Ένας Ξένος στην Πόλη

Ο Χάρολντ, ένας Αμερικανός επιχειρηματίας (Ντέιβιντ Ογέλοουο) με μετοχές σε μία φαρμακευτική εταιρεία που πρόκειται να μπει στο χρηματιστήριο, βρίσκεται σε κίνδυνο σε ταξίδι του στο Μεξικό. Χωρίς να γνωρίζει το πώς και το γιατί ο Χάρολντ αντιλαμβάνεται στρατιές από κακοποιούς, βαρόνους ναρκωτικών και μυστικούς πράκτορες να παρακολουθούν το κάθε βήμα του.

Ένα σενάριο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του Ταραντίνο – και υπό προϋποθέσεις να έχει συγγένειες με εκείνο των αδελφών Κοέν- στα χέρια του Έτζερτον γίνεται απλώς ψυχαγωγικό και ανάλαφρο.

Φυσικά και δεν είναι αρνητικό κάτι τέτοιο αφού στις καίριες περιπετειώδεις στιγμές του το φιλμ επιστρατεύει ένα λυτρωτικό μαύρο χιούμορ, ενώ οι καλογραμμένες ατάκες του σεναρίου δένουν μια χαρά με το εύρημα του άχρωμου και βαρετού συνηθισμένου ανθρωπάκου που κάποια στιγμή μετατρέπεται σε κέντρο του σύμπαντος χωρίς να έχει κάνει τίποτα!

Μέσα από τη γουστόζικη και ενίοτε ξεκαρδιστική ιστορία του Χάρολντ (ο πρωταγωνιστής Ντέιβιντ Ογέλοουο δεν ξεπετάει το χαρακτήρα του με εύκολες ή σίγουρες τεχνικές) ξετυλίγεται ένα κουβάρι με πισώπλατα συναδελφικά μαχαιρώματα, περίσσευμα λίμπιντο – η πανέμορφη Σαρλίζ Θερόν ως… σκύλα καριερίστα βάζει φωτιά στην οθόνη- ναρκωτικά που αλλάζουν συνέχεια κατόχους και μυστικούς πράκτορες που υπερθεματίζουν στην ηθική ακεραιότητα του Ιούδα έναντι του Πέτρου στηλιτεύοντας παράλληλα τις παραφωνίες της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, παρακολουθούμε ένα θέαμα που είναι ο ορισμός του εμπορικού σινεμά με εναλλακτική καλλιτεχνική διάσταση.

Κάποιες φορές το πράγμα χοντραίνει, μερικοί χαρακτήρες φλερτάρουν με την καρτουνίστικη αισθητική και η πολιτική ορθότητα πάει περίπατο αλλά ο Έτζερτον κερδίζει το στοίχημα για ένα και μόνο – αλλά πολύ σοβαρό- λόγο: απεχθάνεται τη σοβαροφάνεια όσο τίποτε άλλο!

Κωνσταντίνος Καϊμάκης