Αν-Ισορροπίες: 15 καλλιτέχνες «στολίζουν» με έργα τους τη βιτρίνα του ιστορικού ATTILIO Οικεία Τέχνη στην Ηλιούπολη

Από τη Δευτέρα 10 Οκτωβρίου στις 7 το απόγευμα και μέχρι τις 7 Νοεμβρίου, ο χώρος τέχνης ATTILIO Οικεία Τέχνη θα φιλοξενεί στις βιτρίνες του, το αφιέρωμα «Μια βιτρίνα, ένα παράθυρο…».

Πρόκειται για μια δράση που πρωτοξεκίνησε το 2013 και επανέρχεται κάθε χρόνο την ίδια εποχή, με διαφορετική κάθε φορά θεματική. Στα πλαίσια αυτής της δράσης, το ATTILIO Οικεία Τέχνη παραχωρεί τις βιτρίνες του, σε συνεργάτες του καλλιτέχνες για να δημιουργήσουν, με αφορμή το προτεινόμενο θέμα, πρωτότυπα, μοναδικά έργα που θα παρουσιάζονται στις εξωτερικές του βιτρίνες, προσιτά στο βλέμμα του περιπατητή,  σε μια ανοιχτή συνομιλία μεταξύ κοινού και δημιουργών.

Όταν πενήντα χρόνια πριν, ο Αττίλιο Παπασιδέρης, ανοίγει στην Ηλιούπολη το πρώτο μικρό ATTILIO με «είδη οικιακής χρήσεως», δίνοντάς του το ιταλικής προέλευσης όνομά του, απόκτημα μητρικής καταγωγής, κανείς δεν θα πίστευε πως σε πείσμα των καιρών , το μακροβιότερο και πλέον ιστορικό κατάστημα της περιοχής, συνεχίζει στα χέρια των δυο κοριτσιών του, της Λουκίας και της Μίνας, μια οικογενειακή επιχειρηματική παράδοση που σπανίζει.

Στην κεντρική αγορά της πόλης, στη γωνία Σοφ. Βενιζέλου 99 και Ρήγα Φεραίου, το ATTILIO Οικεία Τέχνη, διευρύνει συνεχώς την καλή φήμη, τις προτάσεις του και το κοινό του. Σήμερα, στο χώρο του συνυπάρχουν, ενυπόγραφα από Έλληνες δημιουργούς, έργα γλυπτικά, επιτοίχια, σε πηλό, μέταλλο, ξύλο ή χαρτί, χρηστικά, αντικείμενα δουλεμένα στο χέρι, αλλά και σύγχρονο εικαστικό κόσμημα.

Λουκία και Μίνα Παπασιδέρη

Στη φετινή θεματική με τίτλο «Αν-Ισορροπίες» συμμετέχουν συνολικά δέκα δημιουργοί με γλυπτικά έργα και πέντε δημιουργοί με κόσμημα.

«Πίσω από την ιδέα υπήρχε καταρχήν η δική μας ανάγκη για διάδραση με τον κόσμο, συναντήσεις και ανταλλαγή εμπειριών, σκέψεων αλλά και πρόκληση συζητήσεων», εξηγεί η Μίνα Παπασιδέρη, ενώ η Λουκία προσθέτει πως «η κρίση ήταν αυτή που μας έκανε, σε πείσμα των καιρών, να διαθέτουμε κάθε χρόνο, για έναν μήνα τις βιτρίνες μας στους καλλιτέχνες και τα έργα τους, σαν να ανοίγουμε τα παράθυρα του σπιτιού μας σε καινούριες εικόνες».

Η αφορμή για να επιλεγεί ένα συγκεκριμένο θέμα, προκύπτει κάθε φορά μέσα από λέξεις και συνειρμούς που γεννά η καθημερινότητα. «Αφήνω ελεύθερες τις λέξεις που κατακλύζουν το μυαλό μου όλον τον χρόνο να έρθουν στην επιφάνεια, λέξεις που φέτος περιστρέφονταν γύρω από την έννοια «ισορροπίες», «εύθραυστες ισορροπίες, ισορροπίες σε τεντωμένο σκοινί..», λέει η Λουκία, αλλά  «και στη συνέχεια το σπάσιμο της ισορροπίας και η αποκατάστασή της μέσα από τη μετάβαση», προσθέτει η Μίνα.

Και οι δυο συμφωνούν πως «η τάση ενός πλάσματος, ενός σώματος, ενός αντικειμένου, είναι να βρίσκεται στην πιο ευσταθή θέση ισορροπίας αν και η αλληλεπίδρασή του με το περιβάλλον το ωθεί να μετατοπίζεται, αναζητώντας την διαρκώς. Η σκέψη για το  πως σπάνε οι ισορροπίες, κατέληξε στο ότι η ανισορροπία οδηγεί σε μια καινούργια ισορροπία..».