Αόρατη Κλωστή

Η ιστορία διαδραματίζεται στο μεταπολεμικό Λονδίνο της δεκαετίας του ’50. Εκεί ο σχεδιαστής ρούχων Ρέινολντς Γούντκοκ (Ντάνιελ Ντέι Λούις) και η αδερφή του Σίριλ (Λέσλι Μάνβιλ) κυριαρχούν στο χώρο της βρετανικής υψηλής ραπτικής, ντύνοντας μέλη βασιλικών οικογενειών, αστέρες του κινηματογράφου και εκπροσώπους της ανώτατης κοινωνικής τάξης. Παράλληλα, πλήθος γυναικών μπαίνουν εφήμερα στη ζωή του ιδιόρρυθμου Ρέινολντς, ενσαρκώνοντας τις κατά διαστήματα μούσες του και σταδιακά παραχωρούν τη θέση τους στις επόμενες, που θα έχουν ανάλογη τύχη.

Η μόνη σταθερή γυναίκα στη ζωή του Ρέινολντς είναι η αδερφή του μέχρι τη στιγμή που γνωρίζει, τυχαία, μια νεαρή γυναίκα, την Άλμα, η οποία γίνεται η νέα ερωμένη και μούσα του. Από τη στιγμή όμως που ο Ρέινολντς ερωτεύεται την τελευταία συνειδητοποιεί πως χάνει τον έλεγχο της προστατευμένης μέχρι τότε ζωής του. Καθώς αρχίζει να διασαλεύεται μέχρι και η τελευταία λεπτομέρεια στον προγραμματισμό της καθημερινότητας του, νιώθει τον πανικό να τον κυριεύει. Η απρόσμενη αυτή ερωτική σχέση φυσικά θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες για τους δύο εραστές. Θα τους μεταμορφώσει και θα οδηγήσει την ερωτική τους σχέση σε πρωτόγνωρες εμπειρίες.

Οι 6 οσκαρικές υποψηφιότητες καθιστούν την «Αόρατη Κλωστή» ένα από τα μεγάλα φαβορί της 90ης τελετής.

Πρόκειται για την όγδοη ταινία του Άντερσον αλλά και η πρώτη που σκηνοθετεί εκτός των ΗΠΑ. Πολύ σωστά ο αμερικανός σκηνοθέτης των καλλιτεχνικών αλλά όχι και εμπορικών χιτ «Θα χυθεί αίμα», «Ξέφρενες νύχτες», «Μανόλια», «Master» κλπ διέγνωσε ότι η ιστορία του μοναχικού βρετανού μόδιστρου δεν θα μπορούσε πουθενά αλλού να είναι πιο πειστική από τα ίδια τα «πληγωμένα» φυσικά σκηνικά του Νησιού. Το σενάριο που υπογράφει ο ίδιος ο Άντερσον βασίζεται στη ζωή και το μοναχικό βίο του ισπανού σχεδιαστή Κριστόμπαλ Μπαλενθιάγα, για τον οποίο ο Dior είχε πει «του χρωστάμε όλοι».

Ο αψεγάδιαστος και καθωσπρέπει κόσμος της μόδας μοιάζει με παραδοξότητα σε μια λαβωμένη Ευρώπη που προσπαθεί να αναγεννηθεί από τις στάχτες ενός πολέμου. Φαίνεται σαν τα τύμπανα και οι σειρήνες του πολέμου να μην ήχησαν ποτέ στο αυστηρά καθορισμένο και αψεγάδιαστο σύμπαν του Ρέινολντς Γούντκοκ, οποίος θεωρεί εαυτόν καταραμένο απλώς και μόνο από τα δικά του φαντάσματα (η εικόνα της νεκρής μητέρας του τον καταδιώκει).

Ο πρωταγωνιστής Ντάνιελ Ντέι-Λούις φτιάχνει μια υποδειγματική εμμονική ερμηνεία, πατώντας στο συναίσθημα, την καλλιτεχνική ιδιοφυία και την προσωπική μαυρίλα. Τα περιφερειακά σύμβολα του κόσμου της haute couture χρησιμεύουν ως βοηθήματα τόσο στον Άντερσον όσο και στον πρωταγωνιστή του για να διηγηθούν την ιστορία τους μέσα από εκκεντρικές αντιφάσεις. Το βασιλικό περίβλημα και ο αέρας της αριστοκρατίας δείχνουν να έχουν αποκλειστική σχέση εξάρτησης με τα ιδιαίτερα δημιουργήματα (που φτιάχνονται από υφάσματα που προέρχονται από τις Βρετανικές Νήσους) του Ρέινολντς. Ο τελευταίος παραμένει ένας αυθεντικός δημιουργός αλλά κι ένας πιστός υπηρέτης των ξεχωριστών πελατών του.

Την ίδια στιγμή που δηλώνει την απόλυτη πεποίθηση του για το νόημα της τέχνης του, βρίσκεται δέσμιος των επιταγών της εκλεκτής πελατείας του κι αναζητά την έμπνευση σε περιστασιακές ερωμένες-μούσες που τον συντροφεύουν στις δύσκολες στιγμές. Η Άλμα μια ασχημούλα αλλά ταιριαστή με τα αυστηρά μέτρα του κοπέλα της εργατικής τάξης φέρνει έντονες αναταράξεις στην τακτοποιημένη μέχρι λεπτομέρειας ζωής του. Θα υπερασπιστεί το γούστο («ίσως να μην έχει γούστο» της λέει όλο απαξίωση ο εραστής της), την καταγωγή, την αξιοπρέπεια της με σθένος. Μετά από την αδελφή του μόδιστρου είναι η πρώτη γυναίκα που του εναντιώνεται. Ο έρωτας της θα περάσει από πολλές δοκιμασίες. Κάποιες θα φανούν απλοϊκές ή ανούσιες στο θεατή. Κρύβουν όμως καλά τα μυστικά τους όπως κάνει κι ο ίδιος ο Ρέινολντς με τα μηνύματα που κρύβει στις φόδρες των κοστουμιών του.

Στη νέα εποχή που η Γυναίκα ψάχνει να βρει τη θέση της στην κοινωνία, το ερωτικό στοιχείο είναι το μέτρο – αν όχι η πυξίδα- για να βρει το σωστό δρόμο. Μόνο αν σταθεί ισότιμα απέναντι στον άντρα θα μπορέσει να ελπίζει σε καλύτερες μέρες. Κάποιες στιγμές θα χρειαστεί να φτάσει στα άκρα αλλά πώς αλλιώς να «συνεφέρει» από το λήθαργο ή την κατάθλιψη τον λαβωμένο Άντρα;