Οικογένεια προς ενοικίαση

Ένας άνεργος αμερικανός ηθοποιός που ζει μόνιμα στο Τόκιο ειδοποιείται από τον ατζέντη του για μια νέα δουλειά που έχει «καλά λεφτά» αλλά όχι και πολλές λεπτομέρειες για τον χαρακτήρα που πρέπει να υποδυθεί. Στην επίμονη ερώτηση του τι ακριβώς πρέπει να κάνει, ο ατζέντης του λέει μόνο ότι πρέπει να υποδυθεί τον «θλιμμένο αμερικανό».

Η αποτυπωμένη στο εκφραστικό πρόσωπο του Μπρένταν Φρέιζερ γλυκιά μελαγχολία, διαπερνά όλη την ραχοκοκαλιά του φιλμ. Η γιαπωνέζα σκηνοθέτρια Χικάρι («Beef»)κάνει ότι μπορεί για να συγκεράσει την πίκρα του μοναχικού ήρωα με κάποιες κωμικές ανατροπές σε ένα άνισο σύνολο που επιχειρεί λίγο αμήχανα να μιλήσει για την ανάγκη της ανθρώπινης επαφής.

Σε ένα κόσμο παραδομένο στα ψυχοφάρμακα και τους «ειδικούς» – στην Ιαπωνία τα ζητήματα ψυχικής υγείας θεωρούνται ταμπού λέει στον ήρωα η γιαπωνέζα φίλη του-  η περίπτωση του ήρωα που διστάζει αρχικά να παραμυθιάζει τους πελάτες του δίνεται σαν ένα διδακτικό παράδειγμα. Συμπαθητικό φιλμ, παρότι αφηγηματικά προβλέψιμο, που αποκτά πόντους από την τρυφερή ερμηνεία του αμερικανού σταρ.