Barbara

Μια ηθοποιός, η Μπριζίτ, ετοιμάζεται να παίξει την Μπαρμπαρά, σε μια ταινία της οποίας τα γυρίσματα ξεκινούν σύντομα με σκηνοθέτη τον Ιβ. Η Μπριζίτ δουλεύει τον χαρακτήρα, τα τραγούδια, τις κινήσεις και τα λόγια της ηρωίδας της, πλησιάζοντας όλο και περισσότερο στην επιθυμητή ταύτιση. Ταυτόχρονα ο Ιβ, κάνοντας τη δική του έρευνα για τη ζωή της Μπαρμπαρά, αρχίζει να μαγεύεται από εκείνη.

«Έγινε μια εμμονή. Γιατί κόλλησα μ’ αυτό; Γιατί να μην γίνει αυτή η ταινία;». Oι σκέψεις του Ματιέ Αμαλρίκ για τη δημιουργία αυτής της θαυμάσιας μουσικής βιογραφίας δίνουν και το στίγμα της αφήγησης του.

Όπως ο σκηνοθέτης του έργου του οδηγεί την Μπριζίτ στο δρόμο της Μπαρμπαρά (τον οποίο φυσικά υποδύεται ο ίδιος ο Αμαλρίκ) έτσι κι ο δημιουργός της βραβευμένης στις Κάνες ταινίας με το Βραβείο Ποιητικής Αφήγησης στο τμήμα «Ενα Κάποιο Βλέμμα», αποκτά εμμονή με την πρωταγωνίστρια του. Ποια από τις δύο όμως; Την τραγουδίστρια ή την ηθοποιό;

Η ποιητική απόχρωση αποτελεί ιδανικό μέσο για να σχολιαστεί μοναδικά η εποχή και η σχέση τέχνης-ζωής, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τη σκοτεινή, μελαγχολική ζωή της θρυλικής τραγουδίστριας. Ο εύθραυστος συναισθηματισμός της Μπαρμπαρά αποτυπωνόταν σε κάθε μελωδία ή στίχο της κάνοντας την ιδιαίτερα αγαπητή στο κοινό.

Το τραγούδι της «L’ Aigle noir» γνώρισε τεράστια επιτυχία πουλώντας 1.000.000 αντίτυπα σε 12 μόλις ώρες! Ο Αμαλρίκ αφήνει στην άκρη κάθε κουτσομπολίστικη διάθεση – είναι βέβαιο πως αν έκανε άλλος σκηνοθέτης το φιλμ θα αφιέρωνε μεγάλο μέρος στις προσωπικές τραγωδίες της Μπαρμπαρά – για να πλάσει τη δική του περσόνα με ένα biopic που ανοίγεται πέρα από τα κλισέ του είδους.

Η καλή του τύχη και το αλάνθαστο ένστικτο τον οδήγησαν εκτός από μια συρραφή ατμοσφαιρικών, ποιητικών σεκάνς στην επιλογή της σωστής πρωταγωνίστριας. Η Ζαν Μπαλιμπάρ δίνει μια βαθιά και συγκινητική ερμηνεία, φτάνοντας σε σημεία απίστευτης ταύτισης (υποδύεται τόσο την αληθινή όσο και την «ψεύτικη» Μπαρμπαρά) κερδίζοντας πανάξια το Σεζάρ Γυναικείας Ερμηνείας.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης