Άνθρωπος από Ατσάλι

Ένα μικρό αγόρι ανακαλύπτει ότι έχει υπερφυσικές δυνάμεις και ότι δεν προέρχεται από τη Γη. Ως νεαρός, θα ξεκινήσει μια εντυπωσιακή περιπέτεια, αναζητώντας τις ρίζες του και την αποστολή του σ’ αυτό τον κόσμο. Αν όμως, θέλει να σώσει τον κόσμο από τον αφανισμό και να αποτελέσει το σύμβολο της ελπίδας για την ανθρωπότητα, θα πρέπει να αφήσει τον ήρωα που κρύβει μέσα του να λάμψει…

Ξανά επιστροφή στη μυθολογία του Σούπερμαν, μια και οι υπερήρωες για κάποιο λόγο αποτελούν την πιο σίγουρη μηχανή ζεστού χρήματος στα κινηματογραφικά ταμεία. Ο Ζακ Σνάιντερ στην καρέκλα του σκηνοθέτη και το ντουέτο του «Σκοτεινού Ιππότη» Κρίστοφερ Νόλαν και Ντέιβιντ Γκόγιερ σε παραγωγή και σενάριο αντίστοιχα, επιχειρούν να δώσουν νέα πνοή στο γνωστό μύθο. Παρότι έχουν να παλέψουν με κάποιες επίφοβες τάσεις τους (τον άγαρμπο φετιχισμό ο πρώτος και την έλλειψη χιούμορ οι δεύτεροι) αρχικά τα καταφέρνουν αρκετά καλά: Ο Χένρι Κάβιλ είναι μια πετυχημένη επιλογή για τον πρωταγωνιστικό ρόλο και πλαισιώνεται από ικανούς ηθοποιούς, η αφήγηση της εξωγήινης και ακόμα περισσότερο της γήινης ιστορίας του ήρωα κρατάει το ενδιαφέρον ισορροπώντας ανάμεσα στη δραματική φόρτιση και ένα χειροπιαστό δυναμισμό, παρότι κάποιες επιλογές (όπως ο παραγκωνισμός της Metropolis και η πρόωρη λήξη της αμφισημίας στη σχέση Λόις Λέιν και Κλαρκ Κεντ) είναι συζητήσιμες. Δυστυχώς, κάποια στιγμή η ταινία αποφασίζει να ταΐσει στο κοινό τη δράση που έχει συνηθίσει και αντί να απογειωθεί καταρρέει στα επίπεδα των «Transformers» με χονδροειδή εφέ και ατελείωτα σπρωξίδια μεταξύ καλών και κακών που έχουν ως βασικό αποτέλεσμα τη θορυβώδη καταστροφή χιλιάδων κτιρίων και οχημάτων.

Θοδωρής Τσιάτσικας