Κάποιοι ηθοποιοί χρειάζονται μια ολόκληρη ταινία για να κλέψουν την παράσταση. Όχι όμως ο Tim Curry, που μπορούσε να εμφανιστεί για λίγα λεπτά, να πει μερικές ατάκες και κάπως να καταλήξεις να θυμάσαι περισσότερο εκείνον από την ίδια την ταινία. Ο άνθρωπος είχε ένα χάρισμα: όπου εμφανιζόταν, κάτι συνέβαινε. Ακόμη κι αν ο ρόλος του ήταν μικρός, ο Curry είχε έναν τρόπο να τον κάνει να μοιάζει μεγαλύτερος.
Ίσως επειδή δεν υπήρξε ποτέ ιδιαίτερα διακριτικός ηθοποιός – και αυτό δεν το λέμε ως κατηγορία. Η καριέρα του μοιάζει με μια μεγάλη συλλογή ανθρώπων που αποφάσισαν πως το «λίγο» δεν τους αφορά.
Κορσέδες, makeup, τεράστια κέρατα, κλόουν, διάβολοι, μπάτλερ με ταχύτητα πολυβόλου. Όλα χωράνε κάπως στην ίδια φιλμογραφία και αναμφίβολα, ο Curry ήταν ο πιο ενδιαφέρων άνθρωπος στο δωμάτιο.
Frank-N-Furter: Ο χαρακτήρας του 1975 εξακολουθεί να μοιάζει απίστευτα σύγχρονος
Tim Curry στο Rocky Horror Picture Show
Η πρώτη εμφάνιση του Curry στο The Rocky Horror Picture Show είναι σχεδόν μάθημα στο πώς δημιουργείται ένας κινηματογραφικός χαρακτήρας που δεν ξεχνάς. Κορσές, ζαρτιέρες, ψηλοτάκουνα, κόκκινο κραγιόν και μια φωνή που ήξερες ότι έχει περάσει όλη της τη ζωή πάνω σε θεατρική σκηνή. Και το καλύτερο: ο Frank-N-Furter δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία για τον εαυτό του.
Δεν εμφανίζεται για να αποδείξει ότι είναι διαφορετικός. Δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα αν ο Brad και η Janet ξέρουν τι να κάνουν μαζί του. Απλώς υπάρχει στον δικό του κόσμο και περιμένει από τους υπόλοιπους να ακολουθήσουν.
Αυτό είναι που κάνει την ερμηνεία του Curry τόσο απολαυστική. Ο Frank θα μπορούσε να είναι μια εύκολη camp καρικατούρα, ένας χαρακτήρας που υπάρχει αποκλειστικά για να προκαλεί γέλιο με την εμφάνισή του. Ο Curry, όμως, τον παίζει με απόλυτη σοβαρότητα διότι ο Frank ξέρει ότι είναι υπερβολικός και δεν τον απασχολεί καθόλου.
Το Rocky Horror βρήκε ένα κοινό που δεν ήθελε απαραίτητα χαρακτήρες να είναι «κανονικοί» ή εύκολα κατανοητοί. Με τα χρόνια, οι προβολές έγιναν ολόκληρη εμπειρία: κόσμος ντυμένος σαν τους χαρακτήρες, ατάκες που φωνάζονται από την αίθουσα, χορός, τραγούδι. Η ταινία βγήκε από την οθόνη και απέκτησε τη δική της ζωή… και ο Frank-N-Furter βρέθηκε στο κέντρο της.
Από τον Frank στον… Pennywise
Tim Curry στο It
Μετά, ο Tim Curry έκανε κάτι απολύτως λογικό: φόρεσε makeup κλόουν και αποφάσισε να τρομάξει μια ολόκληρη γενιά. Ως Pennywise του It, ο Curry καταλάβαινε πολύ καλά ότι ο φόβος δεν χρειάζεται πάντα να είναι δυνατός. Μερικές φορές είναι μια παύση στη μέση μιας πρότασης. Ένα χαμόγελο που διαρκεί λίγο περισσότερο. Μια αλλαγή στη φωνή. Ένα βλέμμα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά.
Γι’ αυτό και ο Pennywise του έχει μείνει τόσο έντονα στη μνήμη του κόσμου. Δεν χρειάστηκε να βασιστεί αποκλειστικά στην εμφάνιση του κλόουν. Έπαιξε με την αντίθεση ανάμεσα στο αστείο και το τρομακτικό και την έκανε ολόκληρη προσωπικότητα.
Εδώ εμφανίζεται και ο Lord Darkness
Tim Curry στο Legend
Στο Legend ο Curry υποδύθηκε τον Lord Darkness και εδώ αξίζει να κάνουμε μια μικρή στάση: πρόκειται για ταινία του Ridley Scott, με πρωταγωνιστή τον Tom Cruise. Ας είμαστε ειλικρινείς όμως, όταν κάποιος λέει Legend, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό δεν είναι ο Tom Cruise να τρέχει μέσα στο δάσος. Είναι ο Tim Curry με τα τεράστια κέρατα, το διαβολικό makeup και εκείνη την εντελώς αδιανόητη παρουσία. Ο Curry είχε καταφέρει, για ακόμη μία φορά, να κάνει τον πρωταγωνιστή να μοιάζει σχεδόν με κομπάρσο στην ίδια του την ταινία.
Αν κάτι κατάλαβε πολύ νωρίς ο Curry, είναι ότι η υπερβολή μπορεί να γίνει εξαιρετικά γοητευτική όταν ο ηθοποιός δεν φοβάται να την υποστηρίξει.

Tim Curry στο Clue
Το Clue (βασισμένο στο επιτραπέζιο Cluedo) είναι από τις περιπτώσεις που αποδεικνύουν ότι ο Curry δεν χρειαζόταν καν εντυπωσιακό makeup για να τραβήξει την προσοχή. Χρειαζόταν απλά ένα κοστούμι μπάτλερ και μια ποσότητα ενέργειας που κανονικά δεν θα έπρεπε να χωράει σε έναν άνθρωπο.
Ο Wadsworth μιλάει ασταμάτητα, κινείται γρήγορα, αντιδρά ακόμη πιο γρήγορα και έχει αυτό το υπέροχο θεατρικό ύφος που κάνει κάθε σκηνή του να μοιάζει με μικρή παράσταση.
Και μετά έχουμε τον κύριο Χέκτορ, τον θυρωρό του ξενοδοχείου στο Home Alone 2. Ένας σχετικά μικρός ρόλος σε μια τεράστια χριστουγεννιάτικη ταινία, δίπλα στον Macaulay Culkin, τον Joe Pesci και τον Daniel Stern. Όπως και σε κάθε ταινία, ο Tim Curry καταφέρνει να αφήσει το δικό του αποτύπωμα μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
Ο θυρωρός είναι ακριβώς ο τύπος χαρακτήρα που θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος. Ο Curry όμως του δίνει τόσο συγκεκριμένη προσωπικότητα, τόσο ύφος και τόσο απολαυστική αγένεια, που τελικά τον θυμάσαι για πάντα.
Συνειδητοποιεί κανείς και κάτι λίγο αστείο: αυτό που σήμερα πολλοί έχουν στο μυαλό τους ως «Johnny Depp ρόλο» ο Tim Curry το είχε κάνει ήδη. Εκκεντρικός, θεατρικός, λίγο creepy, λίγο camp, με περίεργη φωνή και εμφάνιση που δεν πρόκειται να ξεχάσεις. Μόνο που ο Curry δεν χρειάστηκε να περιμένει μέχρι τα ’90s για να το κάνει μόδα.
Ίσως τελικά αυτό που κάνει τον Tim Curry τόσο δύσκολο να αποχαιρετήσεις είναι ότι δεν μοιάζει να ανήκει πραγματικά σε μία εποχή. Οι ταινίες αλλάζουν, τα trends περνούν, η ποπ κουλτούρα βρίσκει κάθε λίγα χρόνια έναν καινούργιο τρόπο να ερωτευτεί το αλλόκοτο, αλλά ο Curry κάπως παραμένει επίκαιρος. Μπορεί να χρειαστεί να εξηγήσεις σε κάποιον ποιος ήταν ο Frank-N-Furter ή να του δείξεις το Clue, αλλά μόλις τον δει, θα καταλάβει.
Κάποιοι ηθοποιοί αφήνουν πίσω τους μια φιλμογραφία. Ο Tim Curry άφησε πίσω του χαρακτήρες που μοιάζουν σαν να μπορούν ανά πάσα στιγμή να ξαναμπουκάρουν στην ποπ κουλτούρα και να κάνουν λίγο περισσότερη φασαρία απ’ όση τους ζήτησε κανείς και, ειλικρινά, έτσι θα θέλαμε να μείνουν.