Σκυλιά του Πολέμου

H ιστορία δύο εικοσάχρονων οι οποίοι ζουν στο Μαϊάµι κατά τη διάρκεια του Πόλεµου στο Ιράκ, και εκµεταλλεύονται µια σχεδόν άγνωστη κυβερνητική πρωτοβουλία, που επιτρέπει σε µικρές επιχειρήσεις να «κλείνουν» συµβόλαια του αµερικανικού στρατού. Όταν έρχεται όμως μια παραγγελία από το Πεντάγωνο αξίας 300 εκατομμυρίων δολαρίων για όπλα που πρέπει να παραδοθούν άμεσα στη Βαγδάτη, αρχίζει ένα ξέφρενο κυνηγητό για τους δύο φίλους και συνεργάτες…

Βασισµένη σε πραγµατική ιστορία, η ταινία του Todd Phillips διατηρεί το ντελιριακό ρυθμό του «Hangover» χωρίς όμως την σεναριακή κωμική ευφυία της καταστροφικής συνύπαρξης 4 – ή 5 αναλόγως την περίσταση – χαμένων τύπων. Εδώ το σχήμα «κλείνει» στο κλασικό ζευγάρι της buddy movie, με τους δύο παιδικούς φίλους να αλληλοσυμπληρώνονται με βάση την ειλικρινή φιλία που πηγάζει από το κοινό σχολικό παρελθόν τους. Ο σκηνοθέτης επιχειρεί να κρατήσει το θέμα της ιστορίας σε χαμηλό, ανθρώπινο προφίλ αλλά όσο οι δουλειές των φίλων (εκ των οποίων ο πλέον αθώος ετοιμάζεται να γίνει μπαμπάς) «ανεβαίνουν», τόσο αυξάνεται και η σκηνοθετική αμηχανία ως προς το ποιο δρόμο θα ακολουθήσει. Άλλοτε η ταινία πατάει γκάζι και γίνεται μια φρενήρης περιπέτεια (με το σκηνικό παράνοιας που βασιλεύει στο Ιράκ όπου θα φτάσουν οι δύο ήρωες να δίνει το ρυθμό) κι άλλοτε η καφκική χροιά των συμβάντων επιχειρεί να τονώσει την ανθρώπινη διάσταση της ιστορίας. Δεν το καταφέρνει όμως σχεδόν ποτέ (πλην 2-3 πετυχημένων κωμικών σκηνών) και το έργο χάνεται σε μια γκροτέσκα αισθητική βουτυγμένη στην υπερβολή και τη δηθενιά.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης