X-Men: Ημέρες Ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος

Οι X-Men στέλνουν με τη δύναμη μιας βιονικής γυναίκας τον Wolverine πίσω στο χρόνο, για να επιχειρήσει μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αλλάξει την ιστορία και να αποτρέψει ένα γεγονός που θα έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή των ανθρώπων και των μεταλλαγμένων.

Το ευφάνταστο story της ταινίας μας φέρνει σε επαφή με τους γνωστούς X-Men (όπως ο Magneto, o καθηγητής Charles Xavier, η Mystique, όπως ήταν πολλές δεκαετίες νεότεροι και φυσικά ερμηνευμένοι από άλλους ηθοποιούς.) Προσπαθούν να αποτρέψουν μια ενέργεια, εις βάρος ενός ιδιοφυούς, αλλά κακιασμένου επιστήμονα- εμπόρου όπλων και ορκισμένου εχθρού των μεταλλαγμένων. Αυτόν τον ερμηνεύει ο Peter Dincklage (o Tyrion Lannister από το Game of Thrones, για να μην ξεχνιόμαστε).

Το καστ της ταινίας είναι υψηλού επιπέδου- καλύτερο δεν γίνεται για τέτοιου είδους ταινία. H Jennifer Lawrence παίζει τη Mystique στα νιάτα της. Κι αφού μια σούπερ σταρ ερμηνεύει αυτό το ρόλο, προφανώς έπρεπε να μεγαλώσει σε χρόνο και σε σημασία. Έτσι η Mystique γίνεται ο καταλύτης της ταινίας, μια μπλε ηρωίδα με την ικανότητα να μεταμορφώνεται, που είναι δυναμική, σέξι και γεμάτη εσωτερικές αντιφάσεις. Παράλληλα, τον Magneto στη νιότη του τον ερμηνεύει ο επίσης ιδιαίτερα ταλαντούχος Michael Fassbender. Μεγάλο βάρος, πάντως, στην ταινία κουβαλάει ο βετεράνος πια των X-Men Hugh Jackman (Wolverine), ο οποίος επιστρέφοντας πίσω στο χρόνο δεν βγάζει αυτά τα σιδερένια δόντια, αλλά κοκάλινα.

Η ταινία κινείται σε δύο χρόνους. Από τη μία οι X-Men του παρελθόντος, στους οποίους ήδη αναφέρθηκα. Και από την άλλη, οι X-Men του παρόντος, πολιορκημένοι από πανίσχυρα ρομπότ κινδυνεύουν να εξολοθρευθούν. Μαζί, οι Magneto και Charles Xavier γερασμένοι πια, τους οποίους ερμηνεύουν οι γνωστοί Ian McKellen και Patrick Stewart. Ένα δίδυμο που έχει δέσει πολύ τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο στη σειρά X-Men. Εμφανίζονται μαζί ακόμα και στο θέατρο. Μάλιστα, έχουν πρωταγωνιστήσει μαζί τον τελευταίο καιρό στο εμβληματικό έργο του Μπέκετ «" target="_blank">Περιμένοντας τον Γκοντό» στο Μπρόντγουεϊ.

Την ταινία σκηνοθετεί ο Bryan Singer, γνωστός όχι μόνο για τις σκηνοθεσίες του σε προηγούμενες ταινίες της σειράς, αλλά και για τους «Συνήθεις Ύποπτους». Το αποτέλεσμα είναι μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια, που δεν ξεφεύγει από τη λογική του είδους, που αποσκοπεί σε θεαματικές εικόνες και εφέ, ένταση και καταιγιστική δράση.

Εκτός όμως από αυτά, οι X-Men πάντοτε ξεχώριζαν από άλλες- πιο φλατ, κατά τη γνώμη μου, action movies- , γιατί είναι περιπέτειες χαρακτήρων. Το δράμα των ηρώων, οι εσωτερικές τους συγκρούσεις, τα ηθικά τους διλήμματα, ακόμα κι ο πόνος που κουβαλάνε, είτε λόγω των μεταλλάξεων τους, που τους αποξενώνουν, είτε βασανισμών που έχουν υποστεί, παίζουν μεγάλο ρόλο στις ταινίες- ίσως όχι τόσο μεγάλο, όσο στις ταινίες του κατασκόπου με αμνησία Jason Bourne, αλλά σημαντικό.

Το ίδιο ισχύει και στο «Ημέρες Ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος» με την προσθήκη ότι υπάρχουν και κάποιες δόσεις σαρκασμού, αρκετά πνευματώδους, που κλείνουν το μάτι στο θεατή και απομυθοποιούν λίγο αυτό το υπερβολικά μυθοπλαστικό ταξίδι στο παρελθόν. Η ιστορία απεικονίζεται από ένα άλλο πρίσμα, με αρκετό χιούμορ. Μέχρι και το ότι ο δολοφονημένος πρόεδρος JFK ήταν ένας μεταλλαγμένος θα ισχυριστούν οι αθεόφοβοι. Κι επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ταινία είναι συνδυασμός action movie και ταινίας εποχής, κάτι που αυξάνει το βαθμό δυσκολίας της ταινίας, αλλά την εμπλουτίζει και με λεπτομέρειες (στα κοστούμια, στα σκηνικά, στα αυτοκίνητα) που μεταφέρουν μία vintage αίσθηση.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Μια καλογυρισμένη και θεαματική περιπέτεια, με υψηλού επιπέδου καστ, αρκετό δράμα, καταιγιστική δράση και πλούσιο θέαμα. Θα μπορούσε ίσως κάποιος να προσάψει στην ταινία κάποια υπερβολή στο μελοδραματικό στοιχείο, σε λίγα σημεία. Παράλληλα, υπάρχουν κάποιες ανάλαφρες νότες έξυπνου χιούμορ, που εμπλουτίζουν την ταινία.

Γιώργος Σμυρνής