Δεν είμαι ο νέγρος σου

Με μια αφήγηση που αποτελείται εξ ολοκλήρου από τα λόγια του συγγραφέα Τζέιμς Μπάλντουιν (1924- 1987), από προσωπικές του εμφανίσεις και από το κείμενο του τελευταίου του βιβλίου “Remember This House” που έμεινε ημιτελές, το ντοκιμαντέρ του Ραούλ Πεκ είναι η επιτομή του “black power”.

Αμέτρητες οι διακρίσεις ενός στρατευμένου ντοκιμαντέρ (Υποψήφιο για Όσκαρ Ντοκιμαντέρ 2017, Βραβείο Διεθνούς Αμνηστίας στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, Βραβείο Οικουμενικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, Βραβεία Κοινού στα Φεστιβάλ του Βερολίνου, του Τορόντο, του Σικάγο, της Φιλαδέλφεια, του Δουβλίνου, του Πόρτλαντ και του Χάμπτονς) από ένα σκηνοθέτη που ξέρει όσο ελάχιστοι το πολιτικό σινεμά.

Μπορεί στο «Όταν ο Μαρξ γνώρισε τον Ένγκελς» ο αϊτινός Πεκ να μας τα χάλασε κάπως αλλά εδώ θυμίζει και πάλι τον παλιό καλό εαυτό του. Ακόμη θυμόμαστε από το 2000 την άρτια βιογραφία του Πατρίς Λουμούμπα («Lumumba») που είδαμε στο φεστιβάλ των Κανών – η ταινία που προβλήθηκε στο Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών δεν παίχτηκε ποτέ στη χώρα μας- και το «Sometimes in April» με θέμα τη γενοκτονία στη Ρουάντα.

Ο Πεκ εδώ υπογράφει ίσως την μεστή και ουσιαστική δουλειά του βασιζόμενος στα λόγια και κυρίως τις μαρτυρίες του εξαίρετου πολιτικού διανοητή Μπάλντουιν, ο οποίος πέρα από τις γνώσεις και τις ιδέες του ξεδιπλώνει ένα μοναδικό υλικό που αποδεικνύει το ρατσισμό στις ΗΠΑ με απίστευτες εικόνες αγριότητας κάποιες εκ των οποίων απεικονίζονται και σε φωτογραφίες ή φιλμ της εποχής. Σημαντικός ο ρόλος και του αφηγητή Σάμιουελ Τζάκσον στην αξία του φιλμ, για τον οποίο γράφτηκε πολύ σωστά ότι «δίνει την καλύτερη ερμηνεία της καριέρας του».