Είναι 1972, κι ο Γούντι Αλεν σε μεγάλα κέφια αναζητεί τον έρωτα, συμβουλεύεται το φάντασμα του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ και βγάζει πάρα πολύ γέλιο…
Ο Γούντι είναι ο Άλαν, ένας ντροπαλός κριτικός κινηματογράφου που έχει σοβαρό πρόβλημα στις σχέσεις του με τις γυναίκες. Είναι εντελώς προσκολλημένος στη δουλειά του και στην αγαπημένη του ταινία, την ‘Καζαμπλάνκα’. Η γυναίκα του τον εγκαταλείπει και κάνει αίτηση διαζυγίου. Ανίκανος να διαχειριστεί αυτή τη συναισθηματική κρίση, ψάχνει καταφύγιο στην αγαπημένη του ταινία και φαντασιώνεται ότι ο Χάμφεϊ Μπόγκαρντ είναι στο πλάι του δίνοντας του συμβουλές όσον αφορά τις γυναίκες. Χείρα βοηθείας στον Άλαν, δίνει ένα ζευγάρι καλών του φίλων, ο Ντικ και η Λίντα. Του κανονίζουν διάφορα ραντεβού αλλά όλα καταλήγουν να είναι καταστροφικά, λόγω της νευρικότητας και της ανασφάλειας του. Εν τέλει, ο Άλαν συνειδητοποιεί ότι πέρνα τον περισσότερο χρόνο του με την Λίντα και αρχίζει τον έλκει. Είναι η μόνη γυναίκα με την οποία είναι ο εαυτός του. Η Λίντα αποδεικνύεται απροσδόκητα δεκτική για καλή τύχη του Άλαν, μιας και ο εργασιομανής Ντικ την παραμελεί…
Κλασσικός Γούντι Αλεν, αν και τη σκηνοθεσία δεν υπογράφει ο ίδιος αλλά ο Χέρμπερτ Ρος. Η ταινία βασίζεται σε ένα θεατρικό έργο του ανερχόμενου τότε κωμικού ο οποίος σε ρόλο πρωταγωνιστή και σεναριογράφου, τελειοποιεί την κωμική περσόνα του ‘νευρικού εραστή’ και την έξυπνη εκδοχή του για τη ρομαντική κωμωδία, παρωδώντας ταυτόχρονα το πάθος για τα φιλμ νουάρ. Πιο συμβατική ίσως από άλλες ταινίες του, αλλά βλέπεται πάντα με απόλαυση.
Θοδωρής Τσιάτσικας
