Κάτω από το δέρμα

Η μελαχρινή εδώ Johansson σε μια ταινία με αινιγματική πλοκή είναι μια εξωγήινη ύπαρξη, που παίρνει τη μορφή μίας γυναίκας θελκτικής. Με τα θέλγητρά της παρασύρει τους θνητούς σε μια εξωγήινη παγίδα θανάτου. Γιατί το κάνει αυτό, δεν γνωρίζουμε. Το μόνο που καταλαβαίνουμε είναι ότι υπάρχουν και άλλοι δικοί της, που συμμετέχουν σε αυτό το παιχνίδι θανάτου. Κάποια στιγμή η εξωγήινη αρχίζει να νιώθει αισθήματα για τους ανθρώπους και να τους λυπάται. Απομακρύνεται από τη συνωμοσία θανάτου, η οποία έχει στηθεί. Τότε νιώθει σαν χαμένη, ενώ υπάρχουν διώκτες της από διάφορες μεριές.

Η ταινία «Κάτω από το δέρμα» έχει σινεφίλ προσανατολισμό και βάζει την καλλιτεχνική διάσταση σε πρώτο επίπεδο. Η σούπερ σταρ Scarlett Johansson δεν δείχνει τη στυλιζαρισμένη λάμψη της, γιατί δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Δείχνει όσο το δυνατόν πιο τρωτή και αποξενωμένη από το περιβάλλον γίνεται. Ακόμα και το περπάτημα της είναι περίεργο. Από την άλλη, αυτή η παράξενη κι αδύναμη ύπαρξη, όταν είναι να παρασύρει τους ανθρώπους, δείχνει ακαταμάχητα και υπνωτιστικά γοητευτική. Σε αυτές τις σκηνές η Johansson έξυπνα επιστρατεύει το σεξ απίλ της, σε μια ταινία με αρκετός ερωτισμός- όχι με τον στυλιζαρισμένο τρόπο του εμπορικού σινεμά.

Το αποτέλεσμα είναι μια σκοτεινή ταινία, που θυμίζει άλλες εποχές του κινηματογράφου. Αφήνει, πάντως, αμφίσημα συναισθήματα.
Πρόκειται για ένα έργο που καταφέρνει να δημιουργεί ιδιαίτερες ατμόσφαιρες, ώστε να δημιουργείται η αίσθηση εξωγήινης αποξένωσης. Υπάρχει μια προσωπική γλώσσα του σκηνοθέτη. Η απεικόνιση της βίας είναι πρωτότυπη, ανατριχιαστική μεν, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Υπάρχει ένταση, ερωτισμός, δραματικότητα, ανατροπές, ρεαλιστική απεικόνιση, δυνατές εικόνες σε τοπία που αναπαράγουν αυτή την αίσθηση βιαιότητας και αποξένωσης της κεντρικής ηρωίδας. Από την άλλη, όμως, υπάρχουν σκηνές πιο αργές και από ταινία του Αγγελόπουλου. Η πλοκή δεν αναπτύσσεται γρήγορα και αφήνει πολλά ερωτηματικά. Ο θεατής μπορεί να βγει στο τέλος πιο μπερδεμένος κι από την κεντρική ηρωίδα. 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Το «Κάτω από το δέρμα» είναι πιθανό να κουράσει κάποιους θεατές, λόγω της αργής και αινιγματικής πλοκής. Ωστόσο, είναι μια τολμηρή δουλειά που απομακρύνεται από τυποποιημένες συνταγές. Αξίζει να της πιστωθεί το ότι τολμά και βάζει το προσωπικό όραμα του σκηνοθέτη πάνω απ’ όλα.

Γιώργος Σμυρνής