“Σε λένε μάνα, φίλη, δασκάλα”: Ο συγκλονιστικός επικήδειος λόγος της Χαρούλας Αλεξίου για τη Μαρινέλλα

Σήμερα (31/3), η Ελλάδα αποχαιρέτησε για μια τελευταία φορά στη Μητρόπολη Αθηνών τη Μαρινέλλα. Από νωρίς το πρωί, όλοι όσοι αγάπησαν τη σπουδαία τραγουδίστρια βρέθηκαν στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού του Αγίου Ελευθερίου για το λαϊκό προσκύνημα.

Μετά από μία επιθυμία της οικογένειας, η ταφή πραγμαοτποιήθηκε σε στενό κύκλο, ενώ αντί στεφάνων αιτήθηκαν την ενίσχυση του Συλλόγου Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια «Φλόγα».

Στις 14:00 ξεκίνησε η εξόδιος ακολουθία, με αγαπημένους της συναδέλφους της να ανεβαίνουν στο βήμα, καλεσμένοι από την οικογένεια της Μαρινέλλας. Ιδιαίτερα συγκινητικός ήταν ο επικήδειος λόγος της Χαρούλας Αλεξίου, η οποία, φανερά συγκινημένη, μίλησε για τη “μάνα, φίλη, συνάδελφο, δασκάλα” Μαρινέλλα.

“Στις 25 Σεπτεμβρίου 2024, πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, εκεί όπου κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί, στη σκιά της Ακρόπολης, στη σκιά του Παρθενώνα, εκεί διάλεξες Μαρινέλλα, αρχόντισσά μας, να τραγουδήσεις α καπέλα το μεγάλο αντίο σου. Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρωδείου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες, κι ας χτυπούσε ακόμη η καρδιά σου.

Ο κόσμος που σε λάτρεψε, όμως, δεν σε άφηνε να φύγεις. Δεν σου επέτρεπε να τον αφήσεις. Περίμενε να επιστρέψεις γιατί έτσι τον είχες μάθει. Να παίζεις μαζί του. Όλη η Ελλάδα μιλάει για σένα και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ να σε τιμήσουν. Και όχι μόνο οι συνάδελφοί σου οι τραγουδιστές, αλλά οι συνάδελφοί σου οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες σου, οι συγγραφείς σου, οι μουσικοί σου, οι ηχολήπτες σου, οι φωτιστές, οι χορευτές, οι παραγωγοί, οι μόδιστροι, οι μακιγιέρ, οι κομμωτές, οι μετρ, οι δημοσιογράφοι και όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας.

Μιλά για σένα όλος Ελληνισμός που κατοικεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη και που τον κατέκτησες και αυτόν. Μιλά με λόγια αληθινά, λατρευτικά. Σε λένε εμβληματική τραγουδίστρια. Πολλοί σε λένε μάνα, σε λένε φίλη, σε λένε εξαιρετική συνάδελφο. Σε λένε γενναιόδωρη, δασκάλα, αιώνια φωνή, γυναίκα με τσαγανό.

Μιλάνε για το χιούμορ σου, το νοιάξιμό σου για τους αδύναμους και την ευγνωμοσύνη που νιώθουν όσοι σε γνώρισαν. Και οι νεότεροι για όσα τούς δίδαξες. […] Το φως σου το λάβαμε όμως και από μεγάλες αποστάσεις. Μαρινέλλα μου καπετάνισσα. Αυτή η φωνή από ποια κρυστάλλινη πηγή γεννήθηκε;

Σήμερα κάνω κάτι που δεν είχα ποτέ φανταστεί πως θα κάνω. Στην πρώτη μου ακρόαση, πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου να μιλήσω για τις χάρες σου, εδώ μπροστά σου, και μπροστά σε τόσους αγαπημένους σου που έχετε ζήσει κι έχετε μοιραστεί πολλά περισσότερα. Για όσους συνεργαστήκαμε μαζί σου ήσουνα δώρο μεγάλης αξίας.

Μας πλούτισε με πολύτιμες αναμνήσεις, κυρά μου. Το καταλαβαίνεις; Θυμάμαι το αφιέρωμά μας στη Βίκυ Μοσχολιού. Ήμασταν δέκα τραγουδίστριες. Και σε είχαμε κορυφαία. Πόσο όμορφη ήσουν! Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων. Να ανοίγεις τα χέρια σου σα να ήθελες να πετάξεις.

Κι εκεί κορυφαία, κορυφαία και άλλοτε ταπεινή. Έκανα μια γιορτή στο σπίτι μου μια μέρα και θυμάμαι πως μπήκες μέσα σε βασίλισσα φορώντας μία χρυσή χάρτινη κορόνα και κρατούσες για μένα ένα πλαστικό διάβημα, γιατί θα ήμουν η πριγκίπισσά σου. Αγκαλιαστήκαμε και γελάσαμε πολύ. Και όλοι έτσι θέλουμε να σε θυμόμαστε. Να γελάς με αυτή την κρυστάλλινη φωνή και να είσαι η βασίλισσά μας γιατί σου άρεσε πολύ να γελάς Μαρινέλλα, να γελάς, να κουβεντιάζεις, να τραγουδάς και να αγαπάς. Να αγαπάς πολύ”.