MENU
Κερδίστε Προσκλήσεις
ΤΡΙΤΗ
20
ΑΠΡΙΛΙΟΥ
  • ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
    Χρήστος Θηβαίος: Έχω εισπράξει τόσο φόβο, όσο και γαλήνη
    Mια ήρεμη δύναμη στον χώρο του τραγουδιού, μια βαθυστόχαστη και πολυσχιδής προσωπικότητα και αναμφισβήτητα ένας από τους πιο αγαπημένους του μουσικόφιλου κοινού στη χώρα μας.
    Ειρήνη Ζαβιτσάνου | 04.03.2021 Φωτογραφία εξωφύλλου: Μυρτώ Αποστολίδου

    Είναι ο δικός μας Άμλετ της σελήνης, είναι ο καλλιτέχνης που τραγούδησε μοναδικά το «Πόσο πολύ σ’ αγάπησα» και ταυτίστηκαν μαζί του άπαντες. Ένας από τους ανθρώπους που εμπιστεύτηκε ο Θάνος Μικρούτσικος και όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο μεγάλος δημιουργός, «ο Θηβαίος μπορεί να απογειώσει τα τραγούδια με τις ερμηνείες του».  Είτε έχεις βρεθεί σε live του, είτε τον ακούς στο ραδιόφωνο, νιώθεις πάντα αυτή την ίδια γλυκιά αίσθηση σαν να ταξιδεύεις με τις μελωδίες του.

    Ο Χρήστος Θηβαίος παραμένει μια ήρεμη δύναμη στον χώρο του τραγουδιού, μια βαθυστόχαστη και πολυσχιδής προσωπικότητα και αναμφισβήτητα ένας από τους πιο αγαπημένους του μουσικόφιλου κοινού στη χώρα μας.

    Με αφορμή το live streaming που θα πραγματοποιηθεί στις 7 Μαρτίου στον Σταυρό του Νότου, μιλήσαμε μαζί του.

    Φωτογραφία@Kiki Hadjigeorghiou

    «Έπειτα απ’ το μεγάλο μπουμ» ονομάζεται η παράσταση που θα δούμε στις 7 Μαρτίου μέσω live streaming από την κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου. Πώς προέκυψε αυτός ο τίτλος;

    Προέκυψε από το γεγονός ότι αγαπώ πολύ τα τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου, τα έχω μελετήσει, και θεωρώ ότι αυτός ο τίτλος είναι ό,τι περισσότερο με σκιαγραφεί σαν άνθρωπο. Το «μπουμ» το ζήσαμε όλοι μας, και υπογράφω και υπογραμμίζω τη λέξη «έπειτα».

    Τι σας λείπει περισσότερο από τον Θάνο Μικρούτσικο;

    Τον έχω μέσα μου. Δεν μου λείπει τίποτα.

    Εκτός από τον Θάνο Μικρούτσικο, έχετε στο βιογραφικό σας συνεργασίες που δικαίως θα ζήλευε ο καθένας. Υπάρχει ωστόσο, κάποιος καλλιτέχνης που θα θέλατε να συνεργαστείτε και δεν έχει τύχει μέχρι τώρα;

    … Ο Θάνος Μικρούτσικος!

    Ο αγαπημένος σας φίλος και συνεργάτης, είχε διετελέσει υπουργός πολιτισμού για ένα διάστημα. Πώς  πιστεύετε θα αντιδρούσε αν ζούσε και αντίκριζε την σημερινή κατάσταση στο πολιτιστικό γίγνεσθαι της Ελλάδας;

    Αυτή τη στιγμή ο Θάνος είναι ένας άγγελος, που μας βλέπει, μας ερμηνεύει, και μας εμπνέει. Νομίζω ότι η δικιά μας δύναμη, είναι η θέση του.

    Αυτή η δύναμη, η κινητοποίηση του καλλιτεχνικού κόσμου, έφερε τροποποίηση στο άρθρο για τον περίφημο «τρομονόμο» και την λογοκρισία στην τέχνη. Είστε ικανοποιημένος με αυτή την εξέλιξη ή θεωρείτε ότι δεν αρκεί;

    Θα είμαι ικανοποιημένος μόνο όταν συνεχίζω εγώ να γράφω και να γράφουν και οι συνάδελφοί μου. Δεν τρομοκρατούμαι από κανένα νόμο.

    Ο κόσμος του πολιτισμού επλήγη πολύ άσχημα λόγω της πανδημίας. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες δηλώνουν δυσαρεστημένοι από τα μέτρα και τον τρόπο χειρισμού της κυβέρνησης.

    Εκείνοι που επλήγησαν περισσότερο είναι οι τεχνικοί, οι φωτιστές, τα γραφεία παραγωγής, οι ηλεκτρολόγοι, οι άνθρωποι της διαφήμισης, και σ’ αυτούς θέλω να εναποθέσω όση δύναμη έχω.

    Νιώσατε ποτέ ότι υπήρξαν στιγμές που έγινε το δικό σας «μεγάλο μπουμ»;

    Το δικό μου μεγάλο μπουμ έγινε μετά τις «Μέρες Αδέσποτες», με τη «Μικρή Πατρίδα», με τον Γιώργο Νταλάρα, με τον «Μεγάλο θυμό», το «Πόσο πολύ σ’ αγάπησα». Συνεχίστηκε με τη συνεργασία μου με τον Θάνο Μικρούτσικο με τις δύο μεγάλες συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών με τη Χάρις Αλεξίου, τη συνεργασία μου με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τη Δήμητρα Γαλάνη, τον Δημήτρη Μητροπάνο και όλους αυτούς τους αγαπημένους μου, που μου διέταξαν μια μοίρα που δεν έχω καταφέρει να την ξεπεράσω, μέχρι τις τελευταίες μέρες με την αγαπημένη μου Ελένη Βιτάλη. Όλα αυτά ήταν ένα μεγάλο μπουμ.

    Η παράσταση θα έχει σχέση με τις «μουσικές διαδρομές» που παρακολουθήσαμε πέρυσι στα live σας;

    Η παράσταση έχει φυσικά πολλά στοιχεία από τα τραγούδια που έχω γράψει μέχρι τώρα, τις συνεργασίες μου με τον Γιώργο Ανδρέου («Μικρή Πατρίδα») και τον Βασίλη Δημητρίου («Πόσο πολύ σ’ αγάπησα»), τα προσωπικά μου τραγούδια με τους Συνήθεις Ύποπτους, τους «Πέτρινους Κήπους», τη συνεργασία μου με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο στο «Ας χαθείς», τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στον «Παλιό στρατιώτη», και άλλους συναδέλφους που αγαπώ, τον Μίλτο Πασχαλίδη, τον Σωκράτη Μάλαμα, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου.

    Θα έχει και αναφορές στους Κατσιμιχαίους;

    Ναι, βέβαια! στον Χάρη και τον Πάνο Κατσιμίχα, και ιδιαίτερα τη συνεργασία μου με τον Χάρη Κατσιμίχα στο άλμπουμ «Από τους Κήπους των ψιθύρων». Στο δεύτερο μέρος θα κάνουμε ένα μικρό αφιέρωμα στον Θάνο Μικρούτσικο, με εμβληματικά τραγούδια από τον «Σταυρό του Νότου», τις «Γραμμές των Οριζόντων», τον «Άμλετ της Σελήνης».

    Φωτογραφία@Kiki Hadjigeorghiou

    7 Μαρτίου που θα λάβει χώρα το live streaming είναι παραμονή της παγκόσμιας ημέρας γυναίκας. Θα μας έχετε κάποια έκπληξη;

    Νομίζω η μεγαλύτερη έκπληξη που μπορώ να έχω για μια γυναίκα είναι το ότι έχω γεννήσει δύο γιούς!

    Έχετε φυσικά και το δικό σας ομότιτλο τραγούδι «Γυναίκα»… αποτελεί πηγή έμπνευσης για εσάς η γυναίκα;

    Αποτελεί πηγή ζωής η γυναίκα, γιατί εάν δεν υπήρχε η γυναίκα, δεν θα μπορούσατε να μου κάνετε αυτή τη συνέντευξη αυτή τη στιγμή. Δεν θα είχα γεννηθεί.

    Από τι άλλο αντλείτε έμπνευση για τα τραγούδια σας;

    Από τους φίλους μου και από την οικογένειά μου. Από τις βόλτες μου στον δρόμο, από ταινίες που βλέπω, και ειδικά απ’ όταν είναι καθαρότερος ο αέρας, και μου δίνει ελπίδα ότι μπορώ να συνεχίσω να περπατάω.

    Τι είναι αυτό έχετε στερηθεί περισσότερο από τα live;

    Τα ταξίδια.

    Το πρώτο πράγμα που πρέπει να απαλείψουμε από το λεξιλόγιό μας, είναι ο τρόμος και μετά η λέξη φόβος. Είμαστε μαζί, είτε από τα σπίτια του ο καθένας, είτε στους χώρους συναυλιών.

    Και από την καθημερινότητα την περίοδο της καραντίνας;

    Δεν με περιορίζει τίποτα. Αρκεί να είμαι εδώ, με τους φίλους μου και την οικογένειά μου. Δόξα τω Θεώ, είμαι αρτιμελής και μπορώ και κάνω βόλτες όπου και όποτε θέλω.

    Με «δάσκαλο» τον Ουμπέρτο Έκο μάθατε να έχετε μια πιο φιλοσοφική τοποθέτηση πάνω σε θέματα ζωτικής σημασίας;

    Το μόνο θέμα ζωτικής σημασίας είναι να ταυτίσεις όπως έλεγε και ο Ουμπέρτο Έκο, τη διαδρομή ανάμεσα στη Μέριλιν Μονρόε και τον Ντόναλντ Ντακ. Δηλαδή τον ναρκισσισμό και το υπερεγώ, μέχρι το εσωτερικό σου χιούμορ. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.

    Φωτογραφία@Kiki Hadjigeorghiou

    Πείτε μας μια χαρακτηριστική ιστορία μαζί του που σας έχει μείνει.

    Είμαστε δεκατρείς φοιτητές, στο αίθριο του Πανεπιστημίου της Μπολόνια, και του ζητάω να μου δώσει πληροφορίες για το πώς θα μπορούσα να μάθω καλύτερα ιταλικά για να μπορώ να καταλαβαίνω τα μαθήματά του. Μου δίνει διάφορα λεξικά για να μπορέσω να καταλάβω, και μου λέει: «Ξέρετε, εκτός από θεωρητικά βιβλία, γράφω και λογοτεχνικά», και μου δίνει «Το Όνομα του Ρόδου», και κάποια στιγμή του λέω: «Κύριε καθηγητά, δεν μπορώ να σας καταλάβω, γιατί μιλάτε γρήγορα». Και επιστρέφει την επόμενη μέρα στο μάθημα και αρχίζει και μιλάει πιο αργά και λέει: «Κοιτάξτε, είναι μεγάλη μας τιμή να είναι εδώ ένας Έλληνας φοιτητής της φιλοσοφίας. Θα μιλάω πιο αργά για να με καταλαβαίνει, αλλά περισσότερο θα μιλάω πιο αργά, γιατί εγώ πρέπει να καταλάβω ακριβώς τι λέω».

    Αυτή την εποχή που δεν γίνονται συναυλίες πώς διατηρείτε την επαφή σας με το κοινό; Χρησιμοποιείτε τα social media;

    Φυσικά, όσο μου δίνεται η δυνατότητα. Νομίζω ότι είναι πολύ όμορφο ο καθένας με την οικογένειά του να κάθεται στον καναπέ του και να μας ακούει, όσο όμορφο είναι να είναι στις θέσεις του θεάτρου και να μας ακούει.

    Πιστεύετε ότι αυτό αρκεί;

    Όταν αγαπάς το όνειρο του άλλου, τα πάντα είναι αρκετά. Νομίζω ότι το πρώτο πράγμα που πρέπει να απαλείψουμε από το λεξιλόγιό μας, είναι ο τρόμος και μετά η λέξη φόβος. Είμαστε μαζί, είτε από τα σπίτια του ο καθένας, είτε στους χώρους συναυλιών.

    Πώς φαντάζεστε το συναυλιακό μέλλον της χώρας μας;

    Νομίζω ότι ανήκει στον καθένα. Έχω εισπράξει τόσο φόβο, όσο και γαλήνη. Δεν θα εκφράσω τον φόβο, θα εκφράσω μόνο τη γαλήνη.

    Πιστεύετε ότι όλο αυτό που ζούμε τον τελευταίο χρόνο θα μας αφήσει κάποιο… κατάλοιπο;

    Χμ… Κατάλοιπο δεν ξέρω. Είναι σαν να πηγαίνουμε σε ένα κακό κομμωτήριο. Θα περάσει! Τώρα πια… Όπως ξεκίνησα με τη φράση «τώρα πια», θυμάμαι ένα τραγούδι του Γιάννη Πάριου που έλεγε «τώρα πια, είσαι ανάμνηση παλιά». Έτσι θέλω να το βιώνω. Το χαίρομαι με τα παιδιά μου, με την οικογένειά μου.

    ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

    Χρηστος Θηβαίος: «Έπειτα απ’ το μεγάλο μπουμ»

    Κυριακή 7 Μαρτίου, Ώρα: 21.00. Live Streaming από τον Σταυρό του Νότου

    Ώρα έναρξης: 21.00
    Τιμή εισιτηρίου: 7 ευρώ

    Link on line προπώλησης: https://www.viva.gr/tickets/music/streaming/xristos-thivaios/

    Περισσότερα από Πρόσωπα
    Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας
    προτάσεις και προσκλήσεις από το Monopoli.gr
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ
    Αλλαγή μεγέθους γραμμάτων
    Επιλογή contrast