Ο Αντικαταστάτης

Σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της Κόστα Μπλάνκα, το καλοκαίρι του 1982 όπου όλη η Ισπανία κινείται στους ρυθμούς του Μουντιάλ που διοργανώνεται στην χώρα της ιβηρικής χερσονήσου, φτάνει ο υπαστυνόμος Άντρες με την οικογένεια του προκειμένου να αναλάβει τα νέα του επαγγελματικά καθήκοντα. Τα πρώτα σημάδια ότι κάτι δεν πάει καλά, έρχονται με την μορφή της είδησης για τις περίεργες συνθήκες θανάτου του προκατόχου του.

Προσαρμοσμένο πλήρως στο μοντέλο του σύγχρονου ισπανικού κινηματογράφου που δένει υποδειγματικά το εμπορικό προφίλ με τις καλλιτεχνικές αρετές το νέο φιλμ του Οσκαρ Αϊμπάρ, δεν αναβιώνει μόνο άψογα το κλίμα μιας εποχής αλλά πετυχαίνει να ενσωματώσει στην ιστορία του Αντρές μια στιβαρή πολιτική ματιά γύρω από το παρελθόν της Ισπανίας.

Ο λιγομίλητος αλλά αποφασισμένος να φτάσει στην πηγή του κακού – και της αλήθειας- ήρωας είναι ο άνθρωπος της νέας εποχής που ετοιμάζεται να ξορκίσει μια και καλή το φάντασμα του φρανκισμού που δεσπόζει για καιρό στην πολύπαθη χώρα της ιβηρικής χερσονήσου. Το εορταστικό κλίμα ελέω Μουντιάλ, οι χαμηλοί ρυθμοί της θερινής ραστώνης, οι φιλικοί Γερμανοί ιδιοκτήτες του πολυτελούς ξενοδοχείου, είναι όλα παραπλανητικά στοιχεία μιας σκοτεινής και άκρως πεσιμιστικής ιστορίας γύρω από την φασιστική ταυτότητα όχι μόνο των κακών αλλά και της φιλήσυχης, ντόπιας κοινότητας.

Η αφηγηματική γραμμή του Αϊμπάρ κάποια στιγμή γίνεται αν όχι προβλέψιμη οπωσδήποτε επαναλαμβανόμενη, πριν τελικά συγκεντρώσει όλα τα δυνατά στοιχεία της συναρπαστικής ιστορίας του σε μια δραματική κορύφωση που προκαλεί πολλά ερωτήματα γύρω από την σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα με την άνοδο της ακροδεξιάς.