Η θεά

Η New Star παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το αριστούργημα του μοναδικού Σατγιαζίτ Ράι «Η θεά».

“Το να μην έχει παρακολουθήσει κάποιος τον κινηματογράφο του Ράι, είναι σα να μην έχει δει τον Ήλιο ή τη Σελήνη”  είχε πει ο Ακίρα Κουροσάβα. Η «Θεα» δραματοποιεί τους τρόπους με τους οποίους η συμβολική θεοποίηση των γυναικών έρχεται με το κόστος της απόλυτης εκμετάλλευσής τους. Η

πιο σκοτεινή και αμφιλεγόμενη ταινία του. Η 6η ταινία του Ράι, αυτή που οι κριτικοί θεωρούν άμεσα πολιτική. Υποψήφια για Χρυσό Φοίνικα 1962 – Φεστιβάλ Καννών Εθνικά Βραβεία Ινδίας 1960: Αργυρό μετάλλιο καλύτερης ταινίας.

Στην αγροτική Βεγγάλη του 19ου αιώνα, η Doyamoyee (Sharmila Tagore) και ο σύζυγός της Umaprasad (Soumitra Chatterjee) ζουν με την οικογένεια του Umaprasad. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Umaprasad, Taraprasad, η σύζυγός του και ο μικρός γιος τους Khoka (με τον οποίο η Doyamoyee μοιράζεται έναν ιδιαίτερο δεσμό) ζουν επίσης σε αυτό το σπίτι. Ο πατέρας του Umaprasad και του Taraprasad, Kalikinkar Choudhuri, είναι πιστός της θεάς Kali.

Η Umaprasad φεύγει για την Καλκούτα για να διδάξει στο κολέγιο και να μάθει αγγλικά, και η Doyamoyee μένει πίσω για να φροντίζει τον πεθερό της Ένα βράδυ, ο Kalikinkar βλέπει ένα όνειρο που αναμειγνύει τα μάτια της Kali και του Doyamoyee. Όταν ο Kalikinkar ξυπνά, είναι πεπεισμένος ότι η Doyamoyee είναι μια ενσάρκωση της Kali. Πηγαίνει στη Doyamoyee και προσκυνάει στα πόδια της. Ακολουθώντας τη χειρονομία του Kalikainker, ο Taraprasad δέχεται επίσης την Doyamoyee ως ενσάρκωση της θεάς.

Στον ινδουιστικό μύθο, η Durga και το οργισμένο avatar της, η Kali, είναι και οι δύο μορφές της Devi, της παντοδύναμης Μητέρας Θεάς. Ο Satyajit Ray εξερευνά τη σύγκρουση μεταξύ φανατισμού και ελεύθερης βούλησης στο Devi (Η Θεά), εκθέτοντας μια ανατρεπτικά σύγχρονη πρόκληση στη θρησκευτική ορθοδοξία και τις πατριαρχικές δομές εξουσίας. Στην αγροτική Ινδία στο δεύτερο μισό του δέκατου ένατου αιώνα, αφού ο γιος του (Soumitra Chatterjee) φεύγει για την Καλκούτα για να ολοκληρώσει τις σπουδές του, ένας πλούσιος φεουδάρχης γαιοκτήμονας (Chhabi Biswas) καταλαμβάνεται από την ιδέα ότι η αγαπημένη του νύφη (η Σαρμίλα Ταγκόρ με τα στοιχειωμένα λυπημένα μάτια) είναι μια ενσάρκωση της Μητέρας Θεάς – μια αυταπάτη που αποδεικνύεται καταστροφική για τη νεαρή γυναίκα και τους γύρω της.

Οι κομψά στυλιζαρισμένες συνθέσεις και οι φωτισμοί chiaroscuro από τον κινηματογραφιστή Subrata Mitra, ενισχύουν την εξπρεσιονιστική ένταση αυτής της εγχώριας τραγωδίας, δημιουργώντας μια εμπειρία που είναι ταυτόχρονα υπέροχη και συνταρακτικά. Ο Ράι φέρνει μια επανάσταση βγάζοντας την μηχανή στο δρόμο και αφομοιώνει τα διδάγματα του Ρενουάρ και του ιταλικού νεορεαλισμού σε μια αποκαλυπτική αναπαράσταση της υπαίθρου, η οποία φέρνει το θεατή αντιμέτωπο με τα μεγάλα ζητήματα της μοίρας και των κοινωνικών αντιθέσεων, αλλά και αναδεικνύει την ποίηση των μικρών πραγμάτων με ένα παρθένο βλέμμα που ανανεώνει την κινηματογραφική γραφή.