Ο Chris Isaak μάγεψε τον Λυκαβηττό με μια συναυλία βγαλμένη από όνειρο

Η 13η Ιουνίου 2026 υπήρξε μια υπέροχη συναυλιακή βραδιά. Στο ιδανικό καλοκαιρινό venue της Αθήνας. Με κόσμο που χόρευε, τραγουδούσε, παρακολουθούσε χαμογελαστός, αφήνοντας τη δροσιά των βράχων του Λυκαβηττού να παραπείσουν το μυαλό ότι υπάρχουν (και θα ‘ρθουν) καλύτερες μέρες. Με πρωταγωνιστή τον μοναδικό Chris Isaak.

Αυτός ο άνθρωπος ήταν 21 χρονών και 2 μηνών όταν πέθανε ο Έλβις, όμως το πνεύμα του τον είχε εμποτίσει ήδη. Και στα μέσα της δεκαετίας του ’80, άνθισε. Όλοι εμείς που τον μάθαμε από το “Blue Hotel” κι εκείνον τον δεύτερο δίσκο με το πράσινο σέπια εξώφυλλο, χθες το βράδυ δεν πιστεύαμε ότι θα το ακούσουμε.

Κι όμως, το είδαμε και το ακούσαμε παιγμένο μεγαλοπρεπώς, με την αύρα του φευγάτου μονήρους crooner να στεφανώνει την ερμηνεία του.

Η μπάντα του Isaak είναι εκπληκτική και η φωνή του, στον 70ό χρόνο της ζωής του, αδιανόητα μεστή, με άθικτη την έκτασή της. Φέρει, δε, ως συστατικά της, όλα τα ηχοχρώματα της μαγευτικής americana -rockabilly, blues, country, rock ‘n’ roll- και τα λανσάρει με μια σειρά τραγουδιών που καθίστανται ακαταμάχητα από την κινηματογραφική τους υφή (και φυσικά, από την τόσο αβίαστα επιβλητική επί σκηνής φυσική παρουσία του ερμηνευτή).

Στο “Wicked Game” που το έπαιξε νωρίς μέσα στο σετ, έβλεπες γυναίκες να λιώνουν με τα μάτια καρφωμένα στη σκηνή, τα “Two Hearts” και “Beautiful Houses” μας μετέφεραν σ’έναν μακρινό, τρυφερό κόσμο σαν από όνειρο μέσα σε ταινία του David Lynch (με καλό τέλος), εκπληκτικό σόλο του JD Simo στο “Lie To Me”, στο “Dancin'” κράτησε την νότα πάνω από 30 δευτερόλεπτα καρφωμένη στον Θεό ο αθεόφοβος, ενώ στο encore, με το μυστικιστικοαλητήριο αριστούργημα “Baby Did A Bad, Bad Thing”, ο Chris, με ένα κουστούμι φορτωμένο λέπια – καθρέφτες, κορύφωση τη βραδιά.

Ο Chris Isaak “κατέβηκε” στο κοινό σε μια από τις εκπλήξεις της βραδιάς

Συναυλίες όπως αυτή φέρνουν ακόμη και τον πλέον τουρίστα από τους συναυλιαστές, αυτόν που “ξέρει τις επιτυχίες” ενώπιον μιας πολύ απλής, επιδραστικής στις αισθήσεις αλήθειας. Η ζωντανή παρουσίαση μουσικής με άχρονες ποιότητες, της γραμμένης από και αντανακλώσας αυθεντικά ανθρώπινα συναισθήματα, σε ανανεώνει ριζικά.

Ειδικά στον Λυκαβηττό.