Ο αιχμάλωτος

Στο Αλγέρι του 1575 Οθωμανοί πειρατές οδηγούν στο σκλαβοπάζαρο της πόλης χριστιανούς αιχμαλώτους. Ανάμεσα τους βρίσκεται κι ένας 28χρονος ισπανός ναύτης ονόματι Μιγκέλ Θερβάντες, ο οποίος είναι «σακάτης» κι επομένως αδιάφορος για τους πλούσιους μαυριτανούς του Αλγερίου.

Ο τραυματισμένος στο αριστερό του χέρι στρατιώτης του ισπανικού πολεμικού ναυτικού Θερβάντες, ξέρει ότι δεν έχει πολύ μέλλον ως δούλος στο υπό μαυριτανική κατοχή Αλγέρι του 16ου αιώνα. Θα πρέπει να βασιστεί όχι μόνο στην εξυπνάδα του αλλά και να επιστρατεύσει το πιο δυνατό όπλο του για να μπορέσει να βγει ζωντανός από εκεί.

Ο «Αιχμάλωτος» πριν και πάνω από όλα είναι μια περιπέτεια επιβίωσης. Το αφηγηματικό στυλ που ακολουθεί ο Αμενάμπαρ θυμίζει παλιές περιπέτειες εποχής, όπου η εικόνα μοιάζει να υπερισχύει του κειμένου. Έντονη σκηνογραφία, πλούσιος διάκοσμος, αλάνθαστη καλλιτεχνική διεύθυνση και αφήγηση που ρέει χωρίς εμπόδια ή περισπασμούς, δίνουν την αίσθηση ότι η ιστορία του φυλακισμένου ισπανού που θα αποπειραθεί να αποδράσει από το Αλγέρι είναι μια περιπέτεια τύπου «κλασικά εικονογραφημένα».

Στην πραγματικότητα όμως είναι πολλά παραπάνω. Με αυξομειώσεις στο αισθητικό αποτύπωμα της εποχής αλλά και του τόπου, ένταση που γεννιέται από το πουθενά και σκιαγράφηση χαρακτήρων που έχουν πολύ… ψαχνό, ο Αμενάμπαρ υπογράφει μια πολύτιμη ταινία που δεν στοχεύει τόσο πολύ στο να μας αφηγηθεί πώς εμπνεύστηκε ο Θερβάντες τον «Δον Κιχώτη» αλλά έχει ως κύριο μέλημα, να μας αποκαλύψει τα σπάνια χαρίσματα και τον συναισθηματικό κόσμο ενός αυθεντικού δημιουργού («δεν έχω ξανασυναντήσει άλλον που αφηγείται τόσες όμορφες ιστορίες») που ύμνησε την αξία της ελευθερίας με όλη του την ψυχή.

Φυσικά ο «Αιχμάλωτος» αποκτά στην πορεία της συγκλονιστικής ιστορίας του Θερβάντες όλα τα αναγκαία συστατικά που θεωρητικά οδήγησαν στην γέννηση του ρομαντικού αγρότη που πίστεψε πως ήταν ιππότης και αναζήτησε στα πέρατα της γης την αγαπημένη του Δουλτσινέα,  βάζοντας τα ακόμη και με γίγαντες που «είχαν τεράστια χέρια σαν λεπίδες που έκοβαν τον ουρανό».