Mad max: Ο Δρόμος της Οργής

Από τον σκηνοθέτη George Miller, δημιουργό του μετά-αποκαλυπτικού genre και ιθύνων νου του θρυλικού franchise «Mad Max», έρχεται το «Mad Max: O Δρόμος της Οργής», η μεγάλη επιστροφή στον κόσμο του Πολεμιστή του Δρόμου, Μαξ Ροκατάνσκι.

Στοιχειωμένος από το ταραχώδες παρελθόν του, ο Mad Max πιστεύει πως ο καλύτερος τρόπος να επιβιώσεις είναι να περιπλανιέσαι μόνος. Παρόλα αυτά, θα ακολουθήσει μια ομάδα που προσπαθεί να δραπετεύσει στην Άγονη Γη, σε ένα Πολεμικό Καραβάνι που το οδηγεί η αρχηγός τους, Furiosa. Δραπετεύουν από ένα Οχυρό που το διοικεί ο τύραννος Immortan Joe, από τον οποίο και έκλεψαν κάτι αναντικατάστατο. Εξοργισμένος, o πολέμαρχος θα συγκεντρώσει όλη τη συμμορία του και θα κυνηγήσει τους αντάρτες στον Πόλεμο του Δρόμου που θα ακολουθήσει.

Η ταινία «Mad Max: Ο Δρόμος της Οργής» μας μεταφέρει σε έναν μετά-αποκαλυπτικό κόσμο, όπου συμμορίες μάχονται για τον έλεγχο των περιορισμένων υδάτινων πόρων και των καυσίμων.Ο Μαξ Ροκατάνσκι (Tom Hardy) θα έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με την στρατηγό Φουριόσα, που δραπετεύει με την συμμορία της, με προορισμό την Άγονη Γη. 

Οι άνθρωποι με τις περίεργες φάτσες και τους κανιβαλιστικούς κανόνες δείχνουν όσο απόκοσμοι θα περίμενε κανείς σε περιπέτεια των 80’s (όπως τον Κόναν τον Βάρβαρο και τα Mad Max με τον Mel Gibson). Και καθώς αυτό το έργο απευθύνεται πρώτα απ’ όλα στους petrol heads, οι άνθρωποι του κόσμου αυτού λατρεύουν τον Θεο V-8 (το οποίο προφανώς αναφέρεται στους 8κύλινδρους δυναμικούς κινητήρες).  

Θα περίμενε βέβαια κανείς σε ένα έργο, που υμνεί τον κόσμο στων αυτοκινήτων, κάτι πιο δυνατό, όπως έναν Θεό V-12, αλλά ίσως η ανεπάρκεια των καυσίμων να οδήγησε την θρησκεία της εποχής σε downsizing. 

Χωρίς να είναι κάποιο αριστούργημα, η ταινία έχει περισσότερο ενδιαφέρον από τις action movies με υπερήρωες, που βλέπουμε τελευταία. Έχει το πνεύμα του Mad Max και την κολάζ αισθητική των 80’s με το ιδιαίτερο χρώμα διαφόρων σκηνοθετών που μεσουράνισαν εκείνη την εποχή, ενώ ο κακός Immortan Joe (Hugh Keays-Byrne) θυμίζει αρκετά Νταρθ Βέιντερ.

Πιο κοντά στην εποχή μας, μειώνοντας τα ρετρό στοιχεία, φέρνουν την ταινία τα πολύ ακριβή εφέ, τα οποία προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία. Επίσης, έντονος είναι κι ο φεμινιστικός χαρακτήρας του έργου, που σαλπίζει τον παιάνα του Woman Power, για να είναι πιο political correct και ισορροπεί στον μάτσο χαρακτήρα του Mad Max. 

Στην ταινία αυτή ο Mad Max είναι πιο πολύ τρελός- κυνηγημένος από νοσηρές αναμνήσεις- κι ελάχιστα γοητευτικός. Τον Tom Hardy τον έχω δει και σε καλύτερες ερμηνείες, όπως στο “Locke”. Σε αυτή την ταινία μιμήθηκε πολύ την φωνή που χρησιμοποιούσε παίζοντας τον κακό Bane στο “Σκοτεινός Ιππότης: Η Επιστροφή”. Η Charlize Theron δεν είχε πρόβλημα να αποδώσει τον δυναμικό ρόλο μιας στρατηγού που αποφασίζει να κάνει την επανάστασή της στο καθεστώς.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Το πνεύμα των 80’s και των φαν του αυτοκινήτου έρχεται να δέσει με μια πιο φεμινιστική γραμμή, σε ένα δυναμικό έργο που καλύπτει και τα δύο φύλα, έχει την πλάκα του και καλά κινηματογραφημένη δράση.

Γιώργος Σμυρνής