ΚΥΡΙΑΚΗ
05
ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Καλό μήνα, people! Επιτέλους ήρθε η Άνοιξη! – άλλο ένα ψέμα που πιστέψαμε, ξέρω. Αφήνοντας την ειρωνεία στην άκρη, ο Απρίλιος είναι πλέον εδώ, το ίδιο και η κακοκαιρία Erminio και το ίδιο και τόσα ακόμα ζητήματα που δεν θα προλάβουμε να διαβάσουμε λόγω της υπερπληροφόρησης. Η πρώτη εβδομάδα του μήνα ήταν ταυτόχρονα γεμάτη αναταράξεις, νέα, παλιά και επαναλήψεις. Η δικαιοσύνη απονεμήθηκε σε κάποιες περιπτώσεις, ενώ σε κάποιες άλλες βρίσκεται σε στίβο μετ’ εμποδίων.
Αποχαιρετήσαμε και τη μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού, Μαρινέλλα. Tη γυναίκα που διεκδίκησε τη θέση της, πάλεψε για τα όνειρα της και χαρακτήρισε για πάντα την μουσική ιστορία της χώρας μας. Στην κηδεία της, η Χαρούλα Αλεξίου είπε τα πιο όμορφα λόγια – και πάλι δε την χωρέσαν μέσα τους. Οι μικροπρέπειες, οι στυλιστικές επιλογές και οι καφέδες έξω από την εκκλησία που πραγματοποιήθηκε η κηδεία της, απασχόλησαν σημαντικά (για λόγους που δεν μπορώ και δεν θέλω να κατανοήσω) εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης, αλλά αυτό δεν είναι κάτι το οποίο αξίζει, κατά τη γνώμη μου, ένα stop scrolling – σε αντίθεση με όσα έπονται παρακάτω.
Η υπόθεση revenge porn με θύμα την Ιωάννα Τούνη έφτασε στην τελική φάση της εκδίκασης στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, έπειτα από εννέα χρόνια δικαστικών διαδικασιών και συνεχείς αναβολές. Το επίμαχο βίντεο προβλήθηκε επανειλημμένα ενώπιον της έδρας, και ενώπιον του θύματος, προκειμένου να εξεταστούν όλα τα στοιχεία, προκαλώντας έντονη συζήτηση για τον κίνδυνο δευτερογενούς θυματοποίησης.
@j.touni Νομίζω πως αξίζει να δεις όλο το βίντεο που εξελίσσεται σε κατάθεση ψυχής… Τι πιστεύεις για όσα λέω;; 1 Απριλίου η τελική ημερομηνία για την δίκη που περιμένω 9 ολόκληρα χρόνια!!! Προσεύχομαι για δικαιοσύνη και παραδειγματική τιμωρία🙏🏼🙏🏼🙏🏼 #jtouni #δικαιοσυνη #φοργιου #βαιραλ
Την 1η Απριλίου 2026, η εισαγγελέας πρότεινε την ενοχή των δύο κατηγορουμένων για παραβίαση προσωπικών δεδομένων με σκοπό τη βλάβη του θύματος. Το δικαστήριο τελικά τους έκρινε ένοχους: ο πρώην σύντροφός της καταδικάστηκε σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικού, ενώ ο δεύτερος, που φέρεται να κατέγραψε και διέδωσε το υλικό, σε τρία χρόνια με ελαφρυντικό. Και οι δύο αφέθηκαν ελεύθεροι με αναστολή μέχρι την εκδίκαση της έφεσης.
Η Ιωάννα Τούνη δήλωσε ότι η απόφαση αποτελεί «δικαίωση» και ότι η διαδικασία υπήρξε ψυχοφθόρα, αλλά τελικά έφερε «λύτρωση». Η κοινή γνώμη ήταν ακόμη πιο ξεκάθαρη από ό,τι ήταν περίπου έξι χρόνια πριν, όταν διέρρευσαν το βίντεο χωρίς τη συγκατάθεση της Ιωάννας. Τότε, τώρα και για πάντα – ανεξαρτήτως αισθητικών διαφορών, επαγγελματικών επιλογών ή ακόμα και συμπάθειας, για πάντα θα είμαστε με την Ιωάννα Τούνη και με κάθε Ιωάννα ή θύμα ή άνθρωπο που θέλει να δικαιωθεί γιατί του παραβίασαν την ιδιωτικότητα του με τον πιο βίαιο τρόπο. Επανήλθε ξανά η συζήτηση γύρω από το προνόμιο, τα χρήματα, τη φήμη και πώς τίποτα από όλα αυτά εν τέλει δεν διαχωρίζει τα θύματα από τη δικαίωση και τους θύτες. Η Ιωάννα Τούνη έζησε ξανά την παραβίαση του σώματός της και της υπόστασής της μέσα σε μία αίθουσα δικαστηρίου για να δικαιωθεί σε εκείνη την αίθουσα και για αυτό, το τελευταίο, όλοι πανηγυρίζουμε. Σε περίπτωση που υπάρχει αμφιβολία (ενώ δεν θα έπρεπε) – φυσικά και είμαστε με κάθε Ιωάννα.
Η σημαντικότερη δίκη της γενιάς μας πιάνει πολύ “χώρο” pt.2
Αισθάνομαι ένα deja vu από την προηγούμενη εβδομάδα, όπου στο Stop Scrolling σχολιάζαμε πως αναβλήθηκε η δίκη για το δυστύχημα των Τεμπών λόγω πολύ κακής χωροταξικής οργάνωσης των αρμόδιων φορέων και κλίματος «λιποθυμίας» στην αίθουσα. Αυτή την εβδομάδα μπορεί το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών να εξέδωσε την πρώτη απόφαση, σύμφωνα με την οποία τέσσερις οικογένειες θυμάτων δικαιούνται αποζημίωση 400.000 ευρώ από το ελληνικό Δημόσιο, όμως η δίκη στη Λάρισα συνεχίζει να αποτελεί φλέγον ζήτημα με αναταράξεις.
Βασικό σημείο έντασης αποτελεί η υπόθεση των βίντεο από την εμπορική αμαξοστοιχία, τα οποία δεν έχουν εντοπιστεί, δημιουργώντας ερωτήματα για τη διαχείριση κρίσιμου αποδεικτικού υλικού. Η διαδικασία οδηγήθηκε σε νέα αναβολή μετά την αποχή της προέδρου του δικαστηρίου, έπειτα από έντονες αντιπαραθέσεις εντός της αίθουσας. Παράλληλα, οι συνεχείς συγκρούσεις μεταξύ συνηγόρων και έδρας, αλλά και οι καταγγελίες για ελλείψεις στη δικογραφία, επιβαρύνουν περαιτέρω το κλίμα.
Συγγενείς των θυμάτων εκφράζουν έντονη αγανάκτηση, κάνοντας λόγο για καθυστερήσεις που υπονομεύουν την αναζήτηση ευθυνών και την απονομή δικαιοσύνης. Την ίδια στιγμή, δικαστικοί κύκλοι επισημαίνουν την ανάγκη ομαλής συνέχισης της διαδικασίας, υπογραμμίζοντας τη σημασία της υπόθεσης για την κοινωνία. Το ζήτημα του «χώρου» παραμένει παρόν, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Συγγενείς θυμάτων κάνουν διαρκώς δηλώσεις σε δημοσιογράφους, καταγγέλλοντας την αδικαιολόγητη παρουσία της αστυνομίας και τον παραγκωνισμό των ίδιων και των επιζώντων μέσα στην ίδια την αίθουσα. Η πορεία της δίκης, ως έχουν τα πράγματα, παραμένει αβέβαιη και όλοι αναμένουμε τις εξελίξεις στη σημαντικότερη δίκη της γενιάς μας
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, από τις πιο “Ελλάδα στιγμή” που ανακαλύψαμε το 2025, και εξελίσσεται σε μία από τις πιο σοβαρές πολιτικο-δικαστικές υποθέσεις των τελευταίων ετών, με επίκεντρο την κατάχρηση ευρωπαϊκών αγροτικών επιδοτήσεων. Από αυτή την εβδομάδα καθοριστικό ρόλο έχουν οι τρεις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, οι οποίες διερευνούν πιθανό οργανωμένο σύστημα απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με βασικό χρονικό πεδίο το 2021.
Οι δύο πρώτες δικογραφίες έχουν ήδη διαβιβαστεί στη Βουλή, ενώ μία τρίτη φαίνεται να διευρύνει το εύρος της έρευνας, ενισχύοντας τις ενδείξεις για εκτεταμένες παρατυπίες. Στο πλαίσιο αυτό, έχει τεθεί ζήτημα άρσης ασυλίας για έντεκα εν ενεργεία βουλευτές, ενώ στο μικροσκόπιο των αρχών βρίσκονται επίσης πρώην υπουργοί, υφυπουργοί και πρώην κοινοβουλευτικά στελέχη.
Η ενεργοποίηση των σχετικών διαδικασιών ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω κοινοβουλευτικό και ποινικό έλεγχο, ενώ αυξάνει την πίεση προς την κυβέρνηση. Οι εξελίξεις έχουν ήδη πολιτικό αντίκτυπο, καθώς συνδέονται με παραιτήσεις και επιταχύνουν συζητήσεις για ανασχηματισμό, στο πλαίσιο διαχείρισης της κρίσης, ο οποίος επήλθε την Παρασκευή 3 Απριλίου. Άλλο ένα ζήτημα που μένει ανοιχτό, άλλη μία δικαστική απόφαση που μπορεί να καθορίσει πολλά – με βασική διαφορά το Ευρωπαϊκό πρόσημο.
Ανάμεσα σε τόσους πολέμους που συμβαίνουν αυτή τη χρονική στιγμή, εκείνος μεταξύ του Ισραήλ και της Παλαιστίνης είναι ίσως αυτός που απασχολεί λιγότερο τα media σήμερα. Και ενώ η εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα και σε ολόκληρη την Παλαιστίνη δεν ξέρω αν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πόλεμος – καθώς χρειάζεται να συμμετέχουν και τα δύο μέρη σε μια «αντιπαράθεση», και εδώ δεν συμβαίνει αυτό – το κράτος του Ισραήλ δεν σταματά να προκαλεί και να εκπλήσσει.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, εγκρίθηκε νόμος που επιτρέπει την επιβολή θανατικής ποινής – ακόμη και δι’ απαγχονισμού (δηλαδή κρεμάλα) – σε Παλαιστίνιους που καταδικάζονται από στρατιωτικά δικαστήρια για επιθέσεις με θύματα. Παράλληλα, φέρεται να περιορίζονται τα περιθώρια έφεσης και να επιταχύνεται η εκτέλεση των ποινών, γεγονός που εγείρει σοβαρά ζητήματα ως προς τη συμβατότητα με το διεθνές δίκαιο.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η στάση του υπουργού Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, ο οποίος φέρεται να πανηγύρισε την ψήφιση του νόμου ανοίγοντας σαμπάνιες, κίνηση που ενίσχυσε την κριτική και την οργή ανθρώπων για τον τρόπο διαχείρισης ενός τόσο ευαίσθητου ζητήματος.
@radarafrica Israeli politicians pop champagne in the Knesset for the passage of a bill authorising the death penalty for Palestinians convicted in military courts of terrorism offences, including killing Israelis, with a 62-48 vote.
Διεθνείς οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκφράζουν έντονη ανησυχία, τονίζοντας ότι η συγκεκριμένη νομοθεσία ενδέχεται να παραβιάζει βασικές αρχές προστασίας της ανθρώπινης ζωής, ιδίως λόγω της άνισης εφαρμογής της. Ταυτόχρονα, τα τελευταία τρία χρόνια το Ισραήλ παραβιάζει επανειλημμένα τις βασικές αρχές προστασίας της ανθρώπινης ζωής – πλέον το πανηγυρίζει κιόλας.
