Frances Ha

Η Φράνσις ζει στη Νέα Υόρκη, αλλά δεν έχει διαμέρισμα. Η Φράνσις βοηθάει σε μια ακαδημία χορού, αλλά δεν είναι χορεύτρια. Η Φράνσις έχει μια καλή φιλή, τη Σόφι, αλλά δε μιλάνε πια μεταξύ τους. Η Φράνσις ρίχνεται με ορμή στα όνειρα της, ακόμα κι όσο η πραγματικότητα της δείχνει να μη το κάνει. Η Φράνσις θέλει πολύ περισσότερα από αυτά που έχει, αλλά ζει τη ζωή της με ασύδοτη χαρά κι ελαφρότητα.

Ο Νόα Μπάουμπαχ («TheSquidandTheWhale», «Greenberg») είναι ένας ικανότατος σεναριογράφος και έξοχος παρατηρητής χαρακτήρων που βρίσκονται σε μεταίχμιο ωρίμανσης και κοινωνικής ένταξης. Στη Γκρέτα Γκέρβιγκ βρήκε την ιδανική ενσάρκωση της 27χρονης ηρωΐδας καθώς σκοντάφτει ή κάνει χορευτικά άλματα από σπίτι σε σπίτι, ανάμεσα σε όνειρα και απογοητεύσεις, στην κόψη μιας αλλαγής που υπόσχεται να φέρει απελευθέρωση και πραγμάτωση ή απειλεί να φέρει δέσμευση και συμβιβασμό, σε ένα συνεχές παιχνίδι έλξης και απώθησης με την καλύτερή της φίλη Σόφι (η σχέση τους είναι η αληθινή ‘ρομαντική’ ραχοκοκαλιά της ιστορίας) που τείνει να γλιστρήσει οριστικά στον κόσμο των ενήλικων. Η ίδια η Γκρέτα Γκέρβιγκ, παρότι ήδη ‘ιέρεια’ του σύγχρονου αμερικάνικου indie σινεμά, βρίσκει εδώ –μοιράζεται άλλωστε την ιδιότητα του σεναριογράφου- το ιδανικό εκφραστικό όχημα σε μια ολόσωμη ερμηνεία, ελκυστική και ‘undatable’ μαζί, ένας ιδιαίτερος συνδυασμός αδεξιότητας και χάρης που γεμίζει την οθόνη. Η ταινία φέρει με περηφάνεια τις επιρροές της, από τη nouvelle vague μέχρι τον Γούντι Άλεν: ο τόνος της γλυκόπικρης κομεντί, η εκκεντρική ηρωΐδα, η ασπρόμαυρη Νέα Υόρκη, ο George Delerue στο σάουντρακ, πνευματώδεις ατάκες, μποέμ καλλιτεχνικοί κύκλοι, σκηνές που κλείνουν το μάτι στον Γκοντάρ, είναι εμφανείς αλλά καλοδουλεμένες πινελιές σε μια ταινία που μοιράζεται τη φρεσκάδα της Φράνσις αλλά ταυτόχρονα έχει μια πιο ώριμη και πιο σίγουρη αντίληψη κατεύθυνσης.

Θοδωρής Τσιάτσικας