είναι δοκιμασμένη, πετυχημένη αλλά όχι και κάτι το τρομερό πολλώ δε μάλλον πρωτοποριακό. Στον πυρήνα της, η μυστηριώδης εγκληματίας αναγκάζεται να έρθει αντιμέτωπη με το παράνομο παρελθόν της να μηχανευτεί ένα τελευταίο κυνηγητό ελπίζοντας ότι θα της εξασφαλίσει την ελευθερία της. Ο Drew Starkey στον ρόλο του Cary συνοδεύει γοητευτικά την Anya Taylor Joy χωρίς ποτέ η μεταξύ τους σχέση να εκδηλώνει ποτέ το full potential της. Ο ενδιαφέρων κομπιναδόρικος χαρακτήρας του πατέρα της επίσης καταλήγει σε προβλέψιμο πιόνι στην σκακιέρα των εξελίξεων, και παγιδεύεται εν τέλει στην σχέση πατέρα- κόρης, στην οποία θα μπορούσε να είχε επενδυθεί κάτι βαθύτερο. Οι villain χαρακτήρες φέρουν μια σκοτεινή αύρα και η Agent Billie Rand με το στοιχείο του δίκαιου χαρακτήρα αποτελεί τον αντίθετο πόλο. Η Taylor-Joy είναι αναμφισβήτητα το δυνατότερο χαρτί της σειράς, με την σχεδόν υπνωτιστική παρουσία της να δίνει εξυπνάδα σε έναν χαρακτήρα που θα μπορούσε εύκολα να καταλήξει μονοδιάστατος.
Η σειρά του Apple TV δεν είναι σίγουρα η πιο εξέχουσα στην συλλογή του, αποτελεί όμως ένα no brainer watch που έχει τις στιγμές δράσης του, τις ανατροπές του και ό,τι περιμένει κανείς να δει από αντίστοιχα crime thriller…
Λίνα Ρόκα
Ξέχασε το Cyrus, πλέον θα χρησιμοποιούμε μόνο το Miley για να αναφερόμαστε στην κάποτε teen star, πλέον pop star και ενίοτε ηθοποιό Miley Cyrus. Πρόσφατα, ανακοίνωσε ότι πλέον δεν θα χρησιμοποιεί το επίθετό της, σε μια φάση που μόνο ως διάθεση για rebranding μπορώ να δω, αν σκεφτεί κανείς πως μετά από το λίγο απογοητευτικό Something Beautiful άλλαξε δισκογραφική, μάνατζερ, ομάδα γενικότερα. Πλέον, έχουμε το πρώτο δείγμα από τον επερχόμενο δίσκο της “Bass Persuades”: Ένα ολοκαίνουργιο, ομότιτλο κομμάτι, που νομίζω ότι προμηνύει πως η Miley θα δικαιωθεί για αυτή της την απόφαση.
Το “Bass Persuades” θα μπορούσε άνετα να έχει βγει από τον τελευταίο καθαρόαιμο, dance δίσκο της Madonna και αυτό το εννοώ σαν το ύψιστο κομπλιμέντο. Με 80s αισθητική, synth στοιχεια, βαρβάτο, έντονο beat, είναι άκρως χορευτικό και ειλικρινά πολύ χαίρομαι που οι pop stars της εποχής μας έχουν βαλθεί να μας απομακρύνουν από τις άπειρες οθόνες και να μας βάλουν να χορέψουμε. Στο δεύτερο verse του κομματιού, το λέει ξεκάθαρα “go analog”, ενώ μας γυρνά στις εποχές του MTV και του δικού της, τότε αμφιλεγόμενου hit “Can’t stop won’t stop”. Δεν ξέρω για εσάς, πάντως εμένα το μπάσο ανέκαθεν με έπειθε πολύ εύκολα να ακολουθήσω τον ρυθμο και να χορέψω.
Τατιάνα Γεωργακοπούλου
Είμαι σίγουρη πως πλέον όλοι έχουμε ακούσει για την ταινία που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες αλλά θα κάνω μερικές συστάσεις. Η ταινία Fjord λοιπόν, του Christian Mungiu είναι μια ταινία, η οποία μας είναι τόσο γνωστή και τόσο άγνωστη ταυτόχρονα. Στον πυρήνα της ιστορίας βρίσκεται μια οικογένεια ρουμάνικης καταγωγής που έχουν μεταναστεύσει στην Νορβηγία. Με φόντο τα χιονισμένα βουνά και τα παγωμένα νερά, παρακολουθούμε την πολύτεκνη οικογένεια που προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ της νέας, προοδευτικής κοινωνίας που εντάσσονται και της παραδοσιακής, βαλκανικής και (πολύ) θρησκευόμενης κουλτούρας από την οποία μόλις έχουν φύγει.
Και πως πάει αυτό το σχέδιο; Όχι πολύ καλά! Αλλά, δεν θα σας πω πολλά γιατί πρέπει να την δείτε. Αν σας άρεσε η «Ανατομία μιας πτώσης», το «Fjord» είναι (σχεδόν) το σίκουελ μιας σειράς ταινιών με χιόνι, δικαστήρια και περίεργες οικογενειακές δυναμικές. Μια ταινία που αμφιταλαντεύεται μεταξύ δίκαιου και άδικου, σωστού και λάθους και κυρίως αλήθειας και εικασίας. Και όπως είπε μια φίλη, αν βγήκες από την αίθουσα και σκεφτόσουν ποιος είχε δίκιο και ποιος είχε άδικο, έχασες το νόημα της ταινίας. Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση, όπως ένα Φιόρδ.
Νικολέτα Χατζησάββα
