Η Ύδρα στο επίκεντρο της τέχνης και του σινεμά με τη θερινή έκδοση του ArtCinema

Η θερινή έκδοση του ArtCinema Hydra (22-30 Ιουνίου), τρίτη στη σειρά, φέρνει φέτος στην Ύδρα έναν ξεχωριστό καλλιτέχνη. Έναν παιχνιδιάρη και σοβαρό, τρυφερό και τολμηρό, ειλικρινή Νεοϋορκέζο, με βιτριολικό χιούμορ κι ας μην το παραδέχεται, τον Rob Pruitt. Ο Rob ταξίδεψε από τη Νέα Υόρκη στο νησί μαζί με το φίλο του, επίσης καλλιτέχνη Jonathan Horowitz και το σκυλάκι τους, Gilda. Ήρθε ως resident του Artcinema σε συνεργασία με την Powerhouse Arts της Νέας Υόρκης και οργανώνει ένα από τα περίφημα Flea Market του, μια υπαίθρια αγορά όπου καλλιτέχνες πωλούν αντικείμενα και έργα τέχνης τους, ένα σημείο απρόσμενης συνάντησης που λειτουργεί ως έργο τέχνης το ίδιο. Επίσης οργανώνει έκθεση με έργα του ειδικά για την Ύδρα, αλλά και ένα απρόσμενο Beauty Salon, όπου ο ίδιος αναλαμβάνει κούρεμα, χτένισμα, μακιγιάζ και μανικιούρ – η διάδραση με την κοινότητα είναι μέρος της τέχνης του.

Rob Pruitt

Επισκέφθηκα τον Rob και τον Jonathan σε ένα υδραίικο σπίτι όπου διαμένουν, στην ενδοχώρα του Καμινίου, που το ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά. Με υποδέχτηκε φυσικά πρώτη η Τζίλντα που δε με γάβγισε, γάβγιζε όμως αναστατωμένη κάθε φορά που άκουγε τα πέταλα από τα γαϊδουράκια να περνούν απέξω – ήχος πρωτόγνωρος για ένα νεοϋορκέζικο σκυλί. Η καρέκλα δίπλα μου ήταν κατειλημμένη από μια κουλουριασμένη γάτα-γλυπτό του Rob. Όπως μου αποκάλυψε, είναι η μόνη που έχει όνομα και αυτό είναι Leonard, προς τιμήν του Λέοναρντ Κοέν που ερχόταν στο σπίτι, καθόταν στη συγκεκριμένη καρέκλα και έπαιζε μουσική με τον υδραίο φίλο του. Κάθε γάτα του χυτεύεται σε διαφορετικό υλικό, προσαρμοσμένο στο περιβάλλον, όπως οι πραγματικές γάτες της Ύδρας. Στην ‘Ύδρα έφερε τέσσερις. «Οι γάτες είναι σαν ζωντανά γλυπτά», λέει ο Pruitt, «ενεργοποιώντας αθόρυβα κάθε χώρο που κατοικούν». Λίγο παραπέρα ήταν απλωμένα τα πάντα του. Τα γνωστά ασπρόμαυρα με γκλίτερ ζωάκια που τον έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό. Οι τριάντα ζωγραφιές τους που έφερε για την έκθεσή του στην ‘Ύδρα αποτελούν ένα είδος άλμπουμ ιστοριών.

Αν τις κοιτάξει κανείς καλύτερα, θα καταλάβει ότι ουσιαστικά απεικονίζουν τον Rob, τον Jonathan και τη Gilda στο ταξίδι τους από τη ΝΥ στην Ύδρα. «Είχα μια εκτενή συζήτηση με το ΑΙ σχετικά με το επικείμενο ταξίδι μας στην Ύδρα και το τροφοδότησα με παλιές μου ζωγραφιές πάντα. Το ΑΙ μου έδωσε μερικές ιστορίες, τις οποίες επανεπεξεργάστηκα και έβγαλα στους πίνακες. Μου άρεσε η συνεργασία αυτή! Διαβάζουμε ότι το ΑΙ θα είναι το τέλος του πολιτισμού ή και όλης της ανθρωπότητας, αλλά ήθελα να το δοκιμάσω πριν κρίνω, να δω τι είναι και τι μπορεί να προσφέρει».

Η γάτα γλυπτό Leonard

Ο Pruitt είναι ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης της Post-Pop, το έργο του οποίου συνδυάζει την ποπ κουλτούρα και την υψηλή τέχνη, ασκώντας οξυδερκή κοινωνική κριτική σε θέματα όπως ο καταναλωτισμός, η διασημότητα, η πολιτική των φύλων και η νεανική κουλτούρα. Γεννήθηκε στην Ουάσιγκτον το 1964, σπούδασε στο Corcoran College of Art and Design και στο Parsons School of Design, και μεταπήδησε στη σκηνή της σύγχρονης τέχνης της Νέας Υόρκης. Το έργο του καλύπτει τη ζωγραφική, την εγκατάσταση, τη γλυπτική και την περφόρμανς. Μαζί με τον Jonathan είχαν μάλιστα μετατρέψει μια παλιά βικτωριανή βίλα σε στοιχειωμένο σπίτι, το Peacock Hill. Όπως μου λέει τώρα το σπίτι έχει εγκαταλειφθεί, οπότε είναι στ’ αλήθεια πλέον σαν στοιχειωμένο, αλλά σκέφτονται να δημιουργήσουν κάτι νέο.

Τα χαρακτηριστικά panda του ήταν αυτά που τον έκαναν ευρύτερα γνωστό και αγαπητό από το 2000. Στα χρόνια που ακολούθησαν, η καλλιτεχνική του δραστηριότητα επεκτάθηκε σε δημόσια έργα μεγάλης κλίμακας και εμβυθιστικές εγκαταστάσεις. Έργα του έχουν εκτεθεί σε όλον τον κόσμο, από Βενετία μέχρι Tate modern κι από Ντιτρόιτ μέχρι Ζυρίχη και Guggenheim. Μεταξύ των πιο διάσημων έργων δημόσιας τέχνης του συγκαταλέγεται το άγαλμα του Άντι Γουόρχολ ύψους 3 μέτρων που αρχικά βρισκόταν στην Union Square της Νέας Υόρκης, κοντά στο «Factory» του Γουόρχολ και πλέον ανήκει στη Συλλογή Τεχνών Aventura, στο εμπορικό κέντρο Aventura Mall στο Μαϊάμι.

Στην Ύδρα έρχεται για δεύτερη φορά, είχε βρεθεί στο νησί καλεσμένος στην πρώτη έκθεση που έκανε το ΔΕΣΤΕ στα πρώην σφαγεία το 2009, με τους Matthew Barney & Elisabeth Peyton. Γνωρίζει ότι η Ύδρα είναι κάπως σαν προέκταση του διεθνούς καλλιτεχνικού στερεώματος, αλλά συνειδητοποιεί επίσης ότι η Ύδρα είναι σαν ένα καλά κρυμμένο μυστικό, η ζωή στην πιο απλή της εκδοχή.

Rob Pruitt, Jonathan Horowitz & Gilda στο residency της Ύδρας

Για την απόφασή του να έρθει ως resident του ArtCinema στην Ύδρα, μου εκμυστηρεύεται: «Όταν ήμουν 24-25 είχα διαβάσει αυτά που έγραφε η γλύπτρια Anne Truitt, επίσης από την Ουάσιγκτον, ότι δημιουργούσε ιδιαίτερα όσο ήταν σε residencies, σαν διαφυγή. Μιλούσε για το μεγάλο πλεονέκτημα να μπορεί να αποσυνδεθεί από την καθημερινή οικογενειακή ρουτίνα και τις δουλειές και να επικεντρωθεί 100% στην τέχνη της και στον εαυτό της. Αυτό μου έκανε εντύπωση και το ακολουθώ κατά κάποιον τρόπο, πιστεύω ότι είναι ευεργετικό από κάθε άποψη».

«Δεν ήρθα ωστόσο εδώ οπωσδήποτε για να έχω ησυχία να κάνω κάτι», μου διευκρινίζει. «Αντλώ έμπνευση από το residency, αλλά όχι απαραίτητα για να κάνω έργα, αλλά και για να γνωρίσω και να αλληλεπιδράσω με την τοπική κοινότητα. Ένα μέρος της τέχνης μου είναι το κίνημα της σχεσιακής τέχνης στα 90’s, το κίνημα των αντι-ματεριαλιστών καλλιτεχνών που αξιοποιούν την ελεύθερη κοινότητα στην τέχνη. Αυτά μ’ αρέσουν και θέλω να τα περιοδεύω κι ας είναι παλιά, σαν ροκ μπάντα που κάνει περιοδεία με τα τραγούδια της, αυτό με συνεπαίρνει!»

Μια τέτοια δράση με την κοινότητα είναι το περίφημο Rob Pruitt’s Flea Market που παρουσιάζεται από το ArtCinema για πρώτη φορά στην Ελλάδα την Τρίτη 23 Ιουνίου, 19:00-24:00, στην ταράτσα του Ιστορικού Αρχείου – Μουσείου Ύδρας. Το Flea market έχει παρουσιαστεί σε δεκάδες πόλεις, μεταξύ άλλων σε Νέα Υόρκη, Λος Άντζελες, Μιλάνο, Ουάσιγκτον, σε Tate Modern, Venice Biennale ή το Musée de la Monnaie.

Τα σταθερά του στοιχεία είναι ότι δημιουργείται μια κοινότητα καλλιτεχνών και ότι η ίδια η υπαίθρια αγορά αποτελεί το έργο τέχνης και μοιάζει περισσότερο με γιορτή παρά με εμπορική έκθεση. Οι δε καλλιτέχνες μπορούν να κρατήσουν τα χρήματα από την πώληση των έργων τους, αλλά ενθαρρύνονται ιδιαίτερα να τα δωρίσουν για κοινωφελείς σκοπούς. Στην Ύδρα, το Flea Market θα ενισχύσει τα δημιουργικά εργαστήρια και τα residencies, αλλά και τη δημιουργία μιας κτηνιατρικής κλινικής στην Ύδρα, για τη φροντίδα των αγαπητών, πανέμορφων, αλλά και ταλαίπωρων αδέσποτων γατών του νησιού.

Η αφίσα του Flea Market

Όπως μου λέει: «Κάνω τα flea markets εδώ και είκοσι χρόνια και είναι ωραίο να το δοκιμάζεις κάθε φορά σε νέα κοινότητα, σαν talent show ή σαν γιορτή της γειτονιάς. Μαζί με καλλιτέχνες που ήρθαν μετά την Art Basel ή που έρχονται για το ΔΕΣΤΕ, είναι εδώ και τόσοι τοπικοί καλλιτέχνες που γνωρίζω σιγά σιγά μέσω της ιδρύτριας του ArtCinema, Amanda Palmer».

Το Flea Market του Rob έχει συγκεντρώσει περισσότερους από 30 τοπικούς και διεθνείς καλλιτέχνες. Ο βορειο- Ιρλανδός μουσικός AM Shanley θα έρθει και θα ερμηνεύσει ένα σετ, όπως και ο Έλληνας βιρτουόζος του μπουζουκιού, Μιχάλης Παούρης, που προσέφερε στη διοργάνωση μια πρωτότυπη σύνθεσή του. Ο δε γνωστός Ινδός διαθεματικός καλλιτέχνης και πρωτοπόρος στη συμμετοχική τέχνη, Raghava KK δήλωσε ότι ανυπομονεί να συμμετέχει στη δράση του Pruitt. Οι επισκέπτες θα απολαύσουν επίσης τα θρυλικά panda του Pruitt σε μια τρισδιάστατη προβολή από τον σκηνοθέτη Αντώνη Σωτηρόπουλο.

Κατά το στήσιμο της έκθεσης και την προετοιμασία του χώρου

«Το να έρθεις ξαφνικά σε ένα άγνωστο μέρος και να προσπαθήσεις να δώσεις νόημα, το πάρε δώσε, αυτό μ’ αρέσει», μου λέει. «Έχω πολλές ιδέες και η Ύδρα έχει επίσης να με διδάξει, είναι μια αμοιβαία ανταλλαγή. Στο flea market μ’ αρέσει αυτή η σιωπηρή συμφωνία του παζαριού. Συνήθως οι καλλιτέχνες μένουν μακριά από αυτό και το αναλαμβάνουν οι έμποροι τέχνης και οι γκαλερίστες. Ο,τιδήποτε πουλάω πάντως στα flea markets, το δίνω σε κοινωφελείς σκοπούς».

Ο Pruitt μου εξηγεί τους λόγους που θεωρεί πολύτιμη τη διάδραση με την κοινότητα. «Ο λόγος που έγινα καταρχήν καλλιτέχνης είναι ότι καταλάβαινα πως μικρός ήμουν αλλιώτικος από τα άλλα παιδιά. Όλα τα αγόρια έπαιζαν με φορτηγάκια, ενώ εγώ με τις κούκλες της αδερφής μου που ήταν τέλειο, γιατί εκείνης της άρεσε περισσότερο να παίζει με τα αγόρια, κι αυτό με έκανε να νιώθω λιγότερο παράξενος. Αυτό συνεχίστηκε κι ό,τι έκανα στο σπίτι ήταν δημιουργικό, ακόμα και το στόλισμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Η αντίληψή μου για την προσωπική έκφραση έχει να κάνει με ομαδικές δραστηριότητες, με συνεργασίες. Δεν βλέπω τον εαυτό μου ως καλλιτέχνη που χρειάζεται να μείνει μόνος στο στούντιο και ένα μήνα μετά βγαίνει δείχνοντας κάτι. Θυμάμαι ότι η μητέρα μου είχε πολλά περιοδικά με ιδέες για τη διακόσμηση του σπιτιού, πώς να δείχνει ακριβό με λίγα χρήματα. Μ’ αρέσει λοιπόν να κάνεις κάτι μεγάλο από το τίποτα, να συνεργάζεσαι για να δημιουργήσεις κάτι. Όσο γινόμουν ωριμότερος και γνωστότερος ως καλλιτέχνης, ένα από τα πρότζεκτ μου ήταν το ‘“101 Art Ideas You Can Do Yourself”. Ήταν κάτι σαν μίνι οδηγός για να καταλάβουν οι γονείς μου τι κάνω, να τους εξηγήσω τι έκανα με τα χρήματα που επένδυσαν για τις σπουδές μου. Δεν ήταν για πλάκα, υπήρχε λόγος».

Eric Shiner

Την επιμέλεια των εκθέσεων και δράσεων του Rob Pruitt στην Ύδρα έχει αναλάβει ο Eric Shiner, Πρόεδρος του οργανισμού Powerhouse Arts της Νέας Υόρκης, πολύ γνωστός στον διεθνή κόσμο της σύγχρονης τέχνης και τ. διευθυντής του Μουσείου Andy Warhol στο Πίτσμπουργκ, απ’ όπου κατάγεται. Τον συνάντησα επίσης στην Ύδρα, όπου άλλωστε έρχεται τα τελευταία 12 περίπου χρόνια. Πρώτη φορά προσκεκλημένος για το ΔΕΣΤΕ, αγάπησε το νησί γιατί συνδυάζει παράδοση και ιστορία, απλότητα αλλά και υψηλή σύγχρονη τέχνη. Προέρχεται από οικογένεια επιμελητών και συλλεκτών τέχνης και θυμάται τον εαυτό του πάντοτε περιτριγυρισμένο από αντικείμενα, την αξία των οποίων δεν μπορούσε φυσικά τότε να εκτιμήσει, αλλά γρήγορα έμαθε να το κάνει.

Γνώρισε το ArtCinema και την ιδρύτριά του, Amanda Palmer, σε μια από τις επισκέψεις του στην Ύδρα και παράλληλα άκουσε να μιλούν για το ArtCinema στο εξωτερικό. «Όλα είναι ρίσκο, χωρίς ρίσκο η ζωή είναι απίστευτα βαρετή», μου λέει γελώντας όταν τον ρωτάω αν ρίσκαρε ξεκινώντας μια συνεργασία που δεν ήξερε. Η χημεία όμως φαίνεται να δένει. Άλλωστε με τον πρώτο resident αυτής της συνεργασίας, τον Rob Pruitt συνεργάζονται εδώ και πολλά χρόνια.

Αυτόν τον καιρό, ο Ρομπ εκθέτει 17 από τις γάτες του σε μια αίθουσα – κιβωτό του Powerhouse στη ΝΥ μαζί με περίπου 90 ακόμα γλυπτά ζώα από 50 καλλιτέχνες, μέχρι κι έναν ελέφαντα σε πραγματικές διαστάσεις. Οι δε γάτες της Ύδρας θα έρθουν μετά σε «ινσταγκραμικό διάλογο» με εκείνες της ΝΥ. Όλο το Powerhouse Arts είναι κάπως σαν κιβωτός. Ο Eric είναι πρόεδρος εκεί από το 2022 και του αρέσει ο όρος «ασφαλές καταφύγιο». «Το Powerhouse Arts στηρίζει τους καλλιτέχνες ποικιλοτρόπως, με εκθέσεις, φεστιβάλ, residencies, performances, υποτροφίες, είμαστε κοντά τους για να χτίσουν τη δουλειά τους, ειδικά οι πιο υπο-εκπροσωπούμενες ομάδες καλλιτεχνών. Είναι ένα μέρος όπου οι άνθρωποι βρίσκουν ένα νόημα. Και χρειάζεται να μιλάμε περισσότερο για ασφαλή καταφύγια, να πάμε πριν από την εποχή της κατάρρευσης. Με τις ΗΠΑ σε αυτήν την κατάσταση, είναι ανάγκη να εμπνευστούμε από τη δημοκρατική παράδοση της Ελλάδας παρά τα όποια σύγχρονα προβλήματα».

Amanda Palmer

Έτσι ξεκίνησε η ιδέα τους με την Amanda για τα residencies στην Ύδρα με στόχο να βγάλουν τους καλλιτέχνες έξω από την καθημερινότητά τους, σε ένα εντελώς διαφορετικό μέρος. Αντίστοιχα Έλληνες καλλιτέχνες μπορεί να πάνε στη ΝΥ. «Όταν οι καλλιτέχνες αλληλοεπιδρούν και χτίζουν μια κοινότητα συμβαίνουν μαγικά πράγματα, ριζοσπαστικά, παράξενα. Η μίξη των ανθρώπων, οι ανταλλαγές, η σύνδεση με το τοπικό κοινό, μουσεία, συλλέκτες, κλπ, είναι πάντα ενδιαφέρουσα, έτσι λειτουργεί το καλλιτεχνικό οικοσύστημα», μου λέει ο Eric.

Εκτός από το Flea Market, ο Rob Pruitt έχει ετοιμάσει στην Ύδρα και μια έκθεση έργων του, καθώς και το Rob Pruitt’s Beauty Salon. Ο χώρος είναι μοναδικός. Σε ένα από τα γραφικά σοκάκια της Ύδρας κοντά στο λιμάνι μπαίνεις σε ένα πρώην κατάστημα, το οποίο διαμορφώθηκε για τις ανάγκες τις έκθεσης. Όλα καλά μέχρι εκεί. Προχωρώντας όμως προς τα εκεί που μια παλιά εσωτερική πόρτα φαίνεται να οδηγούσε προς το δεύτερο χώρο, βρίσκεσαι μπροστά σε μια… άβυσσο, καθώς ο πρώην δίπατος χώρος έχει απίστευτο ύψος και βάθος. Είναι ένα θέαμα που δεν μπορώ να το αποκαλέσω αλλιώς, παρά πόρτα στο βαθύ ασυνείδητο.

Ο δεύτερος αυτός χώρος θα φιλοξενεί επίσης κρεμασμένα και φωτισμένα τα έργα του Ρομπ, αλλά φυσικά δεν θα μπορεί κανείς να μπει. Όπως μου εξηγεί ο Eric Shiner, θα μπορεί κανείς να δει μέσα από μια ειδική κατασκευή, ως μια σαφής αναφορά στο έργο-σταθμό ‘Étant donné’ του Marchel Duchamp (Philadelphia Museum of Art) και στον τρόπο να βλέπει κανείς το χώρο χωρίς φυσική πρόσβαση.

Τα θρυλικά πάντα λίγο πριν εγκατασταθούν στο χώρο της έκθεσης

Στο χώρο θα εκτεθούν νέα, site-specific έργα: οι γάτες- γλυπτά που σκορπίζονται μισοκρυμμένες στο χώρο, όπως μόνον οι πραγματικές γάτες μπορούν, τα θρυλικά πάντα, καθώς και οι ντεγκραντέ πίνακες που αποδίδουν το γαλάζιο του Αιγαίου και του ουρανού του, ηλιοβασιλέματα ή ανατολές όπως τα μελέτησε ο καλλιτέχνης και που έχουν για πλαίσιό τους αληθινά παραθυρόφυλλα, βαμμένα στα παραδοσιακά χρώματα της Ύδρας. Όταν τα βλέπεις στο χώρο, έχεις την ψευδαίσθηση ότι βλέπεις έξω. Αναζήτησε μάλιστα χαρακτηριστικά μικρά αντικείμενα από την Ύδρα και την παράδοσή της, όπως πχ σφουγγάρια, και τα έχει τοποθετήσει μπροστά από τα έργα.

Στο δε Beauty Salon στον ίδιο χώρο, ο Pruitt θα είναι παρών για να κόψει, να χτενίσει τα μαλλιά ή να βάψει τα νύχια των επισκεπτών του. Τα έσοδα για τις υπηρεσίες του θα διατεθούν επίσης για τη δημιουργία κτηνιατρείου για τις γάτες της Ύδρας.

«Μερικές φορές οι ιδέες μου μοιάζουν με αστεία, αλλά εγώ δεν το βλέπω έτσι. Εννοώ σοβαρά ό,τι κάνω, τουλάχιστον όταν το κάνω», μου λέει ο Ρομπ. « Ίσως να μην είμαι τόσο σοφιστικέ, ίσως λειτουργώ σαν έφηβος. Αντιλαμβάνομαι τους πίνακες στον τοίχο ως ζωγραφική, αλλά το μυαλό μου θα πάει λίγο δεξιά και αριστερά και θα σκεφτώ και μια πιο γήινη ζωγραφική, όπως το μανικιούρ ή το μέικ απ στο beauty salon. Μ’ αρέσει να δουλεύω σε συνεργασία και διάλογο με το άτομο που βάφω. Σκέφτομαι το πρόσωπο ως παλέτα μέικ απ. Πράγματα που εννοώ ειλικρινά, αλλά ξεφεύγουν ίσως από το τι περιμένει κανείς από έναν καλλιτέχνη».

Εξωτερική άποψη του κτηρίου που φιλοξενεί την έκθεση

Από εκεί ξεκινά μια συζήτηση για τη διάσημη νεοϋορκέζα κομμώτρια Sally Herschberger (που έκανε την κόμμωση της Μεγκ Ράιαν στο Όταν ο Χάρι γνώρισε την Σάλι) και στην οποία πάει και ο Ρομπ σε ειδικές περιστάσεις ή όταν νιώθει ιδιαίτερα πλούσιος που δεν συμβαίνει συχνά, όπως λέει, αποδίδοντάς της τρομερές μεταμορφωτικές δυνάμεις και απολαμβάνοντας τη δυνατότητα να ‘δείχνει τέλειος’ μετά. Ο ίδιος έχει κόψει τα μαλλιά αρκετών, μεταξύ αυτών και της ηθοποιού Chloe Savigny, κάτι που το νιώθει ως γλυπτική.

«Ο Rob δεν είναι απλά ένας υπέροχος καλλιτέχνης, αλλά έχει και μια ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, που, όπως και στην περίπτωση του Άντι Γουόρχολ, όταν περάσει προς τα έξω είναι πράγματι πολύ αστείο», παρατηρεί ο Eric Shiner.

Λίγο πριν κλείσουμε, μιλάμε με τον Ρομπ για διάφορα παλιότερα έργα του που είχαν προκαλέσει αντιδράσεις, και αναρωτιέμαι αν έψαξε να βρει κι εκείνος το ασφαλές του καταφύγιο στα γλυκούλικα πάντα που έχουν αποτυπωθεί μέχρι και σε παπούτσια και τσάντες σε συνεργασία με την Jimmy Choo. Μου απαντά πάλι με πρότυπο: «Με ενδιέφερε κάτι σαν τη Μαντόνα, που είχε τη μουσική και το χορό της αλλά κι ένα μεγαλύτερο πρότζεκτ, την καριέρα της. Δεν ξέρω αν κανείς πριν είχε εστιάσει σε αυτό τόσο επισταμένα. Ξόδεψε χρόνο στο να γίνει η Μαντόνα. Μ’ αρέσει λοιπόν η ιδέα του καλλιτέχνη ως πρότζεκτ, μιας post post κατάστασης. Η παράδοση της τέχνης και η ευχή των καλλιτεχνών είναι να στέκονται οι άνθρωποι στο έργο τους και να νιώθουν κάτι, να μετακινούνται προς κάποια κατεύθυνση, αρκεί να μη μένουν στάσιμοι. Κι εγώ έτσι κινούμουν τότε, ήταν πείραμα. Έχω κάνει πολλές τρέλες για να προκαλέσω, όπως το να υπογράφω βιβλία γυμνός. Γίνεσαι έτσι πιο ευάλωτος και είναι ευκολότερο για κάποιον να σε προσεγγίσει, δεν σε βλέπει σαν ήρωα, όταν στέκεσαι εκεί γυμνός. Επίσης σε μια υπογραφή βιβλίων θα πάνε 40 άτομα, αλλά αν το κάνεις γυμνός, εκατοντάδες άτομα θα μιλάνε γι’ αυτό, ακόμα και αρνητικά, ακόμα κι αν δεν πάνε. Υπάρχουν όμως και αρνητικά σε αυτό. Δημιούργησα έναν αυτό-βασανισμό. Αγωνίζομαι προσωπικά πολύ. Αλλά δεν μετανιώνω για τίποτα. Μόνο για το ότι δεν έκανα κι άλλες τρέλες».

Στη θερινή έκδοση του ArtCinema περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: Η πρεμιέρα της ταινίας The Birthday Party στις 24 Ιουνίου με πρωταγωνιστή τον Γουίλεμ Νταφόε με την υποστήριξη της εταιρείας διανομής Rosebud.21. Η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο μπεστ σέλερ μυθιστόρημα του Πάνου Καρνέζη, και η προβολή της θα συνοδεύεται από ομιλία του συγγραφέα που έρχεται στην Ύδρα από το Λονδίνο. Η παρουσίαση του βιβλίου γίνεται σε συνεργασία με το ιστορικό Βιβλιοπωλείο της Ύδρας υπό τη νέα ιδιοκτησία της Υδραίας Σταματίας Βλαχοδημήτρη.

Πάνος Καρνέζης

Η προβολή του πρώτου ντοκιμαντέρ παραγωγής του, γυρισμένου στην Ύδρα «Hydra & Sophia: Echoes of a Dolphin», από τον σκηνοθέτη Αντώνη Σωτηρόπουλο, τη συμπαραγωγό Γεωργία Ανδρέου και τη δημιουργό και παραγωγό της ταινίας, Amanda Palmer. Προβάλλεται επίσης στις 24/6, διερευνά τον αντίκτυπο της Sophia Loren στην πολιτιστική μνήμη του νησιού και προσκαλεί ντόπιους συντελεστές που συμμετείχαν ως νέοι στην αρχική ταινία.

Αφίσα της ταινίας Hydra & Sophia: Echoes of a Dolphin

Εργαστήριο για νέους καλλιτέχνες να παρουσιάσουν από τον Ινδό διεπιστημονικό καλλιτέχνη Raghava KK, ο οποίος ξεκίνησε την καριέρα του ως σκιτσογράφος εφημερίδων, σε συνεργασία με τον Δημήτρη Φουσέκη.

Ένα δωρεάν κοινοτικό εργαστήρι ζωγραφικής με επικεφαλής τον Καναδό ζωγράφο και resident του ArtCinema, Stephen Appleby-Barr, που συγκεντρώνει κατοίκους της περιοχής και επισκέπτες καλλιτέχνες για να δημιουργήσουν συλλογικά έργα και να υποστηρίξουν στην πράξη την καλλιτεχνική ανταλλαγή. Στην Ύδρα βρίσκεται ξανά ως resident και η Ινδή καλλιτέχνης που ζει στη Νέα Υόρκη, Annu Yadav που επίσης θα συμμετέχει σε εργαστήρια.

Amanda Palmer & Stephen Appleby-Barr από το περσινό φιλανθρωπικό γεύμα

Ένα καλοκαιρινό διαδραστικό πρόγραμμα για τους νέους του νησιού, σε συνεργασία με την εταιρεία διανομής Rosebud.21 που θα προσκαλέσει Έλληνες και ξένους συντελεστές να συμμετάσχουν σε εργαστήρια σχεδιασμένα να μυήσουν τις νέες γενιές στην κινηματογραφική δημιουργία και την κινηματογραφική αφήγηση. Οι ταινίες μικρού μήκους που θα δημιουργηθούν, θα προβληθούν στο ArtCinema τον Οκτώβριο 2026.

Τη φιλοξενία μιας διεθνούς αντιπροσωπείας από τους τομείς του κινηματογράφου και των εικαστικών στην Ινδία και τη Σαουδική Αραβία, προκειμένου να διερευνηθούν προγραμματικές συνεργασίες για τον Οκτώβριο του 2026. Στην αποστολή θα συμμετέχει ο Shwetal Patel, ιδρυτικό μέλος της Μπιενάλε Kochi-Muziris, μιας από τις μεγαλύτερες μπιενάλε σύγχρονης τέχνης της Ινδίας και μια από τις σημαντικότερες στην Ασία.

Όπως δηλώνει η ιδρύτρια του ArtCinema, Amanda Palmer: «Ελπίζουμε να συνεχίσουμε να ενθαρρύνουμε την προσφορά σε όλα τα επίπεδα για να υποστηρίξουμε, να πολλαπλασιάσουμε και να αναδείξουμε την ελεύθερη, πνευματική και εμπνευστική δουλειά, προστατεύοντας παράλληλα την κληρονομιά του νησιού ως σημείο συνάντησης και μάθησης για δημιουργούς και την ευρύτερη κοινότητα, αλλά και εμβαθύνοντας στη φροντίδα μας για τη φύση και τη συνύπαρξή μας με τα ζώα, που συνεχίζουν να μας εμπνέουν».

Για την τέταρτη έκδοση του ArtCinema Hydra, 1-4 Οκτωβρίου, έχει ήδη ανακοινωθεί μια μεγάλη συναυλία με τίτλο Black Cat Nights μεταξύ άλλων με τον Έλληνα βιρτουόζο του μπουζουκιού, Μιχάλη Παούρη, καθώς και μια προσωπική έκθεση με τίτλο Studiocat, Blackcat, Luckycat, της καταξιωμένης Γαλλίδας φωτογράφου, Brigitte Lacombe, που έχει δημιουργήσει πορτρέτα μεταξύ άλλων των Μάρτιν Σκορτσέζε, Ρόμπερτ ντε Νίρο, Μέριλ Στριπ, Ιζαμπέλα Ροσελίνι, Λεονάρντο ντι Κάπριο, Μπαράκ Ομπάμα.

Επίσης ανάμεσα σε άλλα θα παρουσιαστεί βίντεο – εγκατάσταση του Jonathan Horowitz από την έρευνα που κάνει στο καλοκαιρινό residency εμπνευσμένη από το Παιδί και το Δελφίνι. Το νέο πρότζεκτ του ασχολείται με υποβρύχιες ταινίες περιπέτειας, βλέποντας τη θάλασσα ως ένα στοιχείο που εμπνέει γοητεία αλλά και φόβο ταυτόχρονα.