Η Άλλη Μποβαρί

Η Τζέμα είναι η πανέμορφη δεύτερη σύζυγος του Τσάρλι Μπόβερι. Η απρόβλεπτη αλλαγή συμπεριφοράς και η απροσδόκητη αποστροφή της Τζέμα για το Λονδίνο αναγκάζουν τον Τσάρλι να την πάρει και να μετακομίσουν απέναντι στην επαρχία της Νορμανδίας, όπου ωστόσο ο αρχικός ενθουσιασμός τους για τη μαγεία της γαλλικής επαρχίας αναμένεται σύντομα να εξαφανιστεί. Είναι άραγε τυχαίο που η Τζέμα Μποβαρί έχει όνομα και επώνυμο, σε αντίθεση με την περιβόητη ηρωίδα του Φλομπέρ; Είναι άραγε τυχαίο το γεγονός πως, όπως και η Μαντάμ Μποβαρί έτσι και η Τζέμα, βαριέται συνεχώς κι αποζητά σε ερωτικές σχέσεις χωρίς μέλλον τη διέξοδο;

Η «Gemma Bovery» είναι ένα μυθιστόρημα σε μορφή comic, δια χειρός Posy Simmonds. Εκδόθηκε, αρχικά, σε συνέχειες από την εφημερίδα Guardian ενώ το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1999. Η Gemma Arterton, όπως και στην Tamara Drewe της ίδιας συγγραφέως, έτσι κι εδώ είναι η πρωταγωνίστρια. Παρά τις όποιες ομοιότητες, πάντως, “Η Άλλη Μποβαρί” είναι πολύ καλύτερη ταινία από την ανιαρή Tamara Drewe του Frears. Ίσως η γαλλική εξοχή και οι Γάλλοι πρωταγωνιστές, να έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την αγγλική επαρχία. Αυτή η ταινία έχει πιο έξυπνο χιούμορ, ενδιαφέρουσες λογοτεχνικές αναφορές, αλλά και περισσότερο αισθησιασμό.

Στην πραγματικότητα η Gemma Bovery δεν μοιάζει με την ηρωίδα του Φλομπέρ, παρά μόνο στο όνομα και στο γεγονός ότι διαπράττει συζυγική απιστία. Είναι πιο κατασταλλαγμένη, λιγότερο ανόητη, συνειδητά φιλήδονη και σέξι, αλλά και με πιο ισχυρές ηθικές αναστολές. Επίσης, δεν την “παραμυθιάζουν” οι άντρες, που την ρίχνουν, αλλά έχουν στοιχεία που θα γοήτευαν οποιαδήποτε γυναίκα, είτε πρόκειται για τον όμορφο νεαρό Niels Schneider, είτε για τον στυλάτο και πετυχημένο Mel Raido. Άλλωστε, η θέση της γυναίκας στον 21ο αιώνα δεν είναι η ίδια με αυτήν της εποχής της Μαντάμ Μποβαρί. Πολλά έχουν αλλάξει κι αυτό γίνεται φανερό στην ταινία. 

Όλο το παιχνίδι ταύτισης μιας σύγχρονης βρετανίδας με την κλασική ηρωίδα του ιδιοφυούς γάλλου συγγραφέα πραγματοποιείται στο μυαλό ενός γάλλου γείτονα της. Ο μεσήλικας φούρναρης, ολίγον φαντασιόπληκτος και παράφορα ερωτευμένος με την Gemma, πλάθει όλο αυτό το παραμύθι και μερικές φορές παρεμβαίνει κιόλας στις ερωτικές περιπέτειες της καυτής γειτόνισσας, αντλώντας την έμπνευσή του από το μυθιστόρημα του Φλομπέρ.

Οι χαρακτήρες του έργου έχουν ενδιαφέρον. Ο φούρναρης (ο ιδιαίτερα πειστικός Fabrice Luchini) που πλάθει μες το κεφάλι του όλον αυτό το μύθο, γίνεται τελικά καλαμπούρι και στην ίδια του την οικογένεια. Είναι όμως ένα παραμύθι, που αξίζει να το αφηγηθεί μία κινηματογραφική ταινία. Παράλληλα, η Gemma Arterton έχει μπει για τα καλά στο πνεύμα των ηρωίδων της Posy Simmonds και αντί για μια σεξοβόμβα (που είναι και αυτό στην ταινία) είναι κυρίως μια σύγχρονη γυναίκα. Πάντως, η ταινία με κέρδισε κυρίως με τον έξυπνο τρόπο, που κλείνει την ιστορία. 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Μια αξιόλογη ταινία, που έχει έξυπνο σενάριο, ενδιαφέροντες χαρακτήρες και ισορροπεί με επιτυχία ανάμεσα στον ερωτισμό και το πάθος των νέων, τη φαντασιοπληξία των μεγαλύτερων, το χιούμορ και την σύγχρονη κριτική ματιά στη γυναίκα και τις σχέσεις. Ποιος θα το περίμενε πως μια κινηματογραφική “συμμαχία” Γαλλίας και Βρετανίας θα δημιουργούσε ένα τόσο ευχάριστο έργο.

 Γιώργος Σμυρνής