ΔΕΥΤΕΡΑ
06
ΙΟΥΛΙΟΥ
Σε καλοκαιρινούς ρυθμούς αρχίζει σταδιακά να κινείται η εικαστική σκηνή, με τις εκθέσεις τέχνης να εγκαινιάζονται, η μία μετά την άλλη, στα νησιά, αλλά και σε δημοφιλείς προορισμούς της ηπειρωτικής χώρας. Όπως συμβαίνει όλο και συχνότερα τα τελευταία χρόνια, η μετατόπιση του κέντρου βάρους της εκθεσιακής δραστηριότητας δεν συνεπάγεται αυτομάτως τη μείωσή της σε μουσεία και αίθουσες τέχνης της πρωτεύουσας. Αντίθετα, όλο και περισσότεροι χώροι προσαρμόζουν τον θερινό τους προγραμματισμό με στόχο την απεύθυνση στους καλοκαιρινούς επισκέπτες όχι μονάχα των νησιών αλλά και της Αθήνας.
Ανεξαρτήτως, όμως, του κοινού στο οποίο στοχεύουν, που συχνά είναι διαφορετικό σε κάθε περίπτωση, γεγονός παραμένει ότι η θερινή εικαστική δραστηριότητα διαθέτει τη δική της ζωντάνια, αποτελώντας μια ευκαιρία για τους φιλότεχνους να συνδυάσουν την παραμονή στον τόπο των διακοπών τους με ενδιαφέρουσες εικαστικές προτάσεις. Συγκεντρώνοντας κάποιες από αυτές, καταρτίσαμε ένα μικρό οδηγό, που μπορεί να βοηθήσει τον φιλότεχνο επισκέπτη των καλοκαιρινών προορισμών στον προσανατολισμό του…
Άνδρος Germaine Richier στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Αφιερωμένο στη Germaine Richier (1902-1959), μια από τις σημαντικότερες μορφές της ευρωπαϊκής γλυπτικής του 20ού αιώνα, είναι το φετινό καλοκαίρι στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή στην Άνδρο. Η έκθεση ανασυνθέτει το σύνολο της καλλιτεχνικής πορείας της Richier, η οποία, παρά τον πρόωρο θάνατό της σε ηλικία 57 ετών, άφησε ένα έργο αξιοθαύμαστης συνοχής, αφιερωμένο εξολοκλήρου στη διερεύνηση των ζωντανών μορφών. Η Richier, ακολουθώντας μια αποφασιστικά προσωπική πορεία, εγκαταλείποντας την ακαδημαϊκή κληρονομιά, προκάλεσε μια ρήξη αλλά και αναζωογόνηση της τέχνης της ευρωπαϊκής γλυπτικής. Την έκθεση «Germaine Richier (1902-1959): Συνομιλίες» επιμελούνται οι Μαρία Κουτσομάλλη-Moreau, υπεύθυνη της Συλλογής του Ιδρύματος, και η Laurence Durieu, ειδική στο έργο της Richier.
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Άνδρος. Έως 27 Σεπτεμβρίου.
Εμπνευσμένη από τον ψαλμό «Άνθρωπος εν εικόνι διαπορεύεται», η καλοκαιρινή έκθεση του Ιδρύματος Πέτρου και Μαρίκας Κυδωνιέως, που παρουσιάζουν οι 32οι Πλόες, ο καθιερωμένος εικαστικός θεσμός της Άνδρου, και επιμελείται η Αθηνά Σχινά, με τίτλο «Άνθρωπος εν εικόνι: Το βλέμμα, η φθορά και η αλήθεια της εικόνας», αναζητά τι κρύβεται πίσω από τις αντανακλάσεις και τις μεταμορφώσεις του βλέμματος, από τον Νάρκισσο και τη Μέδουσα έως τη βυζαντινή γραμματεία και την ευρωπαϊκή φιλοσοφία. Στην έκθεση συμμετέχουν 22 σύγχρονοι έλληνες καλλιτέχνες, που με τα επιλεγμένα έργα τους αναπτύσσουν ένα διάλογο γύρω από τους ορίζοντες της σύγχρονης εικόνας.
Ίδρυμα Πέτρου και Μαρίκας Κυδωνιέως. Από 25 Ιουλίου έως 4 Οκτωβρίου.
@Χάρης Παπαδημητρακόπουλος, Οδυσσέας Βαχαρίδης
Γλυπτά και αντιπροσωπευτικές εγκαταστάσεις του ηπειρώτη γλύπτη Θόδωρου Παπαγιάννη, που καλύπτουν σημαντικές πτυχές της πολυεπίπεδης δουλειάς του, παρουσιάζονται στην έκθεση «Θεόδωρος Παπαγιάννης: Γνώθι σαυτόν», που διοργανώνει το Ίδρυμα Αντώνιος Ε. Κομνηνός στην Πινακοθήκη Κυκλάδων, σε συνεργασία με τον Δήμο Σύρου-Ερμούπολης και επιμέλεια του κριτικού τέχνης Τάκη Μαυρωτά. Πρόκειται για γνωστά και άγνωστα έργα του γλύπτη, τα οποία ενεργοποιούν έναν ουσιαστικό διάλογο με την ιστορία, τη συλλογική εμπειρία και τα βιώματα, σκιαγραφώντας τη μακρά καλλιτεχνική του διαδρομή από το Ελληνικό Ιωαννίνων έως την Αθήνα και την ΑΣΚΤ, όπου δίδαξε ως καθηγητής γλυπτικής επί τέσσερις δεκαετίες.
Δημοτική Πινακοθήκη Κυκλάδων, Ερμούπολη. Έως 26 Ιουλίου
Κεφάλι, ακρυλικό σε χαρτί, 122×105 εκ., 2007
Πίνακες που έχει φιλοτεχνήσει τα τελευταία πέντε χρόνια, αλλά και μερικά παλιότερα έργα, όλα εμπνευσμένα από εικόνες της Αθήνας που έχει ζήσει, παρουσιάζει ο Νίκος Κασκούρας στην έκθεση «Η σημαίνουσα σιωπή», που επιμελήθηκε ο ίδιος και η Μαρία Αλμπάνη και φιλοξενείται στην Αίθουσα Τέχνης «Γ. & Ε. Βάτη», στην Ερμούπολη της Σύρου. Η ζωγραφική του Κασκούρα, χειρονομιακή και γνήσια εξπρεσιονιστική, είναι ξεκάθαρα ανθρωποκεντρική. Στα έργα του δεσπόζουν οι πολύ χαρακτηριστικές φιγούρες του, φτιαγμένες με έντονες πινελιές, όπου η χειρονομία αντικατοπτρίζει την ένταση του σώματος. Ταυτόχρονα, στα περισσότερα έργα κυριαρχούν πλέγματα, μέσα από τα οποία ξεπηδούν μορφές, θέτοντας το υπαρξιακό ερώτημα αν ο φυλακισμένος είναι ο εικονιζόμενος ή ο ίδιος ο θεατής.
Αίθουσα Τέχνης «Γ. & Ε. Βάτη», Ερμούπολη. Έως 13 Ιουλίου.
Επτά εικαστικοί, σε μια σπάνια επίδειξη καλλιτεχνικής διαχρονικότητας, απαρτίζουν από το 1979 την ομάδα ΑΦΗ: Είναι οι Τζούντιθ Άλλεν Ευσταθίου, Δέσποινα Πανταζοπούλου, Θεοδώρα Χωραφά, Εύα Χειλαδάκη, Ίνγκερ Κάρλσον, Μαρία Γρηγορίου και Γιάννης Παπαδόπουλος. Χρησιμοποιώντας διαφορετικά υλικά, όπως χρώματα, πινέλα, ξύλο, σίδερο, πηλό, χειροποίητο χαρτί, νήμα, ύφασμα, δουλεύουν αργά και χειρωνακτικά, μεταφέρουν ιδέες και παλιές τεχνικές σ’ ένα σύγχρονο εικαστικό πλαίσιο. Το έργο τους είναι συνεχώς εξελισσόμενο, προσλαμβάνοντας κάθε αλλαγή ή νέα τάση ως νέο ερέθισμα και πρόκληση. Η φετινή κοινή έκθεσή τους «συνΑΦΗ», στον ιστορικό Πύργο Μπαζαίου, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Νάξου, σε επιμέλεια Μάριου Βαζαίου, ανοίγει έναν ουσιαστικό διάλογο με τη χειροτεχνική, πλαστική αρχιτεκτονική του μνημείου, προτείνοντας μια διαφορετική, αλλά συνάμα συμβατή, πολυαισθητηριακή και πολυδιάστατη, κατοίκησή του, προτείνοντας στον επισκέπτη μια βιωματική εμπειρία που συνδυάζει την τέχνη, την ιστορία και τον χώρο.
Πύργος Μπαζαίου, Νάξος. Έως 11 Οκτωβρίου.
Στα νησιά του Αιγαίου, από τη δεκαετία του 1950 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1970, σε μια Ελλάδα πριν από την έκρηξη του τουρισμού και την έλευση των σύγχρονων μεταφορών, ταξιδεύει ο επισκέπτης της έκθεσης «Αναμνήσεις από το Αιγαίο», μέσα από 82 φωτογραφίες επιλεγμένες από τον δημιουργό τους, Robert McCabe, σε συνεργασία με τον επιμελητή Κώστα Βιδάκη, προκειμένου να παρουσιαστούν στο πλαίσιο της διοργάνωσης Περιβαλλοντικό και Πολιτιστικό Πάρκο Πάρου. Παιδιά που παίζουν σε χωμάτινες αυλές, γυναίκες στο κατώφλι των σπιτιών τους, ψαράδες που επιστρέφουν από το πέλαγος – στιγμές καθημερινότητας μετατρέπονται σε διαχρονικές εικόνες, ενώ, παράλληλα, οι φωτογραφίες αποκαλύπτουν τη χαμένη αθωότητα νησιών όπως η Μύκονος και η Σαντορίνη, πολύ πριν μεταμορφωθούν σε κοσμοπολίτικους προορισμούς.
Porto Aoussa Art Space, Νάουσα. Έως 30 Σεπτεμβρίου.
Κυβέλη Ζωή, Πολίνα Μήλιου, Γιάννης Μαλινάκης, φωτ. Νεφέλη Παπαϊωάννου, Thermia Project 2026
Η ομαδική έκθεση σύγχρονης τέχνης «Convivial Gestures», αποτέλεσμα προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών που πραγματοποιήθηκε για πέμπτη χρονιά στην Κύθνο, παρουσιάζεται από το Thermia Project, σε επιμέλεια της Οντέτ Κουζού. Οι καλλιτέχνες Κυβέλη Ζωή, Γιάννης Μαλινάκης και Πολίνα Μήλιου ανέπτυξαν νέα έργα σε διάλογο με την καθημερινή ζωή και τις μορφές κοινωνικής συνύπαρξης του νησιού, με αφετηρία τις πρακτικές ψυχαγωγίας, αναψυχής και κοινωνικής συνεύρεσης που αναπτύσσονται στον δημόσιο και ιδιωτικό χώρο, όπως είναι οι συναντήσεις στο καφενείο, οι αυθόρμητες συναθροίσεις στα σοκάκια και τις πλατείες, τα πανηγύρια, οι τοπικές γιορτές, οι κοινές διαδρομές, οι στιγμές ανάπαυσης, μουσικής και διασκέδασης, μορφές άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς που εξακολουθούν να οργανώνουν την καθημερινή ζωή του νησιού.
Δημοτικό Σχολείο Χώρας. Από 4 έως 19 Ιουλίου.
Απόλλωνας Γλύκας. Curtain, 2017
Η έκθεση «Ο μαρμάρινος κατάλογος. Επιμελητική αυτομυθοπλασία» παρουσιάζει για πρώτη φορά δημόσια ένα σημαντικό μέρος της συλλογής του επιμελητή και ιστορικού τέχνης Χριστόφορου Μαρίνου. Μια συλλογή η οποία διαμορφώθηκε σταδιακά, την τελευταία εικοσιπενταετία, και περιλαμβάνει έργα 111 καλλιτεχνών, 81 εκ των οποίων εκπροσωπούνται με έργα τους στην έκθεση στο Αρχοντικό Χρυσανθόπουλου (παράρτημα του Λαογραφικού Μουσείου), στον Πύργο Κύμης. Η επιμελητική αυτομυθοπλασία αποτελεί το βασικό ερμηνευτικό πλαίσιο της έκθεσης και περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ο επιμελητής ανασυνθέτει τη διαδρομή του μέσα από τα έργα και τις αισθητικές επιλογές του. Η παρουσίαση, μάλιστα, της συλλογής στον τόπο των παιδικών του χρόνων προσδίδει στην έκθεση έναν ιδιαίτερο συμβολικό χαρακτήρα.
Αρχοντικό Χρυσανθόπουλου, Πύργος Κύμης. Από 25 Ιουλίου έως 30 Αυγούστου.
Αθηνά Τάχα (Λάρισα 1936), Dark Energy #4, 2000-2001. Μολύβι σε μαύρο χαρτί
Στο ιστορικό φαινόμενο της διασπορικής ταυτότητας, μέσα από το έργο πέντε καλλιτεχνών ελληνικής καταγωγής που δραστηριοποιήθηκαν στις ΗΠΑ, εστιάζει η έκθεση «Ανοιχτοί ορίζοντες» που διοργανώνει η Εθνική Πινακοθήκη στον αποκατεστημένο χώρο του παλαιού Τελωνείου του Ναυπλίου, την οποία επιμελείται η διευθύντρια της ΕΠΜΑΣ, Συραγώ Τσιάρα. Η έκθεση παρουσιάζει δώδεκα έργα από τη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης, ορισμένα εκ των οποίων βγαίνουν για πρώτη φορά από τις αποθήκες για να εκτεθούν στο κοινό. Πρόκειται για έργα των: George Z Constant (Γιώργου Κωνσταντινόπουλου), Μιχάλη Λεκάκη, Θεόδωρου Χίου, Θεόδωρου Στάμου και Αθηνάς Τάχα. Στο έργο τους ανακαλύπτουμε την αξιοποίηση και τη μετάπλαση της πολιτισμικής μνήμης, την αγάπη για τον θεματικό πλούτο της ελληνικής παράδοσης και μυθολογίας, καθώς και την αναδιαπραγμάτευση του ευρωπαϊκού μοντερνισμού.
Παλαιό Τελωνείο Ναυπλίου. Έως 4 Οκτωβρίου.
Τριάντα ένα ζωγραφικά έργα από όλο το φάσμα της δημιουργικής πορείας του Χρήστου Μποκόρου, 44 φωτογραφικά έργα, που παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό, καθώς και ημερολογιακές καταγραφές του ζωγράφου, των ετών 2012-2026, αποτελούν τον πυρήνα της έκθεσης με τίτλο «Τα Ημερολόγια», που φιλοξενείται στο Κέντρο Τεχνών «Φουγάρο» του Ναυπλίου. Μέσα από τις φωτογραφίες αρχείου, αλλά και τα κείμενα των ημερολογίων, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να ψηλαφίσει όλα όσα χαρακτηρίζουν την πορεία και την επίμονη χειρωνακτική σχέση του καλλιτέχνη με την τέχνη του.
Fougaro Artcenter, Ναύπλιο. Έως 31 Οκτωβρίου.
Άποψη της έκθεσης Το Παιχνίδι της Ανάδυσης, Αφροδίτη Λίτη.Παραχώρηση της καλλιτέχνιδας και της CITRONNE Gallery ©Σταθης Μαμαλάκης
Έναν γλυπτικό κόσμο όπου η θάλασσα, η μνήμη και ο μύθος συνυπάρχουν ως ενιαία χωρική εμπειρία συγκροτεί η Αφροδίτη Λίτη, μετατρέποντας τον χώρο της Citronne Gallery του Πόρου σε ένα εσωτερικό θαλάσσιο πέρασμα, στην ατομική έκθεσή της με τίτλο «Το παιχνίδι της ανάδυσης», που επιμελήθηκε η Τατιάνα Σπινάρη-Πολλάλη. Οι κολυμβήτριες, το δελφίνι, τα όστρακα, η βάρκα, συγκροτούν ένα πεδίο υπαινιγμών, όπου η θάλασσα δεν αναπαρίσταται, αλλά ανακαλείται μέσα από την κίνηση, τη λάμψη, την αλλαγή κλίμακας και τις απρόβλεπτες σχέσεις ανάμεσα στις μορφές, ενώ το υπερμέγεθες δαχτυλίδι με τις δύο σαύρες, στην αυλή, μεταφέρει την έννοια της ανάδυσης σε ένα φυτικό και χθόνιο περιβάλλον.
Citronne Gallery, Πόρος. Έως 13 Σεπτεμβρίου.
Ο Νίκος Ποδιάς συλλέγει και μεταπλάθει ταπεινά υλικά, μετατρέποντάς τα σε αντικείμενα πολύτιμα, σχεδόν λατρευτικά. Τα έργα του παραπέμπουν σε γραφές, υφάνσεις, πτυχώσεις και αινιγματικούς κώδικες, που δεν αφηγούνται, αλλά υποδηλώνουν. Η διαφάνεια και η ελαφρότητά τους αντιπαραβάλλονται με το βάρος των αρχαίων εκθεμάτων στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πόρου, στην έκθεση με τίτλο «Ίχνη», που παρουσιάζεται σε επιμέλεια Μαρίας Γιαννοπούλου και Τατιάνας Σπινάρη-Πολλάλη. Το φως ενεργοποιεί τα έργα του Ποδιά, διαπερνά τις επιφάνειες, γεννά αντανακλάσεις και σκιές. Η δημιουργία, η αρχαία και η νέα, περνούν μέσα από το φως και αντανακλούν τη φόρτιση της ιστορίας.
Αρχαιολογικό Μουσείο Πόρου. Έως 30 Σεπτεμβρίου.
Η έκθεση έργων του Nari Ward, με τίτλο «Until That Day», που παρουσιάζει το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ στον χώρο των πρώην Σφαγείων Ύδρας, καταπιάνεται με την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα των Αφρικανών στην Ελλάδα, μια κοινότητα που έχει ζήσει στην περιοχή όλο τον 20ό και τον 21ο αιώνα. Ο τίτλος της έκθεσης προέρχεται από ομιλία του Χαϊλέ Σελασιέ, αυτοκράτορα της Αιθιοπίας, στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, το 1963, που προειδοποιούσε ότι μέχρι να έρθει η μέρα που θα ανυψώσουμε ο ένας τον άλλο πάνω από εθνικά και φυλετικά σύνορα, «το όνειρο της μακράς ειρήνης … δεν θα είναι παρά μια φευγαλέα ψευδαίσθηση». Ο Nari Ward ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη και είναι αναγνωρισμένος για τη διεπιστημονική και πολυμεσική του πρακτική, η οποία εμπλέκει τον ιστορικό και σύγχρονο διάλογο γύρω από θέματα φυλής, μετανάστευσης, δημοκρατίας, ταυτότητας και κοινότητας.
Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ, Σφαγεία Ύδρας. Έως 31 Οκτωβρίου.
Φωτογραφικά αυτοπορτρέτα της, που δεν αποσκοπούν στο να περιγράψουν ποια είναι, αλλά στο να υπερβούν αυτή την ταυτότητα, παρουσιάζει η Kimiko Yoshida στην ατομική της έκθεση «You Won’t Forget Her!», στο ΓΑΚ/Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας. Μέσα από το μακιγιάζ, τα κοστούμια και προσεκτικά επιλεγμένα υλικά, δίνει ζωή σε νέες μορφές, πολλές από τις οποίες απηχούν την ιστορία της τέχνης: διάσημοι πίνακες επανεμφανίζονται όχι ως αντίγραφα, αλλά ως σιωπηλές και ταυτόχρονα ηχηρές επανερμηνείες. Η Yoshida μέσα από τις φωτογραφίες και τα γλυπτά της, παρουσιάζει τον εαυτό της ως κάποιον άλλον, παραμένοντας ωστόσο αδιαμφισβήτητα αναγνωρίσιμη.
Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας. Έως 26 Ιουλίου.
Έργα σε μάρμαρο, σε λεπτό χειροποίητο χαρτί, αλλά και ένα έργο μεγάλης κλίμακας σε μέταλλο, με τίτλο «Anadyomene», συγκροτούν την έκθεση «Του αιθέρα και της θάλασσας», με έργα της γλύπτριας Βένιας Δημητρακοπούλου, που θα φιλοξενηθεί στο ΓΑΚ/Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας, σε επιμέλεια Ελένης Βαροπούλου. Η έκθεση αρθρώνεται γύρω από ένα διαρκές πέρασμα ανάμεσα σε αντίθετες καταστάσεις: το βαρύ και το ελαφρύ, το υδάτινο και το εναέριο, το ορατό και το αόρατο, την ύλη και την επιθυμία υπέρβασής της, επισημαίνει η γλύπτρια για τη δουλειά της αυτή, έναν ολόκληρο κόσμο πλασμένο από λευκό και ροδόχρωμο μάρμαρο, που συναντά τη θαλασσινή κουλτούρα και φυσιογνωμία της Ύδρας.
Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας. Από 31 Ιουλίου έως 28 Αυγούστου.
Σοφία Χατζηνικολαΐδου, AMARYLLIS, 2008
Έναν κόσμο ονειρικό, που απορρέει από τη φύση, με ιδιαίτερη αγάπη στο νερό, δημιουργεί με τη ζωγραφική της, που παρουσιάζει στην έκθεση με τίτλο «Waterland», η Σοφία Χατζηνικολαΐδου, ξεκινώντας από τον ρεαλισμό της φωτογραφίας για να μεταμορφώσει, στη συνέχεια τα τοπία ώστε να ανταποκρίνονται στις ζωγραφικές της αναζητήσεις, αφηγούμενα μνήμες προσωπικές και συλλογικές. Αντιστικτικά, μια σειρά από φυτά αποδίδονται ρεαλιστικά, με παστέλ χρώματα σε χαρτιά, ενώ οι φόρμες και τα χρώματά τους εμπεριέχονται στα τοπία της. Την έκθεση επιμελούνται οι Έφη Μιχάλαρου και Δημήτρης Λεμπέσης.
Ξενοδοχείο Ιππόκαμπος, Ύδρα. Έως 12 Ιουλίου.
Bas Jan Ader, Please don’t leave me, 1969 | Courtesy of Meliksetian – Briggs, Dallas & Los Angeles
Διερευνώντας το πώς η παρουσία και η απουσία μπορούν να συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο, η ομαδική έκθεση «Spectral», στην K-Gold Temporary Gallery, στην Αγία Παρασκευή Λέσβου, φέρνει τα εικαστικά σε διάλογο με τη φωτογραφία, τον χορό και τη μόδα, μέσα από έργα δημιουργών από διαφορετικά πεδία. Στην έκθεση, που επιμελείται ο Νικόλας Βαμβουκλής, παίρνουν μέρος οι καλλιτέχνες Bas Jan Ader, Anders Edström, Άγγελος Φρέντζος, Bruce Nauman, Jackie Nickerson, Erwin Olaf, Γιώργος Σαπουντζής, Hans van Manen και Serpil Yeter. Παράλληλα, παρουσιάζεται η ετήσια έκθεση «Re-Collection», με έργα από τη συλλογή της γκαλερί και υλικό που προέκυψε μέσα από δράσεις στη Λέσβο, αναδεικνύοντας καλλιτεχνικές συνεργασίες από το 2014 έως σήμερα, προτείνοντας νέες συναντήσεις και αναγνώσεις. Η φετινή εκδοχή περιλαμβάνει μια εγκατάσταση του Dan Stockholm και φωτογραφίες των Polly Brown, Louis De Belle, Christian Michael Filardo και Diego Saldiva.
K-Gold Temporary Gallery. Από 25 Ιουλίου έως 6 Σεπτεμβρίου.
Cindy Sherman
Στο σχολείο της Βολισσού, στη βορειοδυτική Χίο, 14 καλλιτέχνιδες και καλλιτέχνες από 11 χώρες συμμετέχουν στην ομαδική έκθεση με τίτλο «Γράμμα σ’ έναν ισχνό πατέρα», που διοργανώνει η DEO, σε επιμέλεια Άκη Κόκκινου. Η έκθεση διερευνά την πατρική φιγούρα ως φορέα εξουσίας, απουσίας και συναισθηματικής αποστέρησης. Η έννοια του «πατέρα», είτε ως βιολογικού υποκειμένου είτε ως κοινωνικής κατασκευής, προσεγγίζεται μέσα από μια συνθήκη ανεπάρκειας: μια ασθενής δομή, που αποποιείται τις ευθύνες της φροντίδας, έτσι που η σχέση μεταξύ φροντιστή και φροντιζόμενου συχνά αντιστρέφεται. Οι Arda Asena, Shezad Dawood, Md Fazla Rabbi Fatiq, John Gerrard, Εύη Καλογηροπούλου, Λητώ Κάττου, Eλένη Οδυσσέως, Zohra Opoku, Βασίλης Παπαγεωργίου, Cindy Sherman, Kiriakos Tompolidis, Nasan Tur, Πάκυ Βλασσοπούλου και Danh Võ συμμετέχουν με νέες αναθέσεις, καθώς και υφιστάμενα έργα, σε μια ποικιλία μέσων: ζωγραφική, φωτογραφία, γλυπτική, υφαντική, ήχος, βίντεο, εγκαταστάσεις και ψηφιακά μέσα.
Σχολείο Βολισσού. Από 11 Ιουλίου έως 30 Αυγούστου.
Lucia Tallová, Από την σειρά Unstable Monuments, 2023, Κολάζ, Ευγενική παραχώρηση της καλλιτέχνιδας, της γκαλερί Zilberman, Βερολίνο, Γερμανία και της γκαλερί Tomas Umrian Contemporary, Μπρατισλάβα, Σλοβακία
Σύγχρονους καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, οι οποίοι διερευνούν τα εικαστικά ιδιώματα, τα υλικά και πολιτισμικά ίχνη και τα μυθολογικά αφηγήματα της κλασικής αρχαιολογίας, συγκεντρώνει η ομαδική έκθεση «Fragments and Futures», που παρουσιάζεται, σε επιμέλεια Κατερίνας Γρέγου και Ιόλης Τζανετάκη, από το ίδρυμα Schwarz στο Art Space Pythagorion, στο Πυθαγόρειο της Σάμου. Η έκθεση «Θραύσματα και μέλλοντα» εξετάζει τι σημαίνει να «ξεθάβεις» το παρελθόν σήμερα. Μέσα από ζωγραφική, γλυπτική, εγκαταστάσεις, κινούμενη εικόνα και ψηφιακά μέσα, οι καλλιτέχνες αναστοχάζονται τους τρόπους με τους οποίους οι αρχαίες μορφές και τα αρχαιολογικά ευρήματα εξακολουθούν να διαμορφώνουν τη σύγχρονη πολιτισμική φαντασία, εξετάζοντας την αρχαιότητα τόσο ως υλικό αρχείο όσο και ως μεταφορικό πεδίο και προσεγγίζοντας την αρχαιολογία όχι μόνο ως μελέτη του παρελθόντος αλλά και ως ενεργή δύναμη διαμόρφωσης της συλλογικής μνήμης, ως δημιουργική πράξη που αναπλάθει το παρελθόν μέσα από τις ανάγκες και τις ευαισθησίες του παρόντος.
Κέρκυρα Αλέκος Φασιανός στην Εθνική Πινακοθήκη
© Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, Φωτογράφιση Σταύρος Ψηρούκης (Ε.Π.Μ.Α.Σ).
Asuncion Molinos Gordo,2023
Στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου εγκαθίσταται φέτος το καλοκαίρι η δεύτερη διοργάνωση της Biennale of Contemporary Keramics, που, με τίτλο Where the Day Starts («Εκεί που αρχίζει η μέρα»), μετατρέπει το νησί σε διεθνές σημείο συνάντησης της σύγχρονης κεραμικής τέχνης. Η φετινή διοργάνωση εκτείνεται σε πέντε εμβληματικούς και ιστορικούς χώρους της Μεσαιωνικής Πόλης και συγκεντρώνει 42 καλλιτέχνες από 18 χώρες, συνθέτοντας ένα πολυφωνικό πεδίο σύγχρονων πρακτικών και καλλιτεχνικών προσεγγίσεων, σε επιμέλεια των Σταματίας Δημητρακοπούλου, Λουκίας Θωμοπούλου και Anissa Touati. Μέσα από την κεντρική έκθεση και ένα πλούσιο πρόγραμμα δράσεων, η BCK 2026 αναδεικνύει τη σύγχρονη κεραμική ως ένα δυναμικό και εξελισσόμενο μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης, καθώς κι ως έναν ουσιαστικό φορέα διαπολιτισμικού διαλόγου στη Μεσόγειο.
Μεσαιωνική Πόλη Ρόδου. Έως 31 Οκτωβρίου.
Επιχειρώντας να δείξει στο κοινό αποσπάσματα από το σύνολο της πορείας του Νίκου Αλεξίου (1960-2011), το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης παρουσιάζει την αναδρομική έκθεση του γεννημένου στο Ρέθυμνο καλλιτέχνη με τίτλο «Τα εύθραυστα ίχνη των συμβόλων». Η δουλειά του Αλεξίου έχει τη βάση της στις μνήμες, από την παιδική του κουβέρτα έως το Άγιο Όρος, στο οποίο έζησε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα καλάμια και οι σπάγκοι ή τα χαρτιά του ισορροπούν αλλά και κινδυνεύουν να σπάσουν, να καταστραφούν με την παραμικρή αδέξια κίνηση, επισημαίνει η επιμελήτρια της έκθεσης, Μαρία Μαραγκού.
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, Ρέθυμνο. Έως 6 Νοεμβρίου.
Μια νέα ανάγνωση της σαραντάχρονης πορείας του πολυκαλλιτέχνη Αλέξανδρου Ψυχούλη στη σύγχρονη ελληνική και διεθνή εικαστική πραγματικότητα αποτελεί η αναδρομική έκθεση με τίτλο «Κινδύνεψα μόνο από ανεξέλεγκτες σκέψεις», που επιμελείται ο ιστορικός τέχνης Χριστόφορος Μαρίνος και φιλοξενείται στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων. Περισσότερα από 150 ζωγραφικά έργα, εγκαταστάσεις, animation, comics, γλυπτά, σημειώσεις και προσχέδια προσφέρουν στον επισκέπτη μια συνεκτική αναδρομή στο έργο του καλλιτέχνη, χωρίς να ακολουθούν τη γραμμική αφήγηση μιας κλασικής αναδρομικής έκθεσης. Φωτίζουν την ανανεωτική ματιά που εισήγαγε ο εικαστικός στη σύγχρονη ελληνική τέχνη, αναδεικνύοντας τα «κλειδιά» της δουλειάς του: τη γλώσσα που διατρέχει και καθορίζει το σύνολο του έργου του, το χειροποίητο που συνυπάρχει με την τεχνολογική διαμεσολάβηση και τη συμπλοκή του αστικού με το ψηφιακό τοπίο μέσα σε μια διαρκή συνθήκη μεταμόρφωσης.
Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων. Έως 4 Οκτωβρίου.
