Ted

Το 1985, ο Τζον Μπένετ είναι ένας πιτσιρικάς που δεν έχει καθόλου φίλους. Τα Χριστούγεννα εύχεται το αρκουδάκι του, ο Τεντ, να γίνει ο αχώριστος φίλος του για μια ζωή. Η ευχή πραγματοποιείται και ο Τεντ ζωντανεύει! Χρόνια μετά, ο 35ρης Τζον (Μαρκ Γουόλμπεργκ) μοιράζει τι ζωή του ανάμεσα σε μια συνηθισμένη δουλειά, την όμορφη κοπέλα του Λόρι (Μίλα Κούνις) και το ρεμάλι κολλητό του, τον αθυρόστομο και μαστούρη συγκάτοικο που δεν είναι άλλος από τον Τεντ! Μετά από τέσσερα χρόνια σχέσης, η Λόρι θέλει να δει τον Τζον να ωριμάζει , και αυτός θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στην κοπέλα του και το αρκουδάκι του…

Ο δημιουργός του ανατρεπτικού τηλεοπτικού animation «Family Guy» Σεθ ΜακΦάρλεϊν με την πρώτη του κινηματογραφική απόπειρα γνώρισε αναπάντεχη εμπορική επιτυχία. Ο «Ted» στηρίζεται σε μια έξυπνη ιδέα, που έχω την αίσθηση ότι θα λειτουργούσε καλύτερα στη σφιχτή διάρκεια του επεισοδίου μιας sitcom. Η ταινία είναι αρκετά αστεία, το ψηφιακό ζωντάνεμα του Τεντ είναι τεχνικά άψογο, ο Μαρκ Γουόλμπεργκ είναι για μια ακόμα φορά καλός σε κωμικό ρόλο και οι cameo εμφανίσεις γνωστών ηθοποιών διασκεδάζουν. Όμως, ενώ πέρασα καλά, απογοητεύτηκα από το τελευταίο μέρος της ταινίας. Αντί να αφήσουν το αναρχικό, βρώμικο χιούμορ να οργιάσει, οι δημιουργοί της ταινίας ακολουθούν της επιταγές της καθιερωμένης σεναριακής συνταγής που θέλει τη δομή της ρομαντικής κομεντί, έναν ΄κακό’ και μια δόση περιπέτειας και ένα συμβατικό, γλυκανάλατο τέλος. Ο «Ted» δεν είναι μια παιδική ταινία με cojones, αλλά μια ενήλικη απόλαυση που, στο τέλος, κωλώνει.

Θοδωρής Τσιάτσικας