Οι Kneecap έχουν ακόμα πολλά να πουν – Στο Rockwave θα τα ακούσουμε όλα

Πέρσι, οι Kneecap επισκέφτηκαν για πρώτη φορά την Ελλάδα για μια συναυλία με τους Cypress Hill, στο πλαίσιο του Rockwave Festival και αυτή τη βραδιά ακόμα τη μνημονεύουμε. Όλοι όσοι βρέθηκαν στη Μαλακάσα το βράδυ εκείνο, μπορούν να επιβεβαιώσουν ότι η μπάντα – φαινόμενο από την Ιρλανδία αποτέλεσε τη μεγαλύτερη έκπληξη της ημέρας, έχοντας την ενέργεια, τη σκηνική παρουσία και τα skills να αναμετρηθεί κανονικότατα με τους θρύλους Cypress Hill, οι οποίοι, δικαίως, είχαν εκφράσει από τη σκηνή τον σεβασμό τους για τους Ιρλανδούς συναδέλφους τους.

Ήδη, τότε, οι Kneecap ήταν από τα πιο πολυσυζητημένα ονόματα της χρονιάς. Για όλους τους σωστούς λόγους. Είχε προηγηθεί το FINE ART -ένας δίσκος γεμάτος διαμάντια-, μια ταινία για τη ζωή τους (μπορείς ακόμα να τη δεις στο Cinobo), ένα εκρηκτικό set στο Coachella που “κατέβηκε” άρον άρον λόγω της άφοβης, δημόσιας εναντίωσής τους στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, τεράστιες sold out συναυλίες, beef με τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ και κάθε άλλο απολογητή του ιμπεριαλισμού, αλλά και ένας γενικότερος πόλεμος μίντια και συντηρητικών εναντίον τους. Στο απόγειο της προσπάθειας της βρετανικής κυβέρνησης να τους λογοκρίνει, έφτασαν να κατηγορούν τον Mo Chara για… τρομοκρατία. Φυσικά, η υπόθεση κατέρρευσε και ο Mo Chara (κατά κόσμον Liam Og O hAnnaidh) νίκησε – ωστόσο, το σύνθημα “Free Mo Chara” έμεινε.

Θα έλεγε κάποιος (κάποιος που δεν τους ξέρει καλά) ότι μετά από μια τόσο τρελή χρονιά, οι τρεις φίλοι από την Ιρλανδία θα κάθονταν στα αυγά τους ή τουλάχιστον θα κρατούσαν χαμηλό προφίλ. Ας πούμε ότι έκαναν το ακριβώς αντίθετο.

Ξέρω, δεν σας (και μας) προκαλεί καμία έκπληξη, αλλά οι Kneecap παραμένουν με τη σωστή πλευρά της ιστορίας. Και το αποδεικνύουν με κάθε ευκαιρία.

Παρά τη γενικευμένη προσπάθεια να “ξεχάσουμε” ότι υπάρχει ακόμα ένα πολύ ενεργό απαρτχάιντ στην Παλαιστίνη από ένα κράτος που συνεχίζει τις (δολοφονικές) επιδιώξεις του – και εκτός συνόρων – με άψογο σύμμαχο τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, οι Kneecap συνεχίζουν να εκφράζουν, όπου σταθούν και όπου βρεθούν, τη στήριξή τους στον λαό της Παλαιστίνης, την εναντίωσή τους στη γενοκτονία, σε κάθε πόλεμο.

Μάλιστα, στον νέο δίσκο τους, “FENIAN” (για τον οποίο θα μιλήσουμε παρακάτω) συνεργάστηκαν με τον Παλαιστίνιο ράπερ, Fawzi, στο κομμάτι “Palestine”, σε ένα υπέροχο παράδειγμα αλληλεγγύης.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη AJ+ (@ajplus)

«Ως Ιρλανδοί, δεν είναι στη φύση μας να βλέπουμε όλες αυτές τις αδικίες που συμβαίνουν, στο εσωτερικό και το εξωτερικό, και να μένουμε σιωπηλοί» δήλωναν πριν λίγους μήνες, όταν ταξίδεψαν μέχρι την Αβάνα, με το διεθνές κομβόι αλληλεγγύης “Nuestra America Flotilla”, για να στηρίξουν το ηρωικό νησί της Κούβας, που βιώνει δύσκολες στιγμές λόγω του βάρβαρου εμπάργκο των ΗΠΑ. «Μεγαλώσαμε με σημαίες της Παλαιστίνης και της Κούβας. Αυτές οι χώρες πάντα μας στήριζαν και θέλουμε να τους το ανταποδώσουμε» έλεγε ο Mo Chara στην ίδια συνέντευξη Τύπου.

Φυσικά, δεν θα μπορούσαν να μην καταδικάσουν και το πογκρόμ που ξετυλίγεται αυτές τις ημέρες στο Μπέλφαστ. «Οι άνθρωποι πίσω από αυτό (σ.σ τις επιθέσεις) δεν νοιάζονται για την κοινότητά τους και κινητοποιούνται από ρατσισμό. Στόχος τους είναι η διχόνοια. Ως κάτοικοι του Ντέρι και του Μπέλφαστ, γνωρίζουμε πολύ καλά το μίσος που κρύβεται πίσω από την εκδίωξη οικογενειών από τα σπίτια τους. Και την απόλυτη υποκρισία των πολιτικών ή ανθρώπων σε μακρινές χώρες που υποκινούν τη διχόνοια μεταξύ της εργατικής τάξης» έγραψαν σε επίσημη ανακοίνωσή τους. «Οι κοινότητές μας έχουν αντισταθεί σε αυτό στο παρελθόν και θα αντισταθούν και στο μέλλον. Έχουμε περισσότερα κοινά μεταξύ μας από ό,τι θα έχουμε ποτέ με οποιοδήποτε ρατσιστή ή πλούσιο υποκινητή».

Το νέο δισκογραφικό τους βήμα, “Fenian”, έρχεται, λοιπόν, σε μια φάση που (ίσως αναπόφευκτα) οι Kneecap φλέρταραν με το να είναι οριακά πιο διάσημοι για τα πεπραγμένα τους, παρά για τη μουσική τους.

Γι’αυτό και αυτή ήταν η στιγμή να αποδείξουν ότι όλη η ουσία βρίσκεται στη μουσικη τους, ότι ανεβάζουν κι άλλο τον πήχη, ότι δεν κάνουν ούτε βήμα πίσω. Αυτό ακριβώς εκαναν. Έχοντας κυκλοφορήσει λίγο παραπάνω από έναν μήνα, ανήμερα της Πρωτομαγιάς, το “Fenian” έχει αφήσει ήδη το δικό του στίγμα. Παραλίγο να γίνει ο πρώτος δίσκος στα ιρλανδικά που κατακτά τα βρετανικά charts. Δυστυχώς, είχαν την ατυχία να αναμετρηθούν με τον γίγαντα Michael Jackson, αφού την ίδια περίοδο κυκλοφορούσε το biopic “Michael”, οπότε προφανώς η μουσική του βασιλιά της pop επανήλθε στην επικαιρότητα (και στα charts). Και πάλι, όμως, το FENIAN δεν τα πήγε καθόλου κακά. Το αντίθετο.

Βρέθηκε τελικά στη δεύτερη θέση των charts, έχει αποθεωθεί από κοινό και κριτικούς (παρά τις συνεχείς ιντερνετικές “επιθέσεις” Σιωνιστών σε ιστοσελίδες διαδικτυακών αξιολογήσεων) και τα περισσότερα κομμάτια μετρούν εκατομμύρια streams. Όλα αυτά από μια δίγλωσση μπάντα, που “χώνει” κατά κύριο λόγο στα ιρλανδικά – κοινώς, ο υπόλοιπος πλανήτης δεν καταλαβαίνει τα μισά από όσα λένε. Αξίζει, βέβαια, την προσπάθεια, να βρεις τις μεταφράσεις (δεν υπάρχει κάτι πιο εύκολο στην εποχή μας) και να ανακαλύψεις όλα όσα έχουν να πουν οι πάντα βιτριολικοί, άκρως πολιτικοποιημένοι, καθόλου ισαποστάκηδες φίλοι μας από την Ιρλανδία.

Ο δίσκος ανοίγει με ένα μικρό μανιφέστο των Kneecap, με τίτλο “Éire go Deo”, δηλαδή “Ireland Forever”. Όταν το ακούσεις και διαβάσεις τους στίχους, θα καταλάβεις ότι δεν ραπαρουν στα ιρλανδικά από καπρίτσιο. Με αυτόν τον τρόπο, οι Kneecap διεκδικούν το δικαίωμα του λαού τους να μιλά τη γλώσσα του.

Ακόμη και ο τίτλος του δίσκου, “Fenian”, δεν είναι καθόλου τυχαίος. Πρόκειται για έναν όρο που προέκυψε τον 19ο αιώνα, αναφερόμενος στους αγωνιστές που πάλεψαν για την ιρλανδική ανεξαρτησία. Με τα χρόνια, μετατράπηκε σε υποτιμητική λέξη (από ποιον άραγε;) και έφτασε να θεωρείται υβριστικός όρος. Αυτή τη λέξη έρχονται να πάρουν πίσω οι Kneecap, δηλώνοντας περήφανοι Fenians.

Ο δίσκος που ακολουθεί κινείται σε κλασικούς Kneecap ρυθμούς. Όμως αυτή τη φορά, έχει ανέβει το επίπεδο: από άποψη στιχουργική, αλλά και παραγωγών, με μεγαλύτερη ποικιλία beats και περισσότερο πειραματισμό (έχοντας συνεργαστεί και με τον παραγωγό των Fontaines D.C., Dan Carey). Παρέδωσαν έναν πολύ δυναμικό, αλλά και “σκεπτόμενο” δίσκο: έχει τις μαχητικές στιγμές του, την κλασική καυστικότητα τους, αλλά και συναισθηματικές στιγμές όπως το εξαιρετικό φινάλε, Irish Goodbye, που ο Moglai Bap έγραψε για την αυτοκτονία της μητέρας του.

Με το FENIAN, οι Kneecap αποδεικνύουν ότι έχουν ακόμα πολλά να δώσουν και ακόμα περισσότερα να πουν. Κι εμείς θα είμαστε εκεί, στις 20 Ιουνίου στο Terra Vibe, για να τους ακούσουμε.

*Το line-up του Rockwave Festival συμπληρώνουν (ιδανικά) οι Fundracar και οι Twinsanity.