Ο Μανώλης Χάρος αποτυπώνει τον «αιωρούμενο χρόνο» στη νέα του έκθεση
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγήΕικόνες που παλεύουν να δεσμεύσουν τον χρόνο, πανσέληνοι, ακτίδες φωτός, λυκαυγή και λυκόφωτα, στη νέα ατομική έκθεση που παρουσιάζει ο ζωγράφος στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη την Πέμπτη 29 Φεβρουαρίου.
Έργα της τελευταίας επταετίας (2017-2024) παρουσιάζει ο ζωγράφος Μανώλης Χάρος στη νέα ατομική έκθεσή του με τίτλο «Ο αιωρούμενος χρόνος που τον βλέπεις», η οποία εγκαινιάζεται την Πέμπτη 29 Φεβρουαρίου 2024 στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη.
Ήδη από τον τίτλο ο καλλιτέχνης υποψιάζει τον θεατή. Ο αιωρούμενος χρόνος όπως τον βλέπεις δεν μπορεί να είναι άλλο παρά πανσέληνοι, σκονισμένα φεγγάρια, ματωμένες σελήνες, ακτίδες φωτός, λυκαυγή και λυκόφωτα, ορίζοντες. Θάλασσες που ανοίγονται και ανοίγουν τον νου καθώς απομακρύνουν το σύνορο της πραγματικότητας. Εικόνες που παλεύουν να δεσμεύσουν τον χρόνο… «Αυτό δεν είναι η ζωγραφική;» αναρωτιέται ο Μανώλης Χάρος.
«Αυτά τα έργα στην υλοποίησή τους διήρκεσαν πολύ», σημειώνει σε κείμενό του που συνοδεύει την έκθεση ο ζωγράφος. «Έγιναν όμως, με τον τρόπο που από πολλά χρόνια επεδίωκα, να δουλεύω μια εικόνα απελευθερωμένος από τα όρια του τελάρου και του νόμους του καβαλέτου· με όσα κατάφερα να μάθω στη ζωγραφική, στη χαρακτική και σε όλα τα σύγχρονα μέσα. Οι εικόνες έγιναν-υπήρξαν, και σιγά σιγά με τον χρόνο αποκτούσαν υλική υπόσταση. Ενώ στην κατασκευή τους διήρκεσαν χρόνια, όλα τα έργα επιθυμούν να εμφανίσουν την στιγμή».
Μανώλης Χάρος
Γεννήθηκε στα Κύθηρα και μεγάλωσε στην Αθήνα. Το 1982 αποφοίτησε από École nationale supérieure des Beaux-Arts, στο Παρίσι, και συνέχισε κάνοντας μεταπτυχιακές σπουδές στην École nationale supérieure des Arts Décoratifs, σχετικά με την επικοινωνία της εικόνας (visual communication). Το 1984 τιμήθηκε με το Βραβείο «Prix des Fondations» από την École nationale supérieure des Beaux-Arts.
Το 1991 ταξίδεψε στις ΗΠΑ, όπου η βότκα Absolut χρησιμοποίησε έργα του για τη διαφημιστική της εκστρατεία, που τώρα βρίσκονται στο Μουσείο Οίνου και Οινοπνεύματος στη Στοκχόλμη. Το 1994 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Διεθνές Art Festival Cagne sur Mer στη Γαλλία. Το 1998 τιμήθηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για καλλιτέχνη κάτω των 40 ετών. Το 2000-2001 ήταν προσκεκλημένος στο Princeton University στις ΗΠΑ.
Το 2011 παρουσίασε τους «Μύθους του Αισώπου» και το 2019 την έκθεση «Το νησί των θησαυρών» στο Μουσείο Μπενάκη. Έχει κάνει επίσης ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Παρίσι, την Μπολόνια και το Λονδίνο. Ζει και εργάζεται μεταξύ Αθήνας, Παρισιού και Κυθήρων.
