Η Συμμορία Των Μάγων

Κάποιος μυστηριώδης άγνωστος σχηματίζει μία ομάδα από ταλαντούχους μάγους: Ο Ντάνιελ Άτλας (Τζέσε Άιζενμπεργκ) ανερχόμενος σταρ αντίστοιχων σόου, ο Μέριτ Μακίννει (Γούντι Χάρελσον), βετεράνος mentalist και νυν απατεώνας, η ειδικευμένη στις αποοδράσεις α λα Χουντίνι Χένλι Ρίβς (Άιλα Φίσερ) και ο νεαρός πορτοφολάς Τζακ Γουάιλντερ (Ντέιβ Φράνκο), γίνονται οι «Τέσσερις Καβαλάρηδες», οι οποίοι αφήνουν το κοινό τους άφωνο ληστεύοντας, από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, μια γαλλική τράπεζα, στο Παρίσι, ενώ στη συνέχεια ξεσκεπάζουν έναν οικονομικό εγκληματία, διοχετεύοντας την ίδια στιγμή, με τον δικό τους “μαγικό” τρόπο, τα εκατομμύρια που εκείνος καταχράστηκε στους τραπεζικούς λογαριασμούς μελών του ακροατηρίου τους. Ο Ντίλαν Ρόουντς (Μάρκ Ράφαλο) και η Άλμα Ντρέι (Μελανί Λοράν), πράκτορες του FBI και της Ιντερπόλ αντίστοιχα, παρακολουθούν από απόσταση αναπνοής τη δράση των τεσσάρων, προκειμένου να προβλέψουν την επόμενή παράνομη δραστηριότητά τους. Λίγο πριν απογοητευθούν πλήρως από την ανικανότητά τους να εντοπίσουν της αδυναμίες στη δράση των τεσσάρων μάγων, όμως, εμφανίζεται στην εξίσωση ένας τραπεζικός διευθυντής (Μάικλ Κέιν), ο οποίος τους στέλνει – ως από μηχανής θεό – τον ειδικό σε θέματα μαγείας Τάντιους Μπράντλει, (Μόργκαν Φρίμαν)…

Με ένα ενδιαφέρον καστ, μια αβανταδόρικη ιδέα και ένα αρκετά υποσχόμενο ξεκίνημα, η ταινία υπόσχεται πολλά, βλέπεται ευχάριστα αλλά σταδιακά ξεφουσκώνει. Πολύ θα ήθελε να συνδυάσει το μυστήριο του «Prestige» με το fun του «Ocean’s Eleven» αλλά ο Λουί Λετεριέ δεν μπορεί να μιμηθεί ούτε την πανούργα ευφυία του Κρίστοφερ Νόλαν ούτε το cool στυλ του Στήβεν Σόντερμπεργκ. Βασίζεται και σε ένα σενάριο που έχει χάρτινους χαρακτήρες, καταφεύγει σε περιπετειώδεις κοινοτοπίες (καταδιώξεις με αυτοκίνητα κλπ) και σε μια τελική αποκάλυψη τραβηγμένη απ’τα μαλλιά. Ισχύει αυτό που λέγεται κάπου εδώ, ότι ο θεατής διασκεδάζει με την ανάγκη του να παραμυθιαστεί, αλλά τελικά το ταχυδακτυλουργικό κόλπο της ταινίας είναι ότι νομίζεις ότι βλέπεις κάτι ενώ στην πραγματικότητα δεν βλέπεις τίποτα.

Θοδωρής Τσιάτσικας