MENU
Κερδίστε Προσκλήσεις
ΠΕΜΠΤΗ
23
ΜΑΪΟΥ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

Τι θα δούμε στην Επίδαυρο το καλοκαίρι 2023;

Το πρόγραμμα των παραστάσεων που θα ανέβουν στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου από τις 7 Ιουλίου έως τις 27 Αυγούστου.

Στέλλα Χαραμή | 14.03.2023

Με μια διεθνή παραγωγή σε παγκόσμια πρεμιέρα και τον προγραμματισμό των κρατικών θεάτρων να δίνουν το τόνο, θα κυλήσει φέτος το ρεπερτόριο του Φεστιβάλ Επιδαύρου. Χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις ή καινοτομίες, δηλαδή.

Εδώ θα πρέπει, οπωσδήποτε, να εξαιρέσουμε τον «αναρχικό» Γερμανό σκηνοθέτη Φρανκ Κάστορφ, τον απερχόμενο καλλιτεχνικό διευθυντή του ριζοσπαστικού βερολινέζικου θεάτρου Volksbuhne, που έρχεται καλεσμένος της διοργάνωσης για να σκηνοθετήσει τη «Μήδεια» σε παγκόσμια πρεμιέρα και μάλιστα με ελληνική διανομή: Οι Στεφανία Γουλιώτη, Σοφία Κόκκαλη, Μαρία Ναυπλιώτου, Αγγελική Παπούλια, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Αινεία Τσαμάτη, Νικόλας Χανακούλας και Νίκος Ψαρράς θα μπουν στην πρόκληση του θεάτρου του Κάστορφ. Δεν είναι και λίγο.

Αν η, κατά Κάστορφ, «Μήδεια» αποτελέσει το διεθνές ‘γεγονός’ της Επιδαύρου, λίγα μπορούμε να προσθέσουμε με το ίδιο ερευνητικό ενδιαφέρον πλάι του. Ασφαλώς, σκηνοθετικές υπογραφές σαν της Λένας Κιτσοπούλου, του Σίμου Κακάλα και της Έφης Μπίρμπα εγγυώνται μια, τουλάχιστον, λοξή ματιά.

Το Εθνικό Θέατρο θα κατέβει στην Επίδαυρο με τον ‘καθιερωμένο’ τρόπο (μια τραγωδία και μια κωμωδία) αλλά δύο γυναίκες σκηνοθέτιδες – όπως ήδη είχε γίνει γνωστό: Η καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Κατερίνα Ευαγγελάτου θα ανοίξει το φετινό προγραμματισμό σκηνοθετώντας τον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη – πέντε χρόνια μετά την «Άλκηστη» –  ενώ η Λένα Κιτσοπούλου στο επιδαύριο σκηνοθετικό ντεμπούτο της θα ανεβάσει τις, σπάνια παιζόμενες, «Σφήκες» του Αριστοφάνη.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος κατεβαίνει με «Τρωάδες» (όπως είχαμε αναφέρει σε παλαιότερο ρεπορτάζ του Monopoli) σε σκηνοθεσία του Χρήστου Σουγάρη με την Ρούλα Πατεράκη στο ρόλο της Εκάβης.

Η Εκάβη θα έχει μια ακόμα θέση στην επιδαύρια ορχήστρα χάρη στην σκηνοθεσία της Ιώς Βουλγαράκη πάνω στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη και σε νέα μετάφραση της Ελένης Βαροπούλου.

Σε συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Επιδαύρου – χωρίς αυτό να περιορίσει την κινητικότητα τους στα, κατά τόπους, φεστιβάλ – θα ανέβουν δύο παραστάσεις. Καταρχάς, ο Άρης Σερβετάλης θα δοκιμαστεί στον Αριστοφάνη και στα «Βατράχια» του σε σκηνοθεσία της Έφης Μπίρμπα – θα είναι η τέταρτη γυναίκα σκηνοθέτις του φετινού προγραμματισμού, τονώνοντας μια, κάποια, σημειολογία ως προς την ισότιμη διαχείριση των Ελληνίδων καλλιτεχνών σε πόστα και ρόλους.  Επίσης, ο Δημήτρης Καταλειφός που μετά από πολλά χρόνια θα επιστρέψει στην Επίδαυρο με τον εμβληματικό ήρωα του «Οιδίποδα επί Κολωνώ» σε σκηνοθεσία του Γιώργου Σκεύα.

Την οκτάδα του Φεστιβάλ θα κλείσει ο «Οιδίπους Τύραννος» με το Σίμο Κακάλα να σκηνοθετεί τον Γιάννη Στάνκογλου στον επόμενο απαιτητικό ρόλο μετά την αναμέτρηση του με τα προμηθεϊκά πάθη.

Η επίσημη ανακοίνωση του συνόλου του προγραμματισμού του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου έχει προγραμματιστεί για την Δευτέρα 3 Απριλίου, τελώντας σε αναβολή μετά το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη. Εκεί θα ανακοινωθεί και ο σχεδιασμός της Μικρής Επιδαύρου όπου, ίσως, ανατείλουν περισσότερες προτάσεις για μια πιο ευρηματική διαχείριση των αρχαίων θεάτρων.

Αναλυτικό Πρόγραμμα Παραστάσεων

7 & 8 Ioυλίου
Εθνικό Θέατρο – Κατερίνα Ευαγγελάτου
“Ιππόλυτος” του Ευριπίδη 

Κατερίνα Ευαγγελάτου

Η Kατερίνα Ευαγγελάτου, διακεκριμένη σκηνοθέτις και Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ, επανέρχεται στην Επίδαυρο με το Εθνικό Θέατρο μετά την Άλκηστη (2017) που δημιούργησε ιδιαίτερη αίσθηση.

Η Αφροδίτη στήνει ένα παιχνίδι εκδίκησης και παρακολουθεί με ηδονοβλεπτική ματιά πώς το ανθρώπινο είδος γίνεται άθυρμα των επιθυμιών της. Το μάτι της γίνεται μάτι μας και τα πρόσωπα απογυμνώνονται. Τα γυμνά σώματα μεταφέρουν την έκρηξη, τον πόθο, τη λαγνεία αλλά και την αγνότητα του γένους των ανθρώπων. Μια σκηνοθεσία που βουτάει στο άγριο σύμπαν του έργου του Ευριπίδη βλέποντάς το σαν έναν σύγχρονο εφιάλτη μέσα σε ένα ποιητικό σκηνικό, όπου τα πρόσωπα παλεύουν με τις αδυναμίες τους και ο έρωτας είναι τόσο παράφορος που δεν μπορεί παρά να είναι μοιραίος.  Ένας  δυνατός θίασος 24 ηθοποιών και τεσσάρων μουσικών θα βρίσκεται συνεχώς επί σκηνής.

Συντελεστές

Μετάφραση Κώστας Τοπούζης Δραματουργική επεξεργασία – Διασκευή –Σκηνοθεσία Κατερίνα Ευαγγελάτου Σκηνικά Εύα Μανιδάκη • Μουσική Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης • Φωτισμοί Ελίζα Αλεξανδροπούλου Χορογραφία Αλέξανδρος Σταυρόπουλος Βίντεο Παντελής Μάκκας • Βοηθός σκηνοθέτιδας Γιώργος Μπραουδάκης • Βοηθός σκηνογράφος Κατερίνα Βλάχμπεη • Βοηθός φωτίστριας Λάμπρος Παπούλιας Παίζουν (αλφαβητικά) Κόρα Καρβούνη, Αμαλία Νίνου, Δημήτρης Παπανικολάου, Μαρία Σκουλά, Έλενα Τοπαλίδου, Γιάννης Τσορτέκης, Ορέστης Χαλκιάς • Συμμετέχει 17 μελής Χορός (θ.α.)Μουσικοί επί σκηνής Γιάννος Γιοβάνος, Ορέστης Ζαφειρίου, Γιάννης Παπαδόπουλος, Βαγγέλης Παρασκευαδης  

14 & 15 Ioυλίου
Εθνικό Θέατρο – Λένα Κιτσοπούλου
“Σφήκες” του Αριστοφάνη

Λένα Κιτσοπούλου

Η αιρετική Λένα Κιτσοπούλου στην πρώτη της σκηνοθετική κάθοδο στην Επίδαυρο ανεβάζει μια διασκευή της δηκτικής κωμωδίας του Αριστοφάνη. Στους Σφήκες ο ποιητής σατιρίζει με ευφάνταστο τρόπο τη μανία των Αθηναίων να λύνουν δικαστικά τις διαφορές τους, αλλά και τις ρωγμές του δικαστικού συστήματος που επέτρεπε σε επιτήδειους να χειραγωγούν τη δικαιοσύνη προς όφελός τους. Εξήντα χρόνια μετά την παράσταση του Αλέξη Σολομού, το Εθνικό Θέατρο καλεί την ανατρεπτική δημιουργό να στρέψει τη ματιά της στα κρίσιμα ερωτήματα που θέτει το αριστοφανικό έργο, σαρκάζοντας τις σύγχρονες παθογένειες με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο.

Συντελεστές

Μετάφραση Στέλιος Χρονόπουλος Δραματουργική επεξεργασία – Διασκευή – Σκηνοθεσία Λένα Κιτσοπούλου • Σκηνικά – Κοστούμια Μαγδαληνή Αυγερινού • Μουσική Νίκος Κυπουργός • Φωτισμοί Νίκος Βλασόπουλος • Βοηθός σκηνοθέτιδας Μαριλένα Μόσχου • Παίζουν (αλφαβητικά) Έμιλυ Κολιανδρή, Γιάννης Κότσιφας, Ιωάννα Μαυρέα, Πάνος Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος Πλεμμένος, Θοδωρής Σκυφτούλης
Η ολοκληρωμένη διανομή και οι υπόλοιποι συντελεστές θα ανακοινωθούν το προσεχές διάστημα.

21 & 22 Ioυλίου / Παγκόσμια Πρεμιέρα
“Μήδεια”, Βασισμένο στον Ευριπίδη

Frank Castorf

Στη συνέχεια του κύκλου των αναθέσεων αρχαίων έργων σε κορυφαίους ευρωπαίους σκηνοθέτες που ξεκίνησε το 2021 με την πρόσκληση του Τόμας Οστερμάιερ και συνεχίστηκε το 2022 με τις παγκόσμιες πρεμιέρες του Γιόχαν Σίμονς και του Ούλριχ Ράσε, το Φεστιβάλ καλεί φέτος για πρώτη φορά στην Επίδαυρο τον Φρανκ Κάστορφ να σκηνοθετήσει Μήδεια σε μια παράσταση που δίνει το διεθνές στίγμα του φετινού προγράμματος. Ο καινοτόμος σκηνοθέτης, ιστορικός διευθυντής της βερολινέζικης Φολκσμπίνε, που σφράγισε από τη δεκαετία του 1990 το «γερμανικό στιλ», θα συνεργαστεί με σπουδαίους ηθοποιούς του θεάτρου μας παντρεύοντας τον αναρχικό τρόπο παιξίματος, τον αυτοσχεδιασμό και την υποκριτική ελευθερία με την σύγχρονη ελληνική σκηνή σε μια εκρηκτική σκηνοθετική πρόταση.

Στο Φεστιβάλ τον γνωρίσαμε το 2007 με το Nord (1960), πρώτο μέρος της Γερμανικής Τριλογίας του Σελίν. Επανήλθε επ’ αφορμής του μεγάλου αφιερώματος στη Φολκσμπίνε στην Πειραιώς 260 το 2017 με τον Παίκτη, που βασίστηκε στο έργο του Ντοστογέφσκι.

Ο Κάστορφ υπηρετεί ένα θέατρο ακραίο και ρηξικέλευθο με υλικά μια έντονα εικαστική γλώσσα και μια σύγχρονη υποκριτική υψηλής θερμοκρασίας. Συνηθίζει να συνθέτει διαφορετικά κείμενα ανεξαρτήτως εποχής με στόχο να αναδείξει τον στοχασμό και τη φιλοσοφική αντιπαράθεση στο υπόστρωμα της κάθε ιστορίας.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία Frank Castorf Σκηνικό Aleksandar Denic Κοστούμια Adriana BragaPeretzki Μουσική William Minke Φωτισμοί Lothar Baumgarte Βίντεο Andreas Deinert Διεύθυνση καλλιτεχνικής παραγωγής Sebastian Klink Παίζουν (αλφαβητικά) Στεφανία Γουλιώτη, Σοφία Κόκκαλη, Μαρία Ναυπλιώτου, Αγγελική Παπούλια, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Αινείας Τσαμάτης, Νικόλας Χανακούλας, Νίκος Ψαρράς 

28 & 29 Ioυλίου
Έφη Μπίρμπα
“Βατράχια” του Αριστοφάνη. Μια κωμωδία με DNA τραγωδίας

Έφη Μπίρμπα, @Ελίνα Γιουνανλή

Η Αθήνα διανύει μια βαθιά πολιτική και πνευματική κρίση, κρίση θεσμών και αξιών. Στην άνυδρη και δυσοίωνη πραγματικότητα της πόλης, ο Διόνυσος, πατέρας κι εμπνευστής του θεάτρου, ξεκινά το ταξίδι στον Κάτω Κόσμο για να φέρει πίσω τον σπόρο της αναγέννησης, την ποίηση, ώστε να σώσει τον κόσμο που καταρρέει. Με συνοδοιπόρους τον Ξανθία και τον θόρυβο των βατράχων, μέσα από αλλεπάλληλες κωμικές και παράδοξες συναντήσεις φτάνει στον Άδη για να αναστήσει τον Ποιητή. Εκείνον που μπορεί ν’ αναμετρηθεί με την επερχόμενη καταστροφή.

Από τις ρωγμές της ατόφιας κωμικότητας του έργου εκφύονται αδυναμίες ζώντων και τεθνεώτων και ανακινούνται τα δύσοσμα νερά της πραγματικότητας. Με όραμα τη μεγάλη ιδέα της σωτηρίας του κόσμου, η κάθοδος του Διονύσου στον Άδη γίνεται ταυτόχρονα κατάβαση στον ίδιο τον μηχανισμό του θεάτρου. Στα ίχνη του Διονύσου, η παράσταση ζητά να φτάσει με τη σειρά της στον πυρήνα της θεατρικής δημιουργίας με οδοδείκτη τον υπέροχο «αριστοφανικό εξπρεσιονισμό».

Συντελεστές

Μετάφραση Κωνσταντίνος Μπλάθρας • Σκηνοθεσία – Σκηνογραφία Έφη Μπίρμπα • Διασκευή Έφη Μπίρμπα, Άρης Σερβετάλης, Κωνσταντίνος Μπλάθρας • Μουσική Κωνσταντίνος Σκουρλής • Σχεδιασμός φωτισμών Γιώργος Καρβέλας • Κοστούμια Έφη Μπίρμπα • Παίζουν (αλφαβητικά) Μιχάλης Θεοφάνους, Αλεξάνδρα Καζάζου, Έκτορας Λιάτσος, Μαίρη Μηνά, Νάνσυ Μπούκλη, Ηλέκτρα Νικολούζου, Αργύρης Ξάφης, Κυριάκος Σαλής, Μιχάλης Σαράντης, Άρης Σερβετάλης Συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 

4 & 5 Αυγούστου
Γιώργος Σκεύας
“Οιδίπους επί Κολωνώ” του Σοφοκλή

Γιώργος Σκεύας

«Αγγελικό και μαύρο, φως,/ γέλιο των κυμάτων στις δημοσιές του πόντου,/ δακρυσμένο γέλιο,/ σε βλέπει ο γέροντας ικέτης/ πηγαίνοντας να δρασκελίσει τις αόρατες πλάκες/ καθρεφτισμένο στο αίμα του/ που γέννησε τον Ετεοκλή και τον Πολυνείκη». Το «αγγελικό και μαύρο φως», που «βλέπει» ο τυφλός Οιδίποδας, ο «γέροντας ικέτης», όπως γράφει στην «Κίχλη» ο Σεφέρης, είναι η συντριβή και η δικαίωσή του μαζί, το μετέωρο πέρασμά του στον άλλο τόπο, τις αόρατες πλάκες του άλσους των Ευμενίδων, που θα τον υποδεχτούν και θα τον καταπιούν.

Η παράσταση φέρνει στο προσκήνιο τη διφορούμενη εκκρεμότητα του τέλους ενός ήρωα σημαδεμένου από τη μοίρα. Πώς μπορεί να μεταφραστεί σκηνικά αυτή η ταλάντευση ανάμεσα στο δίκαιο και το άδικο, ανάμεσα στην αποδοχή της μοίρας και την άρνησή της; Ο λόγος του Σοφοκλή, ο λόγος στα χείλη των ηρώων του, του Οιδίποδα, της Αντιγόνης, της Ισμήνης, του Πολυνείκη, του Κρέοντα, δεν επιδέχεται κανέναν οριστικό διαχωρισμό του καλού απ’ το κακό, του ιερού απ’ το βλάσφημο. Αυτός ο λόγος, μέσα από τη μουσική των σωμάτων, γίνεται ένας τόπος αιώνιος, ο αιώνιος χρησμός. Αυτόν τον λόγο και τη βαθιά ποιητική, χρησμική του δύναμη, ζητά να απελευθερώσει η παράσταση του Γιώργου Σκεύα.

Συντελεστές

Μετάφραση Χρύσα Προκοπάκη, Θάνος Τσακνάκης • Σκηνοθεσία Γιώργος Σκεύας • Δραματουργική επεξεργασία Γιώργος Σκεύας, Χρύσα Προκοπάκη • Μουσική Σήμη Τσιλαλή • Φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος • Παίζουν (αλφαβητικά) Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Δημήτρης Καταλειφός, Μάξιμος Μουμούρης, Αγγελική Παπαθεμελή Συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
Η ολοκληρωμένη διανομή και οι υπόλοιποι συντελεστές θα ανακοινωθούν το προσεχές διάστημα.

11 & 12 Αυγούστου
Ιώ Βουλγαράκη
“Εκάβη” του Ευριπίδη

Ιώ Βουλγαράκη, @Ελίνα Γιουνανλή

Καθημερινά φτάνουν στις οθόνες μας εικόνες από πολέμους, εικόνες αφόρητης βίας και σπαραγμού από κάθε σημείο του κόσμου. Το παράλογο του πολέμου  μοιάζει να αφορά μόνο αυτούς που το ζουν, για όλους τους άλλους περιορίζεται σε μια στεγνή, εικονική και ακίνδυνη πληροφορία. Θάβεται ανάμεσα σε πλήθος ειδήσεων, αποκόβεται από το βίωμα του πένθους. Εξοικειωνόμαστε έτσι με την εικόνα και την πληροφορία της βίας, εκπαιδευόμαστε στον θάνατο αλλά ξεμάθαμε να πενθούμε.

Η Εκάβη στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη ξεκινά ως πρόσωπο από αυτό το σημείο,  από αυτό που έχουμε ξεχάσει, τον δρόμο του θρήνου. Στο πρώτο μέρος του έργου το πένθος, προσωπικό αλλά και συλλογικό, μοιάζει να γεννά τη μεταφυσική του: ζωντανοί και νεκροί βρίσκονται σε διαρκή συνομιλία, ένα αγόρι άταφο ταράζει τον ύπνο της μάνας του, ένα κορίτσι στέκει στο όριο ζωής και θανάτου. Στην Εκάβη τα πάντα συμβαίνουν σε έναν μεταιχμιακό χρόνο, μετά το τέλος του πολέμου. Η βία όμως δεν έχει τελειώσει. Και εκεί ακριβώς, στον χρόνο της μετάβασης, η Εκάβη του πένθους γίνεται η Εκάβη της εκδίκησης, ανοίγοντας μια τολμηρή διαλεκτική με το σήμερα.

Ένας πολυμελής θίασος εξαιρετικών ηθοποιών και μουσικών και η νέα μετάφραση της Ελένης Βαροπούλου, που πραγματοποιήθηκε ειδικά για την παράσταση, είναι οι πυλώνες του εγχειρήματος.

Συντελεστές

Μετάφραση Ελένη Βαροπούλου Σκηνοθεσία Ιώ Βουλγαράκη Βοηθός σκηνοθέτιδας Μάγια Κυριαζή • Σκηνικά – Κοστούμια  Μαγδαληνή Αυγερινού Μουσική  Νίκος Γαλενιανός Κίνηση Χαρά Κότσαλη Φωτισμοί Αλέκος Αναστασίου Παίζουν (αλφαβητικά) Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Μαρίνα Καλογήρου, Ελένη Κοκκίδου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Ερρίκος Μηλιάρης, Ηλεάνα Μπάλλα, Άκης Σακελλαρίου, Αλέκος Συσσοβίτης Χορός  Ελισάβετ Γιαννοπούλου, Μαρία Κωνσταντά, Ευσταθία Λαγιόκαπα, Χριστίνα Μαξούρη, Λυγερή Μητροπούλου, Ειρήνη Μπούνταλη, Χρύσα Τουμανίδου, Νιόβη Χαραλάμπους

18 & 19 Αυγούστου
ΚΘΒΕ– Χρήστος Σουγαρης
“Τρωάδες” του Ευριπίδη

Χρήστος Σούγαρης

Οι Τρωάδες, η μόνη σωζόμενη τραγωδία της ευριπίδειας τριλογίας για τον Τρωικό Πόλεμο, διδάχτηκε το 415 π.Χ. στα Μεγάλα Διονύσια. Το έργο γράφτηκε λίγο μετά την καταστροφή της Μήλου το 416 π.Χ., όταν οι Αθηναίοι, με απάνθρωπη βιαιότητα, σκότωσαν όλους τους ενήλικες άντρες της Μήλου και πούλησαν για δούλους τις γυναίκες και τα παιδιά.

Ο Ευριπίδης επιχειρεί να προειδοποιήσει για τις συνέπειες της ασυδοσίας των νικητών και να υπενθυμίσει τη σημασία του να παραμένει κανείς άνθρωπος, μακριά από την ψευδαίσθηση παντοδυναμίας που προκαλούν οι εφήμερες νίκες. Στις Τρωάδες ο ποιητής αναδεικνύει την ανθρώπινη διάσταση του εχθρού και, εστιάζοντας στο μεγαλείο των γυναικών της Τροίας, προβάλλει τη δύναμη εκείνη που κάνει τον άνθρωπο να επιμένει ακόμα και μετά την καταστροφή.

Ο σκηνοθέτης Χρήστος Σουγάρης, βραβευμένος από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών Κριτικών με το βραβείο «Νέου θεατρικού δημιουργού» για το 2018, υπεύθυνος καλλιτεχνικού προγραμματισμού του ΚΘΒΕ, μας παρουσιάζει φέτος μια ανατρεπτική ανάγνωση του αριστουργηματικού έργου του Ευριπίδη.

Συντελεστές

Μετάφραση  Θεόδωρος Στεφανόπουλος Σκηνοθεσία  Χρήστος Σουγάρης Μουσική σύνθεση – Ερμηνεία επί της ορχήστρας Στέφανος Κορκολής Σκηνικά – Κοστούμια  Ελένη Μανωλοπούλου Σχεδιασμός φωτισμών Αλέκος Αναστασίου Παίζουν (αλφαβητικά) Μαρία Διακοπαναγιώτου, Αντώνης Καφετζόπουλος, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Ρούλα Πατεράκη, Δημήτρης Πιατάς, Μαρίζα Τσάρη
Η ολοκληρωμένη διανομή και οι υπόλοιποι συντελεστές θα ανακοινωθούν το προσεχές διάστημα.

25 & 26 Αυγούστου
Σίμος Κακάλας
“Οιδίπους Τύραννος” του Σοφοκλή

Σίμος Κακάλας, @Θανάσης Καρατζάς

Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν έχουμε «δει» τόσο μακριά μέσα στο σύμπαν και τόσο βαθιά μέσα στον άνθρωπο. Πολύ συχνά στο χείλος μιας καταστροφής διαπιστώνουμε ότι το κακό που πολεμάμε είμαστε οι ίδιοι. Το πρόσωπο του Οιδίποδα είναι η ίδια η ανθρωπότητα στον καθρέφτη. Έχοντας βρει τον υπαίτιο, βρίσκεται στο σημείο να πρέπει επιτακτικά να κάνει μια επιλογή έστω την τελευταία στιγμή, έστω έχοντας ήδη κάνει το μεγαλύτερο σφάλμα.

Σ’ αυτή την παράσταση, ιδωμένη ως τελετουργικό εξαγνισμού, μια ομάδα με μάσκες γερόντων αποτελεί τον χορό  συστρέφεται, θρηνεί και αγωνιά. Μέσα από αυτόν τον χορό αποκαλύπτονται τα τραγικά πρόσωπα Οιδίποδας, Ιοκάστη, Τειρεσίας και Κρέοντας.

Συντελεστές

Μετάφραση Γιώργος Μπλάνας • Σκηνοθεσία Σίμος Κακάλας • Δραματουργική επεξεργασία Ελένη Τριανταφυλλοπούλου • Σκηνικά Γιάννης Κατρανίτσας • Κοστούμια Άγγελος Μέντης • Μουσική Φώτης Σιώτας • Κίνηση Σοφία Πάσχου • Φωτισμοί Αλέκος Γιάνναρος • Μάσκες Μάρθα Φωκά • Διεύθυνση παραγωγής Αναστασία Καβαλλάρη • Εκτέλεση παραγωγής Kart Productions – Μαρία Ξανθοπουλίδου • Παίζουν (αλφαβητικά) Γιώργος Αμούτζας, Σίμος Κακάλας, Χρήστος Μαλάκης, Άννα Μάσχα, Κωνσταντίνος Μωραΐτης, Γιάννης Νταλιάνης, Γιάννης Στάνκογλου και άλλοι 7 ηθοποιοίΜουσικός επί σκηνής Φώτης Σιώτας • Παραγωγή Θεατρικά Δρώμενα Ίασμος
Η ολοκληρωμένη διανομή και οι υπόλοιποι συντελεστές θα ανακοινωθούν το προσεχές διάστημα.

Περισσότερα από Art & Culture