Κρουέλα (με υπότιτλους)

Λονδίνο, ‘60ς. Η μικρή Εστέλα έχει το όνειρο μιας μεγάλης καριέρας στη μόδα αλλά και το ταλέντο για να το κάνει κάποια στιγμή πραγματικότητα. Κάποια στιγμή βρίσκεται στο δρόμο της η υστερική φασιονίστα Βαρόνη φον Χέλμαν που θα διαπιστώσει το ταλέντο της και θα την πάρει να δουλέψει κοντά της.

Μετά από το οσκαρικό «Εγώ, η Τόνια» που απέδειξε ότι η Μάργκο Ρόμπι δεν είναι μόνο ένα απλό όμορφο πρόσωπο, ο σκηνοθέτης Κρεγκ Γκιλέσπι καταπιάνεται εκ νέου με ένα δυναμικό όσο και σκοτεινό γυναικείο χαρακτήρα. Κι αν στην περίπτωση της εκδικητικής πρωταθλήτριας του καλλιτεχνικού πατινάζ, το στόρι προερχόταν από ένα αληθινό περιστατικό εδώ η έμπνευση έρχεται από το οπλοστάσιο της Ντίσνεϊ.

Η προσωπική ιστορία της εμβληματικής κακιάς Κρουέλα ντε Βιλ είναι το θέμα μιας ταινίας που προσδοκά να γίνει ένα γυναικείο επαναστατικό μανιφέστο αλλά στην τελική ανάλυση του δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια ωδή σε αλλοτινές εποχές και στον κόσμο της μόδας με τον ασφαλή τρόπο της Ντίσνεϊ. Φυσικά το ζητούμενο είναι να θαμπωθεί το μάτι του θεατή. Ο Γκιλέσπι το καταφέρνει χωρίς δυσκολία ακολουθώντας την οπερετική αντίληψη ενός Μπαζ Λούρμαν σε συνδυασμό με την ιδεολογική συνιστώσα χειραφέτησης του «Ο διάβολος φοράει Prada». Η ερμηνευτική αλλά και στυλιστική σύγκρουση των δύο Έμα (Στόουν εναντίον Τόμσον) είναι όλα τα λεφτά.