Υποψίες

Η Κωνσταντινούπολη βρίσκεται στη δίνη της πολιτικής βίας. Ο Καντίρ αποφυλακίζεται με έναν όρο: θα πρέπει να ενταχθεί σε μια μονάδα των μυστικών υπηρεσιών της οποίας τα μέλη εργάζονται ως σκουπιδιάρηδες με σκοπό να εντοπίζουν υλικά που σχετίζονται με την κατασκευή βομβών. Σε μία απ’ αυτές τις γειτονιές, ο Καντίρ ξαναβρίσκει τον μικρό του αδελφό, Αχμέτ…
Χωρίς να καταφεύγει σε εικόνες ανείπωτης βίας και φρίκης – αν και οι πυροβολισμοί των αδέσποτων σκύλων είναι μια φρικώδης απεικόνιση- αλλά με μια αμεσότητα που τσακίζει κι ένα ρεαλιστικό στόρι χτισμένο σε πολλά επίπεδα (πολιτικό, κοινωνικό, αλληγορικό, ερωτικό) ο ταλαντούχος Εμίν Αλπέρ πετυχαίνει να φτιάξει μια ταινία που δείχνει λίγα αλλά μιλάει για πάρα πολλά. Σε μια πρώτη ανάγνωση τα διαφορετικά μέσα που χρησιμοποιεί ο Αλπέρ θεωρητικά δύσκολα «κουμπώνουν» μεταξύ τους. Όμως η ψύχραιμη και πειστική απεικόνιση των μηχανισμών εξουσίας και ο τρόπος που τα απλά ανθρωπάκια μπλέκουν στα γρανάζια της, αρκεί για να προσδώσει στο φιλμ μια άγρια ομορφιά και ένα ανεπαίσθητο σασπένς που απλώνεται σε κάθε σκηνή, χωρίς εύκολα τεχνάσματα και κινήσεις τακτικής. Το πολιτικό σκηνικό στο οποίο βρίσκεται η Κωνσταντινούπολη δίνεται με όρους απόλυτου χάους όπου οι ήρωες ψάχνουν να βρουν μια σανίδα σωτηρίας αλλά η δύναμη της ταινίας βρίσκεται αλλού. Πρόκειται για μια ώριμη και διεξοδική ματιά πάνω στη νέα παγκόσμια πραγματικότητα όπου το πλαίσιο πολιτικής δράσης σχετίζεται άμεσα με την έξαρση της πολιτικής βίας. Το θέμα της τρομοκρατίας κινεί όχι μόνο το σεναριακό μοχλό της δράσης αλλά και τα υπαρξιακά ζητήματα των ηρώων. Τέσσερα τουρκικά κινηματογραφικά βραβεία και διακρίσεις στο φεστιβάλ Βενετίας.