Η ατομική έκθεση του Εμμανουήλ Μπιτσάκη, με τίτλο The Pursuit of Happiness, εγκαινιάζεται το Σάββατο 24 Οκτωβρίου στην γκαλερί CAN Christina Androulidaki.
Λίγα λόγια για τα έργα του Εμμανουήλ ΜπιτσάκηΟ Εμμανουήλ Μπιτσάκης μετράει στο βιογραφικό του οκτώ και πλέον ατομικές εκθέσεις μεταξύ των οποίων και την έκθεση Faces Of The Uigur Through Song & Dance την οποία πραγματοποίησε στη National Portrait Gallery του Λονδίνου το 2009 ως νικητής του περίφημου βραβείου BP Travel Award.
Γνωστός στην Ελλάδα για τα έργα του τα οποία παντρεύουν τις αφηγηματικές σκηνές με την προσωπογραφία επάνω σε καμβάδες-μινιατούρα, ο Μπιτσάκης χρησιμοποιεί τεχνικές μικρογραφίας διαφόρων ειδών και προελεύσεων εμπνευσμένες από τα μεσαιωνικά χειρόγραφα, τις αγιογραφίες της Κρητικής Σχολής, τα πορτρέτα-φυλαχτά της πρώιμης Αναγέννησης, τις εικονογραφήσεις εκδόσεων από την Περσία, την Κίνα και την Ινδία, κ.ο.κ.
Emmanouil Bitsakis, English Vacation, 2020
Τα θέματά του μοιάζουν με πολύτιμα κολάζ σύνθετων αναφορών τα οποία δομούνται πάνω σε ένα απόλυτα τεκμηριωμένο (για τον ίδιο) σύστημα λογικής και τα οποία επιχειρούν να βάλουν σε τάξη τον παραλογισμό της καθημερινότητας. Στη μάχη του κατά του παραλόγου το εικονογραφικό του σύστημα στήνεται σαν ένα κατακερματισμένο σκηνικό το οποίο εγκαθιστά στο ίδιο “καρέ” ακόμη και απρόσμενα ή εννοιολογικά ασύμβατα μεταξύ τους πρόσωπα και πράγματα
Οι πρωταγωνιστές του Μπιτσάκη (πολιτικοί, μουσουργοί, βασιλείς, εφευρέτες, προσωπικότητες που λιμνάζουν στο συλλογικό ασυνείδητο, αγύρτες τις ιστορίας, φυτά, ζώα, ο ίδιος ο καλλιτέχνης, κ.ο.κ.) εμφανίζονται ταυτόχρονα μνημειοποιημένοι και αποδομημένοι, συμπαθείς και απαξιωμένοι να υπερασπίζονται ή να υποθάλπουν την υπόστασή τους πλάι σε υβριδικά αρχιτεκτονήματα και απροσδιόριστα πολεοδομικά περιβάλλοντα, άλλοτε αρχαία και άλλοτε φουτουριστικά ή υπερσύγχρονα σε ένα χαρακτηριστικό mise-en-scène που μέσα από μία ιδιοσυγκρασιακή ερμηνεία της τέχνης και της ιστορίας συνθέτουν ένα χιουμοριστικό ή και καυστικό, φαινομενικά τυχαίο αλλά εν τέλει στρατηγικά μελετημένο ανακάτεμα που αντανακλά τον παραλογισμό αυτού του κόσμου.
Emmanouil Bitsakis, The Pursuit of Happiness, 2019, lidaki gallery
Ο Εμμανουήλ Μπιτσάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1974. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1996-2001). Το 2008 με το βραβείο της BP ταξίδεψε στην Xinjiang στη βορειοδυτική Κίνα για να αποτυπώσει τη φυλή Uigur, ενώ το 2001 με υποτροφία του Ινστιτούτου της Δανίας στην Αθήνα έμεινε και δούλεψε για δύο μήνες στην Κοπεγχάγη. Έχει πραγματοποιήσει οκτώ ατομικές εκθέσεις: Επίμονο Ελάχιστο, Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, 2019, Realized Fragments (διπλή ατομική έκθεση μαζί με τον Γρηγόρη Γκρόζο) γκαλερί Nitra, Θεσσαλονίκη, 2019, Επίμονο Ελάχιστο, Συλλογή Σωτήρη Φελιου, Αθήνα, 2018, Elizabethan Collar, Γκαλερί Καλφαγιάν, Αθήνα, 2014, Ζωγραφική, Γκαλερί Κ-Art, Αθήνα, 2011, Faces Of The Uigur Through Song & Dance, National Portrait Gallery (BP Portrait Award 2009, ως νικητής του BP Travel Award 2008), Λονδίνο, 2009, Ζωγραφική, Γκαλερί Νέες Μορφές, Αθήνα, 2004 και 2009. Έχει συμμετάσχει σε art fairs και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Η δουλειά του έχει παρουσιαστεί σε μουσεία όπως το Drawing Center στη Νέα Υόρκη (Small, 2014), στη National Portrait Gallery στο Λονδίνο (BP Portrait Award 2007 και 2008), στο Complesso del Vittoriano στη Ρώμη (Ellenico Plurale, 2012), στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα (Νέες Μορφές 50 Χρόνια Μετά, 2010). Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
