Ένα απλό ατύχημα

Τριμελής οικογένεια αναγκάζεται ύστερα από ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητο της να στραφεί σε κοντινό συνεργείο για βοήθεια. Ένας υπάλληλος του συνεργείου έχει σοβαρές υποψίες ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου ήταν ο βασανιστής του  στην ιρανική φυλακή που πέρασε αμέτρητες μέρες ως πολιτικός κρατούμενος.

Το ζήτημα της αμφιβολίας αν είναι ο οικογενειάρχης άντρας ο περιβόητος βασανιστής του ιρανικού καθεστώτος, κινεί τα γρανάζια της μηχανής του Τζαφάρ Παναχί. Η εμπνευσμένη- και απρόσμενα κωμική- ταινία του ιρανού διαθέτει τα βασικά συστατικά που απαιτούνται σε ένα φεστιβάλ υψηλών προδιαγραφών όπως είναι αυτό των Καννών.

Πολιτική κρίση, καλλιτεχνικές προδιαγραφές και ένα κράμα διαφορετικών ειδών – η ταινία ξεκινά σαν πολιτικό θρίλερ, εξελίσσεται σε μαύρη κωμωδία και καταλήγει σε υπαρξιακό δράμα- συνθέτουν το προφίλ μιας δημιουργίας που έχει ένα αλάνθαστο αφηγηματικό στυλ. Δεν παραξενεύει λοιπόν η βράβευση του φιλμ καθώς πέρα από την αδιαμφισβήτητη καλλιτεχνική αξία του, ευστοχεί κατάλληλα ως προς τον στόχο του, ο οποίος είναι μεν η ψυχαγωγία του θεατή αλλά με ένα επίκαιρο σχόλιο γύρω από την αυτοκαταστροφική λειτουργία ενός κόσμου παραδομένου στην ελαττωματική φύση του.

Το αγωνιώδες περιτύλιγμα της ιστορίας που εκτυλίσσεται μέσα σε λίγες ώρες και σταελάχιστα τετραγωνικά του βαν όπου βρίσκεται αιχμάλωτος ο «βασανιστής» των κεντρικών ηρώων – ο απαγωγέας θα ζητήσει τη συνδρομή παλιών συνεργατών του για να επιβεβαιώσει την ταυτότητα του άντρα- αφορά όχι μόνο στην ανάδειξη της αλήθειας αλλά και στις αποφάσεις που θα παρθούν γύρω από τα ηθικά διλήμματα που εύστοχα θέτει το σενάριο.

Ταυτόχρονα απεικονίζεται θαυμάσια το θέατρο του παραλόγου που παίζεται όχι μόνο στις σχέσεις των «τραυματισμένων» (κυριολεκτικά και μεταφορικά) ηρώων αλλά και σε όλες τις εκφάνσεις μιας πέρα ως πέρα σουρεαλιστικής καθημερινότητας, που εδώ είναι μεν η ιρανική αλλά είμαστε βέβαιοι ότι θα σας θυμίσει άκρως οικείες καταστάσεις.