Ποιός σκότωσε τη λαίδη Γουίνσλεϊ

Προσθήκη ως αγαπημένη πηγή

Πειραματισμός με τα κινηματογραφικά είδη από έναν κουρδικής καταγωγής ιρακινό σκηνοθέτη, τον Χινέρ Σαλίμ, που έχει βρει στην αστυνομική πλοκή του έργου τον τρόπο να μιλήσει για τις δικές του περιπέτειες.

ΔΙΑΡΚΕΙΑ 100'

Κωνσταντίνος Καϊμάκης

Η υπόθεση

Η Λαίδη Γουίνσλεϊ, μία Αμερικανίδα συγγραφέας, δολοφονείται σε ένα μικρό τούρκικο νησί. Ο διάσημος επιθεωρητής Φεργκάν, απόμακρος αλλά και μεθοδικός στην δουλειά του, καταφθάνει από την Κωνσταντινούπολη για να αναλάβει την έρευνα. Γρήγορα θα βρεθεί αντιμέτωπος με καλά κρυμμένα μυστικά σε αυτό το απόμακρο κομμάτι της χώρας, όπου τα ταμπού αφθονούν, οι οικογενειακοί δεσμοί παραμένουν δυνατοί και οι παραδόσεις είναι ισχυρότερες απ’ οτιδήποτε άλλο.

Κρίση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις

Το ειδυλλιακό τοπίο των Πριγκιπονήσων δίνει άλλο νόημα σε ένα τυπικό της Αγκαθα Κρίστι whodunit με τη σάτιρα να έχει τον πρώτο λόγο όσον αφορά την επίλυση του μυστηρίου αλλά και το δράμα να σφραγίζει την ιστορία της άτυχης συγγραφέως και ανταποκρίτριας των New York Times.

Ο Σαλίμ βάζοντας τον Φεργκάν να επιχειρεί με τις δικές του μεθοδικές κινήσεις να ανακαλύψει «Ποιος σκότωσε τη Λαίδη Γουίνσλεϊ» προβαίνει τρόπο τινά σε μια αμείλικτη κοινωνική και πολιτική κριτική για το βαθύ σκοταδισμό της τουρκικής κοινωνίας.

Είναι ολοφάνερο ότι η προσωπική ιστορία του Σαλίμ (πρόσφυγας που αναγκάστηκε να ξενιτευτεί στη Γαλλία για να γλιτώσει από τον πόλεμο) επιδρά καταλυτικά στην ιστορία της Γουίνσλεϊ και παρότι το χιούμορ σε πολλά κρίσιμα σημεία είναι εκτόνωση και διέξοδος μαζί η λύτρωση δεν έρχεται ποτέ. Το μάθημα που μας δίνει ο Σαλίμ (ο διδακτισμός είναι ένα πρόβλημα της ταινίας) έχει τη μορφή άσκησης ύφους ενός σκηνοθέτη που ψάχνει ακόμη να βρει τα πατήματα του.

Άνιση αφήγηση, ολίγον χάος στην ίντριγκα και το πολυπρόσωπο καστ των υπόπτων, ένας επιθεωρητής βγαλμένος από παλιά καλούπια, το σεξ ως η κινητήρια δύναμη που κινεί τα πάντα (ακόμη και στη σκηνή με τα παγωτά που αγοράζει ο Φεργκάν στη βοηθό του υπάρχει σεξουαλικό υπονοούμενο) και η ξεχωριστή φωτογένεια των Πριγκιπονήσων να προσδίδει ένα απόκοσμο, σχεδόν μεταφυσικό χρώμα στην ιστορία.

Αυτά είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία μιας πυκνής αστυνομικής ιστορίας που ξεκινά σαν φιλμ μυστηρίου με αστυνομικό σασπένς και οδηγείται σταδιακά στην απεικόνιση του πορτρέτου της σημερινής Τουρκίας μέσω μιας βιτριολικής σάτιρας.