Είσαι Ο Επόμενος

Οι Ντέιβισον είναι μια αριστοκρατική, πλούσια και κατά συνέπεια ελαφρώς αποξενωμένη οικογένεια. Η Όμπρει και ο Πολ Ντέιβισον, σε μια φιλότιμη προσπάθεια να φέρουν τα μέλη της οικογένειας πιο κοντά και να συσφίξουν τις χαλαρές τους σχέσεις, αποφασίζουν να γιορτάσουν την επέτειο του γάμου τους, προσκαλώντας τα τέσσερα παιδιά τους, με τους αγαπημένους και τις αγαπημένες τους σε μια όμορφη οικογενειακή επανένωση. Το κατάλληλο μέρος για το συγκεκριμένο ριγιούνιον, το οποίο αναμένεται να παίξει και πρωταγωνιστικό ρόλο στη συνάντηση αυτή, δεν είναι άλλο από ένα απομακρυσμένο και κάπως εγκαταλελειμμένο εξοχικό που ανήκει, βεβαίως, στην οικογένεια. Αρχικά λοιπόν η πρόθεση των γονιών για ομαλή οικογενειακή επανένωση δείχνει να μην είναι τόσο εύκολα υλοποιήσιμη, καθώς οι υπόλοιποι Ντέιβισον δεν φαίνονται διατεθειμένοι να αφήσουν πίσω τους τους λόγους της πρότερης αποξένωσής τους. Όμως αυτό θα αλλάξει πολύ γρήγορα και απότομα, καθώς οι λόγοι που αναγκάζουν τα μέλη της οικογένειας να τσακώνονται, δείχνουν γελοιωδώς ασήμαντοι μπροστά στην άμεση απειλή που καλούνται να αντιμετωπίσουν. Ποια είναι η απειλή; Η απομονωμένη εξοχική τους κατοικία πολιορκείται – στα καλά καθούμενα – από μια αιμοβόρικη ομάδα μασκοφόρων που επιτίθενται στους ενοίκους με κάθε τρόπο, φέροντας βαλλίστρες και τσεκούρια! Το χειρότερο όλων δείχνει, αρχικά, να είναι ότι η οικογένεια δεν έχει την παραμικρή ιδέα σχετικά με το ποιος ή γιατί τους επιτίθεται όμως τα πράγματα δείχνουν ακόμη πιο τραγικά όταν συνειδητοποιήσουν, όλοι τους, ότι τελικά δεν έχουν την παραμικρή ιδέα, αν τελικά οι εχθρός βρίσκεται εντός ή εκτός του σπιτιού. Το μόνο που γνωρίζουν με βεβαιότητα είναι ότι κανείς δεν είναι ασφαλής.

Δεν υπάρχει κάτι πρωτοφανές εδώ, αλλά ένα πετυχημένο παιχνίδι με γνώριμα στοιχεία του τρόμου. Άλλωστε ο Άνταμ Γουίνγκαρντ ανήκει στη νέα γενιά του ‘indie horror’ που αγαπάει το είδος και φιλοδοξεί να του δώσει νέα πνοή, μαζί με το σεναριογράφο Σάιμον Μπάρετ και τους Τάι Γουέστ και Τζο Σουάνμπεργκ που εμφανίζονται εδώ ως ηθοποιοί. Ο ανερχόμενος σκηνοθέτης ξέρει καλά να χειρίζεται τις τεχνικές και τις συμβάσεις του σινεμά τρόμου και, ανάλογα με την περίσταση, να τις ακολουθεί ή να παίζει μαζί τους. Η ταινία ξεκινάει με στοιχεία πικρής σάτιρας μιας καλοζωϊσμένης αλλά δυσλειτουργικής οικογένειας, εξελίσσεται σε θρίλερ εισβολής και slasher movie, για να κυριαρχήσει τελικά ένα ευπρόσδεκτο, μαύρο (και κόκκινο βέβαια από το αίμα) χιούμορ, που θα ευχαριστήσει αρκετά τους φανς.

Θοδωρής Τσιάτσικας