Ο Άγγελος του Πάθους

Σε μια απρόσμενη στροφή του πεπρωμένου, δύο μοναχικές ψυχές συναντιούνται και πλέκουν με τις προσωπικές τους ιστορίες τον πιο απίθανο ερωτικό μύθο. O Νέιτ (Μίκι Ρούρκ), ένας ταλαντούχος αλλά ξεπεσμένος τρομπετίστας της τζαζ, βλέπει το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής του να παίζεται στην έρημο του Νιου Μέξικο. Ενώ όμως περιμένει τη χαριστική βολή από την τοπική μαφία, ο χρόνος μοιάζει ξαφνικά να σταματά. Λίγο αργότερα βρίσκεται μπροστά σε έναν περιπλανώμενο θίασο, όπου γνωρίζει έναν πραγματικό άγγελο, τη Λίλι (Μέγκαν Φοξ). Ο Νέιτ τη βοηθά να δραπετεύσει από το θίασο και να ανοίξει τα φτερά της προς τον έρωτα, μαζί του. Τι συμβαίνει όμως όταν το όνειρο προσγειώνεται απότομα στην πραγματικότητα; Μπορεί κανείς να επανορθώσει για τις επιλογές μιας ολόκληρης ζωής έστω και την τελευταία στιγμή;

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του σεναριογράφου Μιτς Γκλέιζερ πάσχει από εντυπωσιοθηρική σκηνοθεσία και κούφιο σενάριο, με τις ποιητικές προθέσεις του να πέφτουν στο κενό. Κουβαλώντας πλήθος από ξεπερασμένα indie κολλήματα και κλισέ (πονεμένους ήρωες, αγγελικές γυναίκες, τσιρκολάνους και γκάνγκστερς, εξεζητημένη εκκεντρικότητα, ρομαντική αμπελοφιλοσοφία και κενή καλλιγραφία) μοιάζει με κακή απομίμηση ενός παρηκμασμένου Βιμ Βέντερς. Φιλόδοξο αλλά άνισο και φλύαρο το μείγμα, δεν μπορεί να διασωθεί από την (υπερβολικά;) όμορφη φωτογραφία του πρώην συνεργάτη του Γουόνγκ Καρ-Βάι, Κρίστοφερ Ντόιλ.

Θοδωρής Τσιάτσικας