Κράτα την ψυχή σου στο χέρι και περπάτα

Μέσα σε ένα διάστημα 13 περίπου μηνών η ντοκιμαντερίστα Σεπιντέ Φαρσί κατέγραψε μέσω βιντεοκλήσεων τις συζητήσεις που είχε με τη νεαρή φωτορεπόρτερ Φάτμα Χασόνα, η οποία δεν εγκατέλειπε το σπίτι της στη Γάζα, παρότι ο κλοιός θανάτου στένευε όλο και περισσότερο.

Αν κάτι εντυπωσιάζει περισσότερο στο φιλμ δεν είναι ούτε οι εικόνες φρίκης που καταγράφει από την ρημαγμένη πόλη της η 24χρονη Φάτμα, ούτε οι αβίαστα σκληρές περιγραφές της από την καθημερινότητα της, που πολλές φορές κυλάει μεταξύ ανέχειας και φρίκης («Τι τρώτε;» την ρωτά η Φαρσί κι εκείνη χωρίς δισταγμό απαντά «ότι βρίσκουν να φάνε και τα ζώα»).

Το χαμογελαστό πρόσωπο της γλυκιάς Φάτμα (ένα φωτεινό σύμβολο αντίστασης και επιβίωσης απέναντι στην απερίγραπτη καταστροφή που συντελείται όλο αυτό το διάστημα στη Γάζα) είναι εκείνο που μένει στο θεατή. Είναι μια μορφή που όποιος δει το συγκλονιστικό φιλμ της Σεπιντέ Φρασί θα την θυμάται για πολύ καιρό.

Χρυσή Αθηνά καλύτερου ντοκιμαντέρ στις Νύχτες Πρεμιέρας για ένα φιλμ που πριμοδοτεί την ανθρωπιά και το σεβασμό στη ζωή απέναντι σε κάθε μορφή ολοκληρωισμού και στυγνής επίδειξης στρατιωτικής ισχύος.