Μετά την αυτοπυρπόληση του πλανόδιου πωλητή Μοχάμεντ Μπουαζίζι στην πόλη Σιντί Μπουζίντ, ο λαός της Τυνησίας ξεκίνησε μια επανάσταση που θα έδινε τέλος στην 24χρονη δικτατορία του προέδρου Μπεν Άλι και θα πυροδοτούσε εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο, που κωδικοποιήθηκαν ως Αραβική Άνοιξη. Ένας ακτιβιστής στην ταινία αναφέρει: «Αυτή η επανάσταση δεν είναι το αποτέλεσμα της ένδειας, αλλά μια κραυγή απόγνωσης που αρθρώνεται από μια γενιά πτυχιούχων. Δεν είναι ούτε το ψωμί ούτε η επανάσταση του γιασεμιού. Τα γιασεμιά δεν φέρνουν το θάνατο, δε δημιουργούν μάρτυρες. Είναι η επανάσταση της πίστης ενός λαού. Ποτέ ξανά δε θα φοβηθούμε αυτή τη νέα Τυνησία»! Αυτό το σχόλιο συνοψίζει τον τρόπο σκέψης των Τυνήσιων. Τον τρόπο σκέψης της νεολαίας που έκανε την πρώτη επανάσταση της ψηφιακής εποχής, όπως και των μεγαλύτερων που πάντα αψηφούσαν το φόβο, για να αντισταθούν στο ζυγό της δικτατορίας…
