Γεννημένοι Ξανά

Η Τζέμμα επισκέπτεται το Σαράγεβο με το γιο της, Πιέτρο. 16 χρόνια πριν, εγκατέλειψαν την ταλαιπωρημένη από τον πόλεμο πόλη, ενώ ο πατέρας του Πιέτρο, Ντιέγκο έμεινε πίσω για να πεθάνει λίγο καιρό αργότερα. Καθώς προσπαθεί να διορθώσει τη σχέση με το γιο της, θα έρθει αντιμέτωπη και με το παρελθόν της. Η Τζέμμα γνώρισε κι ερωτεύτηκε τον Ντιέγκο στο Σαράγεβο. Ήθελαν και οι δύο παιδιά, αλλά εκείνη δε μπορούσε. Κατά την πολιορκία του 1992, βρήκαν μια πιθανή παρένθετη μητέρα∙ η Τζέμμα την ώθησε στην αγκαλιά του Ντιέγκο, μόνο για να βρει τον εαυτό της κατακλυσμένο από τύψεις και ζήλια. Τώρα, την περιμένει μια αποκάλυψη. Θα αναγκαστεί να συνειδητοποιήσει την πλήρη έκταση της απώλειας της, την αληθινή φρίκη του πολέμου και τη λυτρωτική δύναμη της αγάπης.

Έρωτας, μητρότητα, πόλεμος, μνήμη, απώλεια είναι μεταξύ άλλων τα συστατικά του δράματος του Ιταλού σκηνοθέτη και ηθοποιού Σέρτζιο Καστελίτο που μεταφέρει στην οθόνη το μυθιστόρημα της γυναίκας του και συνεργάζεται για μια ακόμη φορά με την Πενέλοπε Κρουθ. Αυτή η μελοδραματική υπερφόρτωση είναι η βασική αδυναμία της ταινίας, με τον έρωτα ανάμεσα στην Πενέλοπε Κρουθ και τον Εμίλ Χιρς να ανήκει στα κινηματογραφικά κλισέ και όχι στην πραγματική ζωή, και τον πόλεμο στη Βοσνία να μοιάζει κάποιες στιγμές ως ένα πιο δραματικό φόντο για τη ρομαντική ιστορία. Η ταινία έχει αρετές, και δείχνει σε κάποιες πιο μετρημένες και χαμηλόφωνες στιγμές ότι θα μπορούσε να συγκινήσει και χωρίς να καταφεύγει στην υπερβολή.

Θοδωρής Τσιάτσικας