Ο Άνθρωπος με τα Χίλια Πρόσωπα

Ο ισπανός Φρανσίσκο Παέσα – πρώην μυστικός πράκτορας της χώρας του και ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για την σημαντικότερη επιχείρηση εναντίον της τρομοκρατικής οργάνωσης των Βάσκων, της ETA – παγιδεύεται από την ίδια του την κυβέρνηση και αναγκάζεται να φύγει από τη χώρα. Η επιστροφή του στη χώρα τον βρίσκει απένταρο αλλά και αποφασισμένο να πάρει την εκδίκηση του όταν ο πρώην Διοικητής της Αστυνομίας του προσφέρει ένα εκατομμύριο δολάρια, για να τον βοηθήσει να διαφυ­λάξει τα δώδεκα εκατομμύρια δολάρια που κλάπηκαν από τον προϋπολογισμό που είχε υπό τον έλεγχο του.

Περισσότερο με συνδυασμό αστυνομικού φιλμ μυστηρίου και πολιτικού θρίλερ μοιάζει ο «Ανθρωπος με τα χίλια πρόσωπα» παρά μια τυπική βιογραφική ιστορία γύρω από τη σκιώδη προσωπικότητα του Φρανσίσκο Παέσα, που υποδύεται με θαυμαστή ακρίβεια ο Εδουάρδo Φερνάντεζ. Ο Παέσα συνέδεσε το όνομα του με ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα στη σύγχρονη ιστορία της Ισπανίας με τη δράση του να ασπασχολεί τη δικαιοσύνη για χρόνια και την κοινή γνώμη να παρακολουθεί έκπληκτη τα «κατορθώματα του». Στη διάρκεια αυτών των γεγονότων ο Παέσα άλλαζε διαρκώς πρόσωπα και μεταξύ άλλων υπήρξε επιχειρηματίας, ελβετός τραπεζίτης, έμπορος όπλων σε διεθνές επίπεδο, playboy, ζιγκολό, διπλωμάτης, κλέφτης, μυστικός πράκτορας, κατάσκοπος κ.α. Το κέντρο βάρους του φιλμ τοποθετείται πριν από 2 δεκαετίες περίπου, εποχή που μοιάζει να ενδιαφέρει περισσότερο το σκηνοθέτη και σχετίζεται με την απόφαση του Παέζα να βάλει μπρος το ευφυέστατο σχέδιο της εκδίκησης του. Είναι ένα καλοστημένο κόλπο που ξεκινά από την σκιαγράφηση της διαφθοράς σε ανώτατο επίπεδο της ισπανικής κυβέρνησης και της διαπλοκής που συνδέει πολιτικούς θεσμούς και επιχειρηματικά συμφέροντα. Όμως το φιλόδοξο σχέδιο του Ροντρίγκεζ δεν λειτουργεί απόλυτα. Πολλά στιγμιότυπα έχουν κενά, μερικές ιστορίες δεν δένουν και τόσο καλά μεταξύ τους ενώ κάποια φλας μπακ που σχετίζονται με το παρελθόν του ήρωα δεν είναι ξεκάθαρα. Παρά τη δυναμική γραφή, το πυκνό μυστήριο και την εύστοχη πολιτική χροιά του φιλμ, το σχήμα αυτό χωλαίνει. Το σενάριο είναι χαοτικό, κάποιες σκηνές δεν είναι και τόσο πειστικές (το φλερτ του ήρωα με τη σύζυγο του πρώην διοικητή) ενώ τα πολλά οικονομικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται κάνουν ακόμη πιο δύσκολη την παρακολούθηση του φιλμ για το θεατή που δεν διαθέτει γνώση των οικονομικών.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης