Αγάπη

O Ζορζ (Ζαν-Λουί Τρεντινιάν) και η Αν (Εμανουέλ Ριβά) είναι ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που έχει περάσει τα ογδόντα. Είναι καθηγητές μουσικής που έχουν πια αποσυρθεί. Η κόρη τους (Ιζαμπέλ Υπέρ), η οποία είναι επίσης μουσικός, μένει με την οικογένειά της στο εξωτερικό. Μια μέρα η Αν θα βιώσει ένα δυσάρεστο γεγονός, το οποίο θα θέσει σε δοκιμασία την αγάπη που ενώνει το ζευγάρι…
Μπορεί να θεωρείται ήδη η πιό ανθρώπινη ταινία του Μίκαελ Χάνεκε, όμως διατηρεί στοιχεία χαρακτηριστικά του αυστριακού σκηνοθέτη, όπως το αυστηρό, δωρικό ύφος και τον αξιοθαύμαστο εκφραστικό έλεγχο. Με χειρουργική ακρίβεια και επίμονο βλέμμα, αλλά και μεγάλες δόσεις συμπόνιας, παρακολουθεί τη βασανιστική πορεία προς το αναπόφευκτο τέλος. Πολύ περισσότερο από ένα ιατρικό δράμα, είναι ένας ύμνος σε έναν έρωτα δοκιμασμένο από το χρόνο. Ο Ζορζ και η Αν, καλλιεργημένοι και πολιτισμένοι σύντροφοι, αγωνίζονται να κρατήσουν την αξιοπρέπειά τους μπροστά στην κατάρρευση της υγείας  και το φάσμα του θανάτου που απειλεί την ήρεμη αλλά ιερή συμμαχία τους. Όλα ουσιαστικά εκτυλίσσονται στο εσωτερικό του, αριστοκρατικού αλλά παλιωμένου, διαμερίσματός τους, και στον κλειστό κόσμο του ζευγαριού δεν υπάρχει χώρος για κανέναν άλλο, ούτε καν για την κόρη τους. Η βία που πάντα ελλοχεύει στις ταινίες του Χάνεκε, εδώ ασκείται από το χρόνο και τη φύση, με μόνη απάντηση την αλύσγιστη νομοτέλεια της αγάπης και της αφοσίωσης. Ο Ζαν-Λουί Τρεντινιάν και η Εμανουέλ Ριβά σφραγίζουν την καριέρα τους με ολόψυχες ερμηνείες.

Θοδωρής Τσιάτσικας