Θεσσαλονίκη για το TIFF67; Αυτές είναι οι καλύτερες σινεφίλ αποδράσεις

Κάθε Νοέμβριο η Θεσσαλονίκη γίνεται το επίκεντρο των σινεφίλ χάρη στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου και τόσο το Λιμάνι όσο και η περιοχή του ιστορικού κέντρου αποκτούν άλλο αέρα. Έχεις σκεφτεί όμως οτι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να συνεχίσεις το κινηματογραφικό σου ταξίδι – έξω από τις αίθουσες;

Αν έχεις λίγο χρόνο ανάμεσα στις προβολές, ήρθε η ώρα να δεις λίγο πιο ζεστά την ενοικίαση αυτοκινήτου στη Θεσσαλονίκη και να ακολουθήσεις τα βήματα Ελλήνων σκηνοθετών πέρα από τη μεγάλη οθόνη.

Αν υπάρχει μια ταινία που μπορεί να σου δώσει την αφορμή για μια εκδρομή με αρκετή δόση νοσταλγίας και χιούμορ, αυτή είναι το «Ας περιμένουν οι γυναίκες» του Σταύρου Τσιώλη.

Η ιστορία ακολουθεί τρεις μπατζανάκηδες (Ζουγανέλης, Μπουλάς, Μπακιρτζής) που μπλέκουν σε μια σειρά από απρόοπτα, ενώ κατευθύνονται προς τη Θάσο, όπου τους περιμένουν οι οικογένειές τους, με την περιοχή της λίμνης Βόλβης να αποτελεί βασικό μέρος της διαδρομής τους. Αν αυτοί κατάφεραν να φιλοσοφήσουν για τη ζωή, την πολιτική και τον έρωτα, μπορείς κι εσύ, με ατάκες όπως το «Ήταν πέναλτι κύριε Πάνο;» να επανέρχονται στο μυαλό σου ξανά και ξανά.

Η Βόλβη, λοιπόν, είναι μια καλή αφετηρία για να αφήσεις για λίγο πίσω σου την κίνηση της πόλης και να αναζητήσεις τις εικόνες που έκαναν την ταινία τόσο αναγνωρίσιμη.

Η Φλώρινα δεν είναι μια κοντινή βόλτα που χωράει εύκολα ανάμεσα σε δύο προβολές, αλλά αξίζει να την επισκεφθείς ως ξεχωριστό προορισμό, με αφετηρία το κινηματογραφικό της παρελθόν που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο – η θέση της πόλης στο τρίστρατο ανάμεσα σε Ελλάδα, Αλβανία και (τότε) Γιουγκοσλαβία γοήτευε τον μεγάλο Έλληνα κινηματογραφιστή και η ομίχλη της μπορεί να γοητεύσει κι εσένα.

Στη Φλώρινα άλλωστε γυρίστηκαν σκηνές από τα «Ταξίδι στα Κύθηρα», «Ο Μελισσοκόμος» και «Τοπίο στην ομίχλη», ενώ μετά το «Μετέωρο βήμα του πελαργού» ακολούθησαν «Το βλέμμα του Οδυσσέα», το «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» και «Το λιβάδι που δακρύζει».

Εδώ που τα λέμε, δεν χρειάζεται να απομακρυνθείς και πολύ από το κέντρο της Θεσσαλονίκης για να δεις τη Μακεδονία μέσα από τα μάτια μεγάλων Ελλήνων σκηνοθετών. Γυρισμένο εξ ολοκλήρου στη Θεσσαλονίκη, το «Ρομαντικό Σημείωμα» αποτυπώνει την ατμόσφαιρα της πόλης με έναν τρόπο λυρικό, που λίγοι μπορούν να αποδώσουν.

Ο Νίκος Κούνδουρος έχει γράψει ό,τι χρειάζεται να ξέρεις για τον Τάκη Κανελλόπουλο, άλλωστε, χαρακτηρίζοντάς τον «σκηνοθέτη των βροχερών μακεδονίτικων τοπίων, λυρικό ποιητή ενός κινηματογράφου που δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο, αισθαντικό απολογητή της μοναξιάς και κάπου του ελληνικού σπαραγμού που η ονειροπόλα φύση του ήξερε να ξεχωρίζει μέσα από τη βοή του κόσμου γύρω του». Εμάς μας αρκεί για να δούμε τη Θεσσαλονίκη με άλλο μάτι.

Νοέμβριος και Χαλκιδική δεν πολυπάνε μαζί, όμως αν θες να δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό (ή αν είσαι χειμερινός κολυμβητής), τότε η παραλία με το ευφάνταστο όνομα Τηγάνια, όπου γυρίστηκε η ταινία του 2007, θα σε αποζημιώσει.

Μια μέλισσα τον Αύγουστο θα είναι η αιτία που ο Χάρης θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον χειρότερό εφιάλτη του, τον άλλο του εαυτό – και το ταξίδι αυτό μπορεί να σταθεί αφορμή για να κάνεις κι εσύ το ίδιο.

Σε 4 διαφορετικές χώρες γυρίστηκε η cult ταινία του 1997 που βασίστηκε στο βιβλίο του Σάκη Τότλη με τίτλο «Ο συνδυασμός Έδεσσα-Ζυρίχη» αλλά εσύ δεν χρειάζεται να περάσεις τα σύνορα για Βουλγαρία, Αυστρία και Ελβετία – μέχρι την Έδεσσα όμως μπορείς να πεταχτείς και το τοπίο θα σε αποζημιώσει.

Από εκεί άλλωστε ξεκίνησαν και οι Στέλιος Μάινας και Γεράσιμος Σκιαδαρέσης με ένα σαράβαλο αυτοκίνητο, σε μια διαδρομή που μπλέκει τα Βαλκάνια, την καθημερινότητα και το γνώριμο ελληνικό παράλογο. Εσύ μπορείς να αφήσεις το κινηματογραφικό όχημα στην ιστορία και να γνωρίσεις την Έδεσσα με μια βόλτα στους καταρράκτες ενώ, αν έχεις περισσότερο χρόνο, η περιοχή προσφέρεται και για μια μεγαλύτερη εκδρομή, με στάσεις που δεν χρειάζεται να χωρέσουν όλες σε μία μέρα.